Deel 2: Australië
WERELD
LIEVENS
14 - 27-10-1978 - De Voorpost
t)
Vorige week hebben we «den Baard» in Zuid-Afrika verlaten. We hebben met hem de reis dwars door Afrika
gemaakt, door de Sahara, de regenwouden, boven op de Kilimandjaro, verder naar het zuiden tot Kaap de
goede hoop.
Het was met goede hoop dat Marcel in Zuid-Afrika aankwam; hij wist dat er een boot was (zo had hij hier in
België nog vernomen) van Durban, op de Oostkust van Zuid-Afrika, naar Perth, op de Westkust van Australië.
Voor 340 dollar kon hij met zijn motor deze overtocht maken... maar deze overtocht werd vijf jaar geleden
afgeschaft De diplomatieke betrekkingen tussen beide landen zijn namelijk beneden alle peil. Zo vlogen er
vroeger 4 vliegtuigen per week om deze lange tocht te maken. Nu blijft er nog één enkele vlucht over,
waarvoor je minstens een maand op voorhand moet boeken.
Met tiet scnip is nei zeus onmogelijk
aan de andere zijde te geraken, Austra
lië heeft zijn grenzen definitief gesloten
voor immigranten Dat viel voor onze
wereldreiziger natuurlijk erg tegen. Zijn
motor naar de andere kant brengen met
het vliegtuig viel veel te duur uit. Hij
begon er zelfs stilaan aan te denken om
een andere richting uit te gaan Er wa
ren namelijk andere mogelijkheden; er
ging een schip naar New York. een an
dere voer naar Japen en nog een andere
zou Marcel dicht bij de deur gebracht
hebben; Southampton in Engeland
Nog een mogelijkheid was: de ganse
weg terug naar het noorden, waar, van
in Saoudi Arabië. een schip vertrok naar
Australië. Al deze mogelijkheden heeft
Marcel niet lang overwogen; met 270
dollar op zak moest hij een plaats zien te
bereiken waar werk te vinden was. Door
een fototoestel te verkopen dat hij ge
kocht had van Engelse vrienden wist hij
zijn financiële toestand op te trekken tot
450 dollarZijn reserve in België wou hij
niet aanspreken, hij was namelijk met
die optiek vertrokken dat zijn reis voor
50 percent zou mislukt zijn indien hij
geld zou moeten laten opsturen van het
thuisfront Hij heeft dan gezocht om
een middel te vinden om toch Australië
te bereiken. Het is ook op dit punt dat
Marcel met het idee beginnen spelen is
om zijn motor als trouwe metgezel te
beschouwen, die de ganse reis zou voj-
brengen. Dus moesten ze met zijn bei
den de Indische Oceaan over. Tot er
enkele dollars en je tandenborstel op
zak Wat nu' «Marcel is dan maar ver
trokken in de richting van Sidney", waar
18 dagen later zijn motor zou aanko
men. Diezelfde avond belandde hij in
Kalgoorlie, 600 km verder.
Deze stad heeft alles van een goudzoe
kersoord uit het wilde westen. Het ont
dekken van dit edele metaal op deze
plaats was er inderdaad de oorzaak vqn
dat deze stad er ooit gekomen is, mid
den in de Australische woestijnHouten
huisjes en kerels die het uitzicht hebben
van de ons welgekende cow-boys doen
je denken dat je een rol gekregen hebt in
een western. Marcel schertste dat hij
achter elke hoek dacht John Wayne
tegen te komen. De hotels waren er wel
te duur voor de weinige dollars die Mar
cel op zak had. Hij hoorde er voor het
eerst van de stad die men 600 kilometer
naar het noorden toe uit de grond aan
het stampen was, die de bevolking
Marcel op de Russische boot die hem naar het derde kontinent Azië zal voeren Up de achtergrond Singapore
(SJ)
een echte plaag is voor de weggebrui
kers is voor ons in Europa onvoorstel
baar, ieder paar honderd meter springt
er zo eentje gezwind over de weg En
dan is het opletten geblazen als je geen
brokken wil maken met je voertuig Alle
autQ's zijn er trouwens voorzien van
speciale buizen op de voorbumpers om
schade te voorkomen bij een dergelijke
ontmoeting.
