GILBERT I IS LEEDSE PRINS 1978
KINOVA FILMFESTIVAL
«JAAR VAN HET DORP - STAPLIED»
- 3-2-1978 - De Voorpost
zangwijze «Annemarieke»
1Door ons dorpje wandlen wij
in 't Jaar van 'l Dorp.
Allen zijn w'er geren bij
in 't jaar van 't Dorp.
Wc willen wandlen
maar ook wel handlen.
Langs het veld en langs de wei
in 't Jaar van 't Dorp
door het bos ook stappen wij
in 't Jaar van 't Dorp
We willen zingen
en lustig springen.
2. Het Kravaal blijft onze troef
in 't jaar van 't Dorp.
werd 't gesloten waren wc droef
in 't Jaar van 't Dorp.
U kan het gissen.
't Kan het niet missen
't Is er heerlijk. 't is er goed
in 't Jaar van 't Dorp
't Schenkt U steeds weer nieuwe
in 't Jaar van 't Dorp.
Kom maar eens kijken.
vlug te bereiken.
3. Op ons dorpsplein in kassei
in 't Jaar van 't Dorp
komt een zandsteen hopen wij
in 't Jaar van 't Dorp.
Zo lonkt het heden
naar het verleden.
Eind augustus is "t er feest
in 't Jaar van 't Dorp
elke wijk doet er om 't meest
in 't Jaar van 't Dorp,
Ons dorpje Melder!
wordt nooit gekelderd.
In de Falluintjes leven wc nog kerngezond heilig verbonden met
de moedergrond.
Laat het er rustig, laat het blijven zoals 't was.
zoek er het bos op. de hop en 't groene gras.
De laureaten mochten uil handen van Miss Kinova hun prijs ontvangen (SJ)
Zondagnamiddag 29 januari II. ging In het lokaal aan de Rerum
Novarumstraat te Aalst het Kinova-fllmfestival door. Tijdens dit
festival werden de beste filmpjes van de leden aan het publiek
voorgesteld. Een jury bekroonde de beste werl^jes en besliste welke
filmpjes eventueel mochten deelnemen, als Kinova-afgevaardigden,
aan festivals. Bij de seniorsgroep ging de eerste prijs naar Etienne
Van Der Schueren voor zijn film «Tussen 3000 en 4000» en bij de
juniores ging de titel naar Roger Van De Meersche voor zijn reisfüm
«Oberaberg».
Voor dit festival lieten zich
negen kandidaten inschrijven
met in totaal tien films. Vijf bij
de seniorsklasse en vijf bij de
juniorsklasse. De namiddag be
gon met de projektie van de
juniorfïlmpjes, die wij nu in
volgorde van belangrijkheid zul
len behandelen.
herste in het junioreskampioen-
schap werd Roger Van De
Meersche die hiermee de prijs
van de voorzitter in de wacht
sleepte en eveneens overgaat
naar de senior kategorie. Zijn
film «Oberberg», 11 minuten
lang is een reisfilm waarvoor hij
van de jury ook nog de prijs
kreeg voor de beste fotografie.
Fotografisch is dit inderdaad
een merkwaardig filmpje. De
kadrages zijn verzorgd en de
belichting is over het algemeen
genomen vrij goed. Enkele
beelden tijdens het dorpsfeest en
in het bergstadje zijn onderbe
licht. Ook moet men de moed
kunnen opbrengen om 'slechte'
beelden waar men van houdt uit
het geheel weg te knippen. Dat
kan alleen maar het geheel ten
goede komen. Een kiekje van de
familie mag er best in. maar het
mag niet overbelicht zijn. Dat
mag daarbij ook geen reden zijn
om montagefoutjes te recht
vaardigen. Wanneer je personen
langs een bergpad laat omhoog
gaan moet cr voor gezorgd
worden dat zij bij opeenvolgende
shots niet van plaats wisselen.
Een ijsje kan fotogeniek zijn.
maar wanneer men in een
uitzoom er ook de familie wil op
krijgen moet men ver genoeg
achteruit, anders komt de ka-
drage in het gedrang. De muziek
kan best genoten worden al is zij
op bepaalde ogenblikken in dit
filmpje wel wat storend.
