Tentoonstelling Daensisme te Burst
ging op in de mist
Wijksportraad te Meldert?
LAATSTE OUD-STRIJDER
STERFT OP WAPENSTILSTAND
DE MERELAAR START T0NEELSEIZ0EN
MET «'T IS EEN JONGEN»
M00RSEL VIERT 11 NOVEMBER
ZONDER OUDSTRIJDERS 14-18
MEERSE BEKER
OPGEPAKT
Na Meldert ook Baaigem!
Ook Koningsdag in deelgemeenten
TENTOONSTELLING
HERMAN DE SCHUTTER
TE MERE
10 - 17-11-1978 - De Voorpost
Het was wellicht een koude douche voor de organisatoren van de
tentoonstelling over het Daensisme in het Land van Aalst toen op de
opening een bijna lege zaal moest getuigen van de luttele interesse
van het publiek. En toch hadden de afwezigen groot ongelijk. Er was
heel wat te leren over het Daensisme. Of was Priester Daens en zijn
ideologie reeds gedoemd om geminimaliseerd te worden van bij zijn
prille begin?
Nooit heeft er een politieke ideo
logie die zoveel wou bieder, zo
veel tegenstand gekregen als de
Kristen-demokratie in onze
streek.
We hebben allen met ontroering
de televisieserie gevolgd die het
leven en het levenswerk van pries
ter Daens als zoetekoek voorscho
telden.
Weinigen zijn er zich van bewust
geweest welk een keiharde reali
teit de strijd om rechtvaardigheid
van de priester-politicus geweest
Priester Daens heeft ze verloren;
hij is er aan tenonder gegaan.
Doch het Daensisme was geboren
in het Land van Aalst en leeft nog
voort.
Dat is nu eens heel kort gezegd,
wat de tentoonstelling over dit on
derwerp ons geleerd heeft. Wie er
de nodige tijd voor wou spende
ren, en dat was nodig om alles
grondig te bekijken, kon heel wat
leren over het interessante stuk ge
schiedenis dat nog te weinig ge
kend is.
Je kon er stap voor stap het ont
staan en de ontwikkeling van het
Daensisme meemaken via stok
oude dokumenten en foto's,
brieven, uittreksels uit tijdschrif
ten en kranten, familiearchieven
en nog veel meer. De tentoonstel
ling was met zorg uitgewerkt, be
grijpelijk voor de buitenstaander,
boeiend voor de geïnteresseerde.
We kunnen ons voorstellen dat er
vele uren opzoekings-,
verzamelings- en sorteerwerk
voorafgegaan zijn om dit resultaat
te bereiken. Het priester Daens-
fonds van Erpe-Mere mag bogen
op een meer dan degelijke presta
tie door deze tentoonstelling aan
het publiek voor te stellen. Doch
helaas... het publiek stuurde zijn
lengendarische kat.
Luc Delafortrie, neef van priester
Daens, zou de tentoonstelling in
leiden. Zaterdag 18 uur. vlak voor
de mis te Burst, is een slecht geko
zen ogenblik gebleken. Er was
vrijwel niemand die interesse
toonde voor wat hier te leren viel.
De heer Delafortrie is onverichter-
zake moeten vertrekken.
Het priester Daensfonds heeft ge
lukkig nog een identieke tentoon
stelling gepland, die zou doorgaan
te Mere Meer publiciteit zou wel
licht het Meerse publiek aantrek
ken. Er zijn genoeg leergierigen
onder de Merenaars die het Daen
sisme willen leren kennen.
Werk aan de winkel voor het Pries
ter Daensfonds.
Mark Van Impe
Bij de aktie «Jaar van het Dorp»» die weldra teneinde loopt,
al verklaarde men onlangs dat de aktie liever niet officieel
afgesloten wordt maar liever zou doorstromen, toonde
Baaigem, een mini-dorp met enkele honderdtallen inwo
ners maar met een geklasseerde St.-Bavokerk en een
eveneens geklasseerde stenen windmolen, de «Prinsenmo
len», zich uitermate aktief
Met zijn kerk, nog groten
deels romaans, uit de elfde
eeuw deels in Doornikse
breuksteen maar gedeelte
lijk ook uit de steen van de
streek, de «Balegemse»
steen, was men in dit dorp
je niet ongevoelig voor
steengroeven uit eigen
streek.
Na Meldert dat reeds iniye-
gin '78 met de plannen tot
het plaatsen van een zand-
steenmonument uitpakte en
dit met behulp van de
stadsdiensten op het Dorp
ook wist te realiseren wil
Baaigem ook dergelijk ge
denkteken, als «monument
voor de gesneuvelde dor
pen», inhuldigen.