Tussen haakjes: het vlees van kangoe
roes en vooral van hun merkwaardige
staart blijkt een echte lekkernij te zijn
Met de nodige voorraad bier en met een
houten kop werd de reis 's anderen
daags verdergezet. Pas dan ziet Marcel
hoe het overmatig bierverbruik zijn spo
ren nalaat, langs de kant van de weg
liggen duizenden bierblikjes. De Austra
liër vindt zijn kontinent groot genoeg
om geen aandacht te moeten besteden
aan de plaats waar zijn blikjes door het
open venster vliegt. Vooral de oudere
generatie gaat daar losjes overheen. De
jonge Australiërs hebben echter al inge
zien dat het geen eeuwigheid zal duren
vooraleer die bergen afval langs de kant
van de weg een ware plaag zullen wor
den. «Keep Australia cleen» is de
nieuwe slogan.
En nu weer achter Marcel aan Die is
ondertussen werk aan het zoeken Op
deze plaats, midden in de woestijn, is er
voldoende nikkel gevonden om voor 80
jaar in de behoeften te voorzien. Waar
men reeds bij een nikkelgehalte van 1
percent in de grondstof aan exploitatie
kan beginnen, was er hier 8 percent
nikkel aanwezig Voldoende dus om op
grote schaal aan ontginning te doen.
Maar, waar men zo een proiekt wil star
ten is volk nodig, veel volk. Wat er hier
uit de grond rees was dan ook een vol
ledige nieuwe stad met alles er op en er
- aan. Dus werk genoeg. Marcel kwam
echter op een slecht ogenblik; door een
staking van het vrachtvervoer was er
onvoldoende aanvoer van grondstoffen
en draaide alles op minder dan halve
kracht Marcel had dan ook goed zoe
ken; hij vond geen enkele job, wat hij
ook probeerde. Enkel op het allerlaat
ste ogenblik, terwijl hij reeds op zoek is
naar een lift terug naar het zuiden, botst
hij op een Italiaanse immigrant die hem
een job aanbiedt; 7 dagen per week, 12
uur per dag betonkonstrukties maken
Marcel weet dat dit een unieke kans is
om in korte tijd veel geld te verdienen
12.000 frank per week is niet slecht
in New-England kwam hii echter stilaa
in het regenseizoen terecht en werd hi -
reizen met de motor steeds moeilijker,
Marcel maakt van de gelegenheid gi
bruik om zijn motor volledig op punt
stellen Nog een eind verder, Bunds
berg Het is in deze streek dat de reuz
zeeschildpadden hun eiéren kome
leggen op het strand. En Marcel was e
juist in de periode waarin dat qebeutl
Voor hem is dit een ongelooflijke erv;
ring geweest. Hij zou uren kunnen ve
tellen over. die kolossen van om en
de 200 kilo die tussen 50 en 200 eiëre
deponeren in diepe putten op het stran
en nadien met een gerust gemoed teru
de zee intrekken.
De ene overstroming op de andei
maakt het er niet gemakkelijker oj
ganse stukken van de weg liggen tien
tallen centimeters onder water Mas
ja. Marcel had erger meegemaakt
Afrika Op een dag rijdt hij terug zo ee
stuk door van een 70-tal kilometer e
kan met pruttelende motor nog juist
overkant van de «plas» bereiken h
wordt er echter prompt aangehoude
en... opgesloten in de plaatselijke g
vangenis, het was verboden, zelfs o
eigen veranwoordelijkheid, ondergeli
pen wegen te berijden. Marcel met ve
misbaar uitgelegd dat hij in de Afrikaan
regenwouden erger gedaan had ën d
hij de Australische wetten niet kendi
Na beloofd te hebben het nooit meer
zullen doen kon hij toch verder. E
volgende overstroming moest hij zei
met een bootje oversteken, terwijl hoi
derden mensen met hun wagen stor
den aan te schuiven om door te kunnei
In Australië geen problemen, binne
een dag of drie kunnen we wel door
Leinster in West Australië op 100 km. van Perth, de haven waar Man
ontscheepte. Om aan geld te geraken ging Marcel daar in een nikkelm
werken. (SJ)
getrokken, op zoek naar mineralen. Hij
haalde goud, opaal, koper, tin, nikkel
en nog enkele dingen mee naar boven.