Op de tweede plaats kwam
Laurent marguillier met «Geen
geluk in de liefde...», een
ongeveer tien minuten durend
speelfilmpje dat grotendeels in
klubverband werd opgenomen
maar waarvoor Laurent, die zelf
de montage en sonorisatie moest
verzorgen, toch de prijs voor de
beste sonorisatie wegkaapte.
Beroepsfilmers ontsnappen er
niet aan. maar ook amateurs-
filmers ontsnappen er niet aan.
Sigaretten en pinten. De erger
nis van het script-meisje. Tal
rijke regiefouten worden hier
mee gemaakt, en dat gebeurde
ook hier. De ene maal een volle
pint en een beeld verder een
halve en daarna terug een volle
in beeld te krijgen. Logisch is het
niet. Als beginneling bracht
Laurent het er niet slecht af.
Bewegingen monteren is echter
een moeilijkheid die hij nog niet
meester is. Ook het beeldritme
dat zeer belangrijk is in een
komische film beheerst hij nog
niet volledig. Te vlugge shots
laten een gedeelte van de gag
verloren gaan. De bruske over
gang van de muzikale overgan
gen stoort en de belichting is
hard. De film kan best herwerkt
worden tot een vlotter en meer
genietbaar geheel.
Op de derde plaats Jef Colom-
bier met zijn reportagefilm «De
ambachtsmarkt». een 12 minu
ten durende produktic. Vooral
de beginbeelden vielen in de
smaak van de toeschouwers, een
gekombineerde horizontale en
vertikalc piano die een pitoresk
ambachtsman moet tiperen.
Maar dat beeld is dan ook veruit
het enige waardevolle in de film.
Wat het publiek op de markt
betreft: veel ruggen, steeds
weerkerende gezichten en half
onthoofde personages. De mu
ziek is wel rustig maar af en toe
te zwaar voor het behandelde
tenia. De opeenvolging van
algemene beelden en medium
shots maken het geheel onge
nietbaar. Een markt filmen is
moeilijk, maar kan fel verge
makkelijkt worden door het
nemen van Close-ups. er zijn
honderden mogelijkheden.
Hermonteren schijnt hier geen
oplossing te kunnen brengen.
Alleen kunnen wij maar zeggen
hoe wij het liever hadden gezien:
ofwel minder behandelde on
derwerpen. maar dan meer
uitgewerkt, ofwel alle ambach
ten evenredig en duidelijk be
handeld. Nu was het een
mengeling van de twee.
Stella Van Nuffel, de enige
vrouwelijke mededingster,
moest het stellen met een vierde
plaats. Haar filmpje «Kasteel
van schelpjes en zand» had een
plaatje als klankband. 'Dit
genrefilmpje van 3 minuten kon
veel beter uitgewerkt worden.
Het onderwerp en het tenia was
cr. maar de inspiratie ontbrak
blijkbaar. Ook de technische en
filmische onvolmaaktheden
maakten liet geheel ongeniet
baar. Slechte kadrages. onder
belicht. een steeds weerkerend
algemeen beeld van de zee.
slordige opnamen en slordige
montage.
Lucien kieckens die met 'Niko's
wereldje' de vijfde plaats haalde
deed het al niet veel beter.
Personen worden in het kader
hoekje gedrongen, lichaamsde
len worden door de beeldrand
afgesneden, de montage is
slordig, een teveel aan beelden,
bruske overgangen in de mu
ziek. een onevenwichtige balans
tussen muziek en stem. af en toe
naar de donkere kant belichte
beelden.
Een dergelijk werkje, evenals het
voorgaande, neemt best niet deel
aan een festival, zelfs ai is dat
binnen de klub. Iedereen moet
leren, maar eerst stappen alvor-
rens te lopen!!!
SENIORES
Een groep van wie men wel beter
had verwacht was de groep van
de seniores of de kategorie
A-filmers. Van de vijf ingeschre
ven kandidaten liet er één. Jan
De Droog, verstek gaan. omdat
er technisch iets verkeerd was
aan zijn film en hij daarmee niet
voor het publiek wilde verschij
nen.
Rode lantaarndrager was hier de
hr. De Vos die met twee films in
het strijdperk trad en hiermee de
vierde en derde plaats behaalde.