Volgens de foto die ons on
der ogen kwam wordt dit
gedenkteken zowal qua
vorm als qua afmetingen en
substantie bijna identiek
hetzelfde als dat van Mel
dert.
Als simbool van het geweld
het verdriet en het aangeda
ne ongemak gesproten uit
de fusies waarbij de plaat
selijke bevolking geen de
minsten vorm van inspraak
heeft gehad, zelfs niet eens
werd geraadpleegd, wordt
dit gedenkteken er ge
plaatst door de mensen van
het «Centrum voor Streek-
valorisatie».
De steen die aan een van de
twee toegangswegen, op
500 m van de kerk en de
enkele huizen die deze ad
ministratief verdwenen ge
meente telt, staat wordt nu
zondag 19 dezer te 15 u
onthuld. Om duidelijk te
maken dat Baaigem het als
een rouwdag bekijkt zullen
een honderdtal zwarte vlag
gen worden uitgehangen.
De burgemeesters van de
huidige gemeenten en ook
van de gefusioneerde wor
den hierop uitgenodigd. Te
Meldert is men er ondertus
sen fier over dat hun initia
tief navolgers kreeg.
LH
Op 30 oktober werd te Meldert overgegaan tot de definitieve
oprichting van een wijksportraad. Aanwezige klubs waren de
Wielerklubs «Gouden Wiel», «Bergklimmers» en «Klein maar
Dapper», de voetbalklubs «Eendracht Meldert», «Thor Koke
rij» en «Stinneboys», de Wielertoeristen «V.K.M.», en «Faluin-
tjes», de Schuttersvereniging «Bock en Lambiek», de Kaar-
tersklubs «Thuis weg», «Belottersklub 3 wegen», de Biljart-
klub «Cravale» en de Motocrossklub «De Cravaelcrossers».
Het bestuur wordt geleid door
voorzitter Jozef Crabbe (VKM),
ondervoorzitter Van Nieuwen-
borgh Frangois (3 wegen) en
sekretaris Ernest Jacobs
(Gouden Wiel).
Als Vertegenwoordigers van
de klubs in het bestuur werden
aangeduid:
Gouden Wiel: Ernest Jacobs
en Constant Van den Broeck.
Bergklimmers: Edward Van de
Broeck en Louis Buyl.
Klein maar Dapper: Kamiel en
Jozef Van Ransbeeck.
Eendracht: Frans Van de Steen
en Pierre De Troch.
Thor Kokerij: Jozef Van de
Steen en Frans Verbist.
Stinneboys: Juul Pieters en
Kamiel Pollet.
V.K.M. Jozef Crabbe en Mare
De Wever.
Faluintjes: Fr Van de Meersch
en Mare Uyttersprot.
Bock en Lambiek: August Be-
eckman en Paul Van Mol.
Cravaelcrossers; Edward Wil-
lems en Paul Gielens.
Cravaelkruisers: Pierre en
Louis Pieters.
Thuis weg: Etienne De Brandt
en Louis Pieters.
3 wegen: Frangois V. Nieu-
wenborgh en Clement Kinder
mans.
Als vooropgestelde aktivitei-
ten gelden reeds:
18.11.78: Bakschieting, Faluin
tjes, Molenstraat.
23.12.78: Bakschieting, 3 we
gen, Molenstraat.
10.02.79: Bal, Bergklimmers,
Dorp.
24.05.79: Wielerwedstrijd
Liefh Bergklimmers, Dorp.
03. en 04.06.79 Vlaamse
Kermis, Eendracht, Hoog
straat.
30.06.79: Bal. Stinneboys.
Putstraat
02.09.79: Wielerwedstr. Liefh..
Bergklimmers, Dorp.
11.11.79: Cyclocross, Klein
maar Dapper, Wipschieting,
Bock en Lambiek, Putstraat.
Aan alle deelnemers werd ge
vraagd aktief mede te werken
in de «Week van de Sport».
LH
Zestig jaar geleden hoorde hij de vredesklokken luiden. De nacht
merrie was voorbij. Voor hem kon het leven beginnen. Zijn jeugd
was voorbij: als: als je 29 bent, zijn je meeste wilde haren uitgeval
len. Hij kwam terug naar zijn geboortedorp: Alfred Van den
Hauwe. In Gijzegem noemen ze hem -Fred Vanaa», met de klem
toon op de laatste lettergreep.