En zo verliepen de 10 weken die hij in
Leinster doorbracht. Hij kon 120.000
frank sparen en kon er terug een tijdje
tegen. De voorlaatste week dat hij
werkte bracht hij door te Perth, waar hij
onderlussen de kans kreeg om de stad
te bezoeken. En zo. een paar dagen
vóór kerstmis, vertrok Marcel liftend
richting Sidney. Zijn motor, daar had hij
voor gezorgd, stond ondertussen veilig
Rockhampton was echter de laats
stad die te bereiken was; verder w;
alles geblokkeerd. Drie weken hee
Marcel er vast gezeten. Met vriendt
motorrijders ging hij op een dag e<
ritje maken en liet zich overhalen o
enkele akrobatieën te tonen. Mare
ging op het zadel staan en zoefde tegi
70 km per uur over de weg en do
derde er toen af Gevolg: de motor w
ernstig beschadigd. Doch met hulp
enkele vrienden was alles reeds na di
dagen terug in orde. Marcel kan h
iemand op het idee kwam om Marcel
naar een maatschappij te sturen die
containers vervoerde
uitzijn De eerste maal dat hij zich op de Marcel niet al te rooskleurig en ging dus
Australische ambassade aanbood toch nfear tegen het vertrekuur kijken of
leerde hij vlug dat die eisen strikt te hij geen geluk zou hebben
ledereen wou tijdens de dia-avond wel eens een woordje wisselen met Marcel. (SJ)
Meestal was er in zo een container die
de oceaan overstak nog wat ruimte
over. Marcel met nieuwe moed op
zoek. Nergens kon hij echter een con
tainer vinden die richting Perth ging,
plaats waar zijn vliegtuig zou aanko
men. Allen gingen ze naar Sidney op de
oostkust van Australië, 4000 kilometer
van Perth. Marcel besloot van het er op
te wagen; hij zou op 7 oktober in Perth
aankomen, terwijl zijn motor slechts 18
dagen later in Sidney zou ontscheept
worden. Hij vond die periode lang ge
noeg om liftend de 4000 km te over
bruggen Na alle paperassen in orde
gebracht te hebbenzodat de motor kon
vertrekken, begon Marcel er aan te
denken om zichzelf naar de overkant te
krijgen. Hij liet alles dat te veel woog
aan zijn motor hangen, zonder dat het
hem veel kon schelen of hij het allemaal
wel ooit nog zou terugzien. Toen zijn
motor het schip opging, de «Weltevre
den», deed hij nog een ultieme poging
om de kapitein te overhalen ook hem
mee te nemen. Die bleek echter onge
voelig voor gemoedelijke gesprekken;
het was en bleef. nee.