Deze films droegen respektieve-
lijk de titel: «Grand Canyon» en
Dwars door Thailand
Over de film Grand Canyon kan
gezegd wdrden dat deze alles
behalve was. Voornamelijk be
staande uit beelden gefilmd
vanuit een vliegtuig en vanuit
een boot was deze film 3/4 te
lang. Vier minuten had meer
dan lang genoeg geweest. De
geprojekteerde 12 minuten wa
ren slaapverwekkend. De kom-
mentaar primeerde in deze film.
Er w erd veel meer gezegd dan er
te zien was. Ook daar dus meer
snoeien ware aangewezen. De
kommentaarstem was daarbij
ook nog zonder veel intonatie,
zagerig en af en toe te snel.
Voor de tweede film «Dwars
door Thailand» kan over de
kommentaar hetzelfde gezegd
worden. Hier had men een
overvloed aan afwisslend beeld
materiaal. Zon en schaduw in
Thailand vermoeilijkten echter
zodanig de opnamen dat men af
te rekenen krijgt met onderbe
lichte en overbelichte beelden.
De algemene beelden zijn onver
zorgd. Close-ups ontbreken bij
na geheel. De muziek is daarbij
niet in verhouding. Ook deze
film is te lang om genietbaar te
zijn.
op de tweede plaats komt Van
Horen en Co met een reisfilm
«Bretagne». een 17 minute A,
durende reportage over Brctag pe
ne. Een zeer goede film waarii ov
een aantal beelden overbodij tei
zijn en waarin de montage no
wat kan bijgewerkt worden. D
muziek is aangepast maar gaf D<
af en toe zeer bruusk over. Hf
onderlinge kontrast tussen d q{
opeenvolgende bceldenreeksej
is soms te groot. Effektzoekeii aa
past niet altijd. De meervoudige Va
draaiende beelden stoorden it mi
deze film. Ook zijn een aanta re
pano's onzuiver en dus ooi idi
storend. Verder zeer vlot. j
En de onoverwinnelijke koninj
van Kinova. voor de derdj ee
opeenvolgende maal eerste et
dus ook winnaar van de wissel w,
beker, die hij nu definitief mat
houden, is de voorzitter van d
klub de heer Etienne Van De
Schueren. Wie reeds meerdef
malen een filmpje van deze mat
zag zal zijn passie kennen, he
bergbeklimmen. In zijn filn H
«Tussen 3000en 4000» beschrijf
hij het leven van een berggids
De aktiviteiten van deze man it E
winter en zomerperiode. Geej
makkelijke taak. Sneeuwopna q
men zijn zeer moeilijk. De film ii w
dan ook lichtjes overgoten mej n
een magenta-blauwzweem. eej
fenomeen dat moeilijk weg t(
werken is. Bepaalde beelden zijl
virtuoos, zelfs onverbeterlijk!
Ook de beelden van het bergbe1
klimmen zijn meesterlijk. D<
sonorisatie liet nog wat t(
wensen over. maar dat scheel
niet de definitieve montage t(
zijn. Dc muziek was af en to
te hard. De kommentaarsten
schoot af en toe wat boven hc
geheel uit. Boeiend, alhoewel it
het midden van de film d
aandacht verzwakte om achtera
terug te stijgen.
KINO VA-FESTIVAL
'Algemeen gezien kunnen
zeggen dat datgene dat wij bi
kinova te zien kregen
denderend was. De vaste v
den in het filmwereldje ruktei
niet aan. het waren de jongerei
die de kastanjes uit het
moesten halen en die daarvou
dan ook hun best deden, al lukti
hen dat niet altijd. De praktijk is
echter de beste leerschool, zeker
bij het filmen. Enkele algemene
opmerkingen kunnen wij
geven. Er wordt bij de amateur-
filmers te weinig gebruik ge
maakt van close-ups die de
montage vergemakkelijken. D<
kadrages zijn veelal onverzorgd
De basisregels hieromtrent wor
den niet nageleefd. De sonorisa
tie is slordig, ruwe overgangen,
geen balans tussen stem
muziek. Ook de muziekkeuze
laat soms te wensen over
Spiritualiteit om een onderwerp
uit te werken en in beeld te
brengen zou cr ook wat meer
mogen zijn.
dit de kandidaten zeker niet
positief zal beïnvloeden.