Artilleriesoldaat. Ontsnapt aan
granaatscherven, aan kdgels uit
geweren van onzichtbare en onbe
kende vijanden die zich waar
schijnlijk eveneens pijnigden met
de vraag waarom ze in die zom
pige, weinig poëtische LJzervlakte
de mooiste jaren van hun jonge
leven aan het verknoeien waren,
zich verschansend in de kazemat
ten, heeft hij op betere tijden ge
hoopt- En die kwamen.
De herfst van 1918 was voor de
Gijzegemnaar Fred Van den
Hauwe een nieuw begin: hij zette
een eigen zaak op. Keihard wer
ken. letterlijk en figuurlijk: als je
een «betonman» bent, moet je je
dagen vullen met krachtpatserij.
Er kwamen kinderen. Op één na
zwermden ze allemaal uit. Eén
van de dochters zelfs als non
«Gods lokstem» achterna.
Bén na één zag hij ze gaan, zijn
goeie ouwe vrienden van
-veertien-achttien». Toen -de gen
darm», een buurman en bijna zijn
«tweelingsbroer-, het voorgoed
liet afweten, kreeg Fred een flinke
klap.^Hij treurde over de dood van
die aan hem gehechte man. Hij
bleef ook weg van de elfnovem-
bervieringen. Vooral omdat hij
met de gezondheid begon te suk
kelen. Wat wil je? In april 'van
volgend jaar zou hij 90 worden.
Op die leeftijd mag je van het le
ven niet veel meer verwachten.
Voor één keertje zou Fred Van den
Hauwe er nog écht eens bij hebben
willen zijn: op elf november 1978
zou hij in het vroegere gemeente
huis te Gijzegem als laatste oud-
strijder 1914-18 worden gehul
digd.
Het is niet gebeurd: zaterdag, in de
vroege morgenuren, ging het plots
slechter met hem -Dat is al meer
gebeurd», vertelde een aange
trouwd kleinkind. «Peetje» gaat
voor enkele uren onder het zuur-
Tentoonstelling over het Daensisme in de parochiezaal te Burst. Er was te weinig belangstelling. (EL) 1
Dit weekend opent het Meerse gezelschap de Merelaar zijn
toneelseizoen met het blijspel «Hoera, 't is 'n jongen». Na het
sukses van de beide blijspelen van vorig jaar en op algemene
aanvraag van het toneelminnend Mere blijft de groep in het
genre. Op te merken is echter het feit dat dit stuk een zwaar
dere kluif betekent voor de spelers; er zal veel geëist worden
van hun mimiekbeheersing en zelfs koreografische eigen
schappen. We zijn er vrijwel van overtuigd dat de groep het er
behoorlijk zal van af brengen, gezien hun ijver tot vervolma
king die reeds vele jaren borg staat voor kwaliteit.
Vorig seizoen bracht De Mere- laat ons lachen; we hebben ge
laar «Papa is professor» en
«De Stijfkop». De kritieken wa
ren toen vrijwel eensluidend;
een sukses met enkele kleine
schoonheidsfoutjes. En iedere
Merenaar zit reeds lang uit te
kijken naar wat het nieuwe to
neelseizoen hem zal brengen.
Voor de ambitieuze toneel
groep was het geen gemakke
lijke keuze; terwijl ze graag
zouden los komen van het
blijspel-genre is de vraag van
het publiek bijna eensgezind;
noeg miserie en verdriet geslikt
via pers en T V De mensen
komen naar het toneel om zich
te ontspannen, niet om zich in
te spannen. Pogingen om het
publiek aktief te betrekken bij
het gebeuren op het podium
houden met moeite het hoofd
boven water. Trouwens, je kan
van amateurtoneel geen wonde
ren verwachten. De Merelaar
wil zijn publiek kennen en zal
eens te meer een blijspel bren
gen. «Hoera, 't is 'n jongen»
noemt het stuk, werd geschre
ven door de Duitsers F. Arnold
en E. Bach en belooft eens te
meer de moeite waard te zijn.
Drie bedrijven lang zullen Rita
Corthals, Marleen Eckeman.