Ondertussen had Marcel alle moeite
stan de wereld gehad om zijn visum voor
Australië te bemachtigen. Wat je nodig
hebt: voldoende geld kunnen voorleg
gen om drie maand te kunnen leven in
dat land. een reisticket er naartoe én
een ticket er terug uit. Voor Marcel was
één probleem reeds opgelost: zijn ticket
naar Australië zou hij gemakkelijk kun
nen bemachtigen De andere twee
voorwaarden bleken niet zo licht op te
losSen. met 450 dollar in de hand zou
Hij moeilijk kunnen overtuigen en
ajn toekomstplannen waren nog te on
zeker om een ticket te kopen dat bewees
dat hij na drie maand terug het land zou
volgen waren, 's Anderenoaags deed
Marcel nog een poging en geraakte
reeds bij de konsul. Die mijnheer bleek
gevoelig voor Marcel's argumenten dat
hij toch onmogelijk al zijn geld kon
meenemen op zijn lange reis. Na lang
heen en weer gepraat kon Marcel hem
overtuigen; hij moest enkel een papier
tekenen waarop stond dat hij zoveel be
zittingen had in België en dat hij zeker
geen werk zou zoeken in Australiëwant
dan zou hij in grote moeilijkheden ko
men, aldus de vriendelijke konsul Na
tuurlijk tekende Marcel, papier is gewil
lig en wie zou hem in dat grote Australië
komen zoeken. Het laatste probleem;
een ticket uit Australië voorleggen. Ook
dat bleek voor Marcel een koud kunstje
Toen hij zijn vlieqtuigticket ging kopen
deed hij dat op "voorwaarde dat 't reis
agentschap hem ook een ticket ver
noem naar Nieuw-Zeeiand om voor te
leggen op de ambassade... om nadien
terug te kopen Aldus was alles wettelijk
in orde en had Marcel vlug zijn visum op
zak. Op een paar dagen liftte Marcel van
Kaapstad naar Johannesburg, waar zijn
vliegtuig zou vertrekken. Het moet ge
zegd dat hij overal onderdak vond bij
vriendelijke, gastvrije mensen. Dat hij
dan 's avonds de ganse familie mee
moest afreizen om een beetje als be
zienswaardigheid dienst te doen nam
hij er dan ook met plezier bij. Op die
manier bracht hij ook zijn laatste dagen
in Johannesburg door. Hij moest er wel
voor zorgen 48 uur vóór de afreis te
herboeken voor het vliegtuig om zeker
te zijn van een plaatsje. Toen hij dat
echter enkele uurtjes later deed, moest
hij horen dat hij terug reeds bij de reser-
ven stond en dus weinig zekerheid kon
hebben om met deze vlucht mee te
kunnen. Terug een week wachten vond
En dat had hij. Hij was de voorlaatste
die een plaatsje toegewezen kreeg in de
Jumbo.
Vergeleken met de vliegtuigen waarin
Marcel meegevlogen had tijdens zijn
para-tijd was deze mastodont een ware
belevenis; met 300 medepassagiers
door het luchtruim suizen is inderdaad
indrukwekkend.
Na 17 uur, doch slechts 11 uur vliegen,
2 uur tussenlanding op Mauritius en 4
uur verlies door het tijdsverschil tussen
de twee kontinenten, zette Marcel voet
op Australische bodem.
Toen hij het vliegveld van Perth verliet
was zijn eerste gedachte; «Hier sta je nu
aan de andere kant van de wereld, met
moest herbergen die het in de grond
aanwezige nikkel zou ontginnen. Doch
zijn plannen om eerst zijn motor op te
pikken en daarna werk te zoeken wer
den al spoedig in de war gegooid. Toen
hij aan het liften ging om enkele kilome
ter buiten Kalgoorlie een slaapplaatsje
te vinden, werd hij opgepikt door een
belg die reeds sedert 1949 in Australië
woonde. Die persoon moest deze ont
moeting natuurlijk vieren en stopte aan
de kantien van het vliegveldje van Kal
goorlie
Oaar maakte Marcel voor het eerst ken
nis met de zonde van ieder Australiër,
bier Het wordt er. mede dank zij de
loden hitte die gans het kontinent teis
tert, met duizenden liters verslonden.