Swinging Willy in the rain
Willy gooide het op de showtoer.
Met een paraplu in de hand en
omringd door een groep char
mante majorettes van de Har
monie Sint-Cecilia uit Oorde-
gem. maakte hij zijn intrede op
de tonen van «Swinging in the
rain». Daarna zou hij dan zelf
zijn tongsken eens opwarmen.
Hij had het hierbij over het
zwembad van Groot-Lede, dat
hij op het podium bracht, ten
minste een proto-type ervan. Het
lint werd doorgeknipt door een
vertegenwoordiger van het ge
meentebestuur. Viktor De
Gendt. bij afwezigheid van
burgemeester Gravez. De ge
bruikelijke geschenken waren
niet vergeten en Willy beëindig
de met «Wie zal dat betalen».
Daarna had hij het over een
aantal gemeentelijke toestanden
en karnavaltoestanden, waarbij
hij vreesde dat Mare Corthals
zichzelf nog eens zal buitensmij-
ten. Hij had het ook over de
koers tussen de Leedse en de
Wetterse brandweer om het
eerst in Oordegem te zijn.
Verder had hij het gemunt op de
vuilbak van zijn gebuur nu deze
vuilbakken zo duur geworden
zijn. Hij eindigde op de tonen
van Hand in Hand zijn optre
den.
Gilbert den duivenmelker
Gilbert kwam terug van zijn
eerste zwemles in de vijver van
de sociale woonwijk, dit bij
gebrek aan het zo lang beloofde
zwembad. Hij had wel zelf een
badhokje in elkaar getimmerd.
Ook de, wat wij historische
Leedse karnavalsleutel zijn gaan
noemen: kwam aan bod, dit
maal echter zonder een trossel
papier van damesblaadjes er
aan. Daarna werd het badhokje
omgekeerd en kwam een heus
duivenkot tevoorschijn. Hij had
het dan over Julien den duiven
melker die met zijn feestkomi-
teeduiven onder het dak van het
Kultureel Centrum zit. Hij had
het ook over Julien zijn duivinne,
over de rode die hij van Maurice
gekregen heeft, over de groene
van Frans die hij meekreeg bij de
heroprichting van het Feestko-
mitee. over de Blauwe van
Cyriel, een overduif met een
bloemenruiker van Pierre.
Daarna keert het duivenkot in
een kafee voor het derde bedrijf.
Hij had het over de mooie trofee
die hij gekregen had als eerste
prijs met de jongskens. een
betere trofee dan deze van het
Sportkomitee schonk aan de
winnaar van het Leedse biljart-
tornooi. Verder kwam ook nog
de gestolen relikwie van ons
Lieve Vrouw van Lee aanbod en
sloot 't spel met een liedje om
karnaval in gang te houden. Een
satire op een aantal Leedse
situaties.
Geen moeilijkheden
Wij zegden dus reeds dat de
kwaliteit van de speeches in
vergelijking met voorgaande
jaren minder was. Enkel het
stuk over de duiven van kandi
daat Gilbert stond op niveau en
heeft de zaal echt doen schater-
ren. Dit laatste is wel in alle
optredens te weinig voorgeval
len.
Na het optreden werd een gratis
tombola getrokken, uitstekend
gepresenteerd door Mark Cort
hals. Doch brak deze tombola de
stemming die er na het optreden
wel enigszins was. doch in veel
mindere mate dan de vorige
jaren. Daarna werd prins Michel
van Aalst verwelkomd en de
nodige karnavaleer aangedaan,
ook door zijn oude schoolvriend,
prins Jempi. Na een optreden
van de Harmonie werd dan de
uitslag bekend gemaakt. Ignace
kreeg drie eerste plaatsen, zeven
tweede plaatsen en één derde
plaats. Willy kreeg één tweede
plaats en tien derde plaatsen.
Gilbert kreeg 8 eerste plaatsen,
en drie tweede plaatsen. Hij
werd dus als winnaar uitgeroe
pen. Op dit ogenblik behaalde
verliezer Willy ongetwijfeld de
prijs der sportiviteit. Hij nam
onmiddellijk de mikro en riep
zijn en de andere supporters op
om kalm te blijven en de uitslag
te aanvaarden. Hij zei dat het
een eerste proberen was en dat
hij volgend jaar een definitieve
gooi zal doen naar de prinsenti-
tel.