Toen beide belgen het nodige aantal
biertjes binnen had werd er gesproken
over Marcel's plannen. Toen zijn
nieuwe maat hoorde dat Marcel werk
zou zoeken stelde hij hem voor met hem
mee te rijden, hij woonde op slechts
enkele kilometers van de plaats waar
men de nieuwe nikkelstad aan het bou
wen was en beweerde dat er daar werk
gelegenheid te over was. Marcel hoefde
niet lang na te denken. Stante pede
werd er vertrokken, na een serieuze
voorraad bierblikjes opgedaan te heb
ben. Enkele kilometers verder begaf de
koelinstallatie van de wagen het. Een
vriendelijke ziel sleepte hen terug naar
het laatst voorbijgereden huis.
In Australië blijkt het er apart aan toe te
gaan. dorpjes van 2 of 3 huizen staan
reeds op de landkaarten en beschikken
altijd over een pub. Daar komen dan
mensen die helemaal in hun eentje
midden in de woestijn wonen tientallen
kilometer daarvandaan regelmatig hun
pintje drinken. Ze zien er niet tegen op
om meer dan 100 km af te leggen om
vrienden te ontmoeten aan de toog.
Ook dit huis. waar Marcel en zijn vriend
belandden was een pub. Na nog enkele
biertjes werden ze uitgenodigd door
een man die helemaal alleen midden in
de woestijn woonde om bij hem de
nacht door te brengen. Zijn huisje werd
bewaakt door enkele grote honden die
gevoed werden met het vlees van kan
goeroes.
Of Marcel kangoeroes gezien heeft
hadden we al vermoed, maar dat het
betaald. Maar het moet gezegd; het was
keihard werken in de woestijnzon die er
voor zorgt dat Australië het grootste
percentage huidkankergevallen telt. De
blanke immigrantenhuid is namelijk
niet gemaakt voor dit klimaat. Bij 42
graden Celcius beton verwerken doet je
's avonds als een blok in slaap vallen,
het mocht er namelijk niet traag aan toe
en wel op hem te wachten m de haven
van Sidney, zodat hu alle tijd had om die
op te pikken. In Wodongo. zo n 700 km
vóór SFdriey, wist Marcel het adres van
familie van zijn Nederlandse vriend, die
zoals we vorige week konden lezen,
vlak voor hun vertrek een ongeval over
kwam. Hij was er van harte welkom en
bracht er de Kerstmisdagen door. Moet
Marcel bracht de kerst- en nieuwjaarsdagen door bij de familie
Ryckers. een uit Nederland geïmmigreerd koppel. (SJ)
gaan in de hitte, op enkele ogenblikken
tijd was de pas afgemaakte beton
droog. Dag in dag uit... Er waren
weinig mensen in het ongeveer 600
man tellende kamp die het er langer dan
een maand uithielden. En die trokken
het dan nog zo lang omdat het logies en
het eten van eerste kwaliteit was. leder
een had er zijn eigen kamer met airkon-
ditioning, frigo en radio en het eten was
er ongelooflijk lekker; e|ke dag keuze uit
tientallen soorten groenten, vlees, fruit
en drank maakten het leven wat aange
namer.
Op de enkele dagen vrij die er waren
stond er allerlei op het programma;
Marcel is enkele keren op prospektie
Marcel met zijn motorjiets voo
in werkelijkheid 300m hoog e
e A vers-rots. de grootste meteoriet die ooit op de aarde viel. Wat kleit
1leeft een omtrek van ongeveer II km. (JM)
wel een gans andere sfeer zijn; bij een
temperatuur van 40 graden, buiten op
het terras Kerstmis vieren. En dan werd
het tijd om zijn vriend B.M.W. op te
pikken. Hij vond hem terug in een
loods. Tot zijn grote verwondering was
er geen stukje van verdwenen; zelfs zijn
helm die er in Zuid-Afrika losjes aange
hangen was bengelde nog op hetzelfde
plaatsje. Een platte batterij was het
enige resultaat van het lange stilstaan
Met een paar startkabels naar een auto
batterij hielp dit probleempje ook vlug
van de baan, de 700 km terug naar
Wodonga waren zelfs ruim voldoende
om zich terug volledig op de eigen bat
terij te kunnen vertrouwen Toen de
nieuwjaarsdagen achter de rug waren,
stapte Marcel terug op zijn ouwe trouwe
motor om verder Australië te ontdek
ken. Toen hij in Sidney aankwam ging
Marcel op zoek naar een schip dat hem
naar Zuid-Amerika zou brengen. Hoe hij
ook zocht; het zou hem een massa geld
gekost hebben; terug zou er het vlieg
tuig bij te pas gekomen zijn. En dan
heeft Marcel zijn plannen omgegooid;
Amerika doe ik later nog eens, zei hij tot
zichzelf. Hij zou na Australië naar Azië
reizen om ook dit werelddeel te door
kruisen. Voor slechts 425 Australische
dollar kocht hij zich een ticket van
Perth naar Singapore Doch dit schip
zou slechts op 27 april 1978 vertrek
ken. Marcel besloot dan maar om gans
Australië rond te ri|den en dan even
over te springen naar Nieuw-Zeeland
Doch zo ver was hij nog niet. Hij moest
eerst en vooral zijn visum zien te ver
lengen. In Sidney moest hij daarvoor 14
dagen zonder identiteitskaart rondlo
pen En dat is natuurlijk niets voor Mar
cel. Dus vertrekt hi| richting Brisbane
omdat het daar veel vlugger kon. Eens
zichzelf nog steeds niet vergeven e
heeft toen een grote les geleerd, r
motor is geen speelgoed
En dan ontmoet Marcel the Great Ba
rier Reef. Deze rif die de noord-ooj
kust van Australië afbakent, biedt eei
ongelooflijk schouwspel van kleurrijk
koralen. Ook deze ervaring zal MarcJ
nooit meer vergeten.
Maar nu moet Marcel wat spoed zett
achter zijn tocht; hij moet tijdig in Si
ney aankomen om Nieuw-Zeeland
bezoeken, zijn ticket is namelijk slech
voor een bepaalde dag geldig. Het ga
nu westwaards door honderden kilorr
ter grasvelden. In Tennani Creek nee
hij richting noorden om Darwin te t
zoeken. Hij ontmoet er de indrukwi
kende road-trains: kamions met drie
zelfs vier aanhangwagens die tegen 1
km per uur over de brede wegen raz<
Ze stoppen voor mets of niemar
Langs de kant van de weg vindt men
hun spoor tientallen doodgereden ri
deren en kangoeroes. Een akelig
zicht. Eens Darwin gezien rijdt Mar
pal naar het zuiden over Alice Sprint
met een omwegje naar Ayers Rock,
grootste meteoorsteen ter wereld,
weg er om heen is 11 kilometerlang,
ontmoet er de typische Amerikaar
toerist, maar ook de grootste vog
pracht
Verder naar het zuiden gaat het ter
over rotsige en zanderige wegen
aan de zuidkust. Van hieruit stevi
Marcel terug naar Sidney om over
steken naar Nieuw-Zeeland Maar z
ticket is reeds vervallen en hi| l
slechts 50 percent van de waarde rel
pereren Om de rest van de tijd te doe
heeft Marcel Tasmanië, het eiland t
zuiden van Australië, doorkruist,
prachtig eiland waar hij helemaal in z
eentje de natuur doorwandelde, dag
na elkaar. Hij ging dan zijn motor o
pikken in Mildura (400 km ten noord
van Melbourne) waar hij hem had ai
tergelaten, gaf hem een fikse ond
houdsbeurt, zodat hij tegen Azië opk
en vertrok westwaarts naar Perth.
27 april om 16 uur vertrok hij richti
Singapore, rustig op het schip Hij he
15.000 km per motor door Austr.
gereden en heeft 8.000 km gelift
7 maand heeft hij er verbleven en o
eindig veei dingen gezien.
Maar toch is het nog niet alles gewee
volgende week volgen we Marcel d(
Azië. het kontinent van de tegenstell
gen, voor een moeilijke reis door
wildste natuur vanuit onze luie sta
Mark Van lm