Daarna stond Jempi zijn prin
senwaardigheidstekenen af aan
zijn opvolger Gilbert, evenwel
met weemoed en de belofte dat
hij nog zal deelnemen om de
prinsenskepter te dragen. Daar
na werden de prijzen uitgereikt,
vijftienduizend voor Gilbert en
voor de twee verliezers elk
achtduizend. Daarna werden
ook de nodige bloemen over
handigd door Miss Bette en de
vele supporters. Een zielsgeluk
kige Gilbert zong dan als prins
ook nog een van zijn liedjes en zo
deinde de prinsenverkiezing van
dit jaar zachtjes uit.
MON D.G.
Vervolg van blz. 1
Prins Jempi overhandigt de skepter aan zijn opvolger Gilbert I (EL)
Het is in deze zin
dat er meer zou moeten gebeu
ren tijdens een prinsenverkie
zing om het eigenlijke gebeuren
wat meer karnavalesk te entou-
reren. Waar blijven toch de
Leedse spiritualisten? Die moe
ten er toch zijn, de Ledenaar is
toch geen lijkbidder!
Tegen half elf werd dan een
definitieve start genomen. De
drie kandidaten werden op het
podium geroepen en de volgorde
van optreden werd getrokken.
Als eerste moest Ignace aan de
beurt, daarna Willy en de rij
werd gesloten door Gilbert.
Daarna werd overgegaan tot de
uitreiking van de officiële karna-
valplakketten van het feestko-
mitee aan de aanwezige karna-
valnotabelen, gemeentenotabe
len en de Leedse groepen.
Het reglement van de verkiezing
werd voorgelezen en de juryle
den aan het publiek voorgesteld.
Dit waren: voorzitter van de jury
was Julien De Cremer en
sekretaris Aime Van den Hout-
te. Beiden evenwel zonder stem
recht. Met stemrecht zetelden:
Guy Van Looken, Roger Van
Daele. Gerard Goeman, Louis
Verschelden. Ben Van Den
Steen. Marcel Grysouille, Roger
Quintijn, Willy Van Royen,
Rudolf Hanssens. Georges De
Gusseme.
Ignace ooit prins van leute en
jolijt
Het was dus Ignace die het ijs
moest breken en als eerste zijn
optreden moest brengen. Hij
stelde zich voor als student in de
eerste kandidatuur karnavales-
ke wetenschappen, hij hoopt om
verder nu of ooit eens prins te
worden van leute en jolijt. Hij
stelde zichzelf dan grondig voor
aan de hand van een liedje,
waarin hij goed gesteund werd
door zijn supporters. Daarna
zette hij uiteen hoe hij ertoe
kwam zich kandidaat te stellen
voorde prinsentitel. Na zichzelf,
was het de beurt aan de
voornaamste politici van Lede
om even als onderwerp te dienen
van leute en jolijt.
Hij had het onder meer over:
onze Jef zijn Kabaretbezoeken,
over de veertiendaagse treinreis
naar Brussel van zijn gebuur
Frans, over de twee dieven in één
kerk Maurice en meneer De
Paepe en hun wijntocht in La
Douce France, over de vergeten
sleutel van Maurice, en over de
vergeten trouwopdrachten van
Cyriel. Verder had hij het ook
nog over de zwerftochten ten
allen kante van de nieuwe
voorzitter van de Orde als hij een
pintje in zijn lijf heeft.
Na zijn optreden verzocht de
voorzitter van de jury de leden
om bij de toekenning der punten
ermee rekening te houden dat de
geluidsinstallatie enkele keren
was uitgevallen ten gevolge van
een technische storing. Het is zo
dat ook de volgende kandidaat.
Willy met deze sputterende
installatie af te rekenen had. Dit
zijn zaken die tijdens een
karnavalverkiezing zeker niet
zouden mogen gebeuren, daar
Trekking der nummers voor de volgorde der optredens (EL)
De volkskring was een echte heksenketel voor de prinsenverkiezing (EL)