Rose-Marie Neerinckx, Annie
Sienaert, Dirk Citters, Johan
Den Herder, Julien De Vuyst,
Frans Neerinckx en Lucien
Neerinckx op de proef gesteld
worden om jong en oud te over
tuigen. Ze doen dit onder des
kundige leiding van regisseur
Jef De Jaeger
Iets over het stuk zelf
Een pas gehuwd koppeltje
krijgt van de ouders steeds
maar te horen dat die op klein
kinderen wachten. En die ko
men er niet. Wat echter nie
mand wist is het feit dat de jon
geman ooit huwde met een
stokoud vrouwtje toen die op
haar sterfbed lag. Hij deed het
om deze ongehuwde moeder
en haar zoon, waarvan hij
slechts een foto te zien kreeg,
bepaalde sociale voorwaarden
te helpen verkrijgen. Wat hij
echter nooit geweten heeft is,
dat deze «zoon» van hem ou
der was dan hijzelf. En dan
komt de konfrontatie... Vol
doende ingrediënten om de
gekste situaties te krijgen. Wie
ze wil meemaken gaat zater
dag 18 of zondag 19 november
om 19.30 uur stipt en zonder
dralen naar het Klooster te Me
re Wie dit weekend bezet is en
toch «Hoera. 1 is 'n jongen»
meemaken, kan in laatste in
stantie op dezelfde plaats en op
hetzelfde uur, op zaterdag 25
november het stuk gaan zien.
De Merelaar verwacht je
Mark Van Impe:
i
op
tU!
Grote afwezige bij de herdenking van de Wapenstilstand
waren te Moorsel de oudstrijders van de eerste wereldoor
log. Nadat in de laatste weken inderdaad nog twee oudge
dienden Frans Vermoesen en Alfons Saeys ten grave
werden gedragen bleven er nog slechts drie Moorselse
strijders van Wereldoorlog I over, nl. voorzitter Alfons De
Wever die het met zijn 95 jaar niet meer aankon, Philemon
Van Mulders die naar de home in Herdersem verhuisde en
Valery Van Vaerenbergh die eveneens niet meer te Moorsel
woont.
stofmasker en daarna is hij fitter
dan ooit tevoren.
Een delegatie bolde zaterdagmid
dag naar de linkeroever van de
Dender, waar middenin een streep
bijna nog ongerepte natuur het
huis van de «Vanaas» staat. Pas
toor Van Hocht, schepen Toon
Blommaert en zijn echtgenote,
Lucien De Croock, voorzitter van
de oud-strijdersbond, en drie an
dere anciens: Petrus De Wit, Cle
ment Vollemaere en Desiré Ver-
beke vonden er dus uiteraard geen
Fred. Die vocht intussen in een
hospitaalbed voor zijn leven.
Geen hulde dus, geen bloemen.
Alleen wachten op beterschap.
Die beterschap is niet gekomen:
uitgerekend op wapenstilstands
dag, om drie uur in de namiddag,
is Alfred Van den Hauwe, Gijze-
gems laatste oud-strijder 14-18
voorgoed heengegaan. MVH
Begeleid door de Koninklij
ke Harmonie St.-Cecilia
trokken de oudstrijders van
aan het vroeger gemeente
huis naar de kerk waar nau
welijks een zestigtal be
langstellenden de plechtig
heid volgden. De interesse
is er blijkbaar ver af en de
jonge generatie is quasi on
wetend van de gebeurtenis
sen die nu herdacht wer
den. Tenkenend hierbij is
alvast het antwoord van de
zoon die op de bedenking
van zijn vader dat er toch
maar weinig volk was op
deze dag en nadat de vader
aan zijn zoon vroeg «ge
weet toch wel welke dag het
vandaag is» de zoon ge
woon antwoordde «zater
dag!»
In aanwezigheid van raads
leden Oscar Redant, Louis
Saerens, Raymond Uytter
sprot en Jean Van Laethem
(mw. Carlé was afwezig we
gens ziekte) werd dan met
treurmarsen naar het monu
ment getrokken. In naam
van het stadsbestuur legde
Louis Saerens na voorzitter
Petrus Wille bloemen neer
waarna de harmonie én het
Belgisch Volkslied en De
Vlaamse Leeuw speelde. In
de kerk was deze laatste
achterwege gebleven. Een
gelegenheidstoespraak
kwam er niet bij te pas maar
die zou dan- volgen op de
receptie in het gemeente
huis.
In een troosteloze mistige
sfeer ging het naar het kerk
hof waar de eer werd bewe
zen aan de oorlogsslachtof
fers en bloemen werden
neergelegd namens de on
derscheiden bonden en
door Jean Van Laethem na
mens het stadsbestuur.
Samen met Heusden (bij
Gent) is Moorsel inderdaad
een unicum qua slechte o-
vereenkomst van de ver
schillende «vaderlandslie
vende verenigingen» ge
splitst in «oude strijders»,
«jonge strijders» en «opge-
eisten». Vandaag voor de
eerste keer waren het alleen
de strijders 40-45 die, sa
men met een paar opgeëis-
ten aanwezig waren. Ook de
vlag van 14-18 was thuis
moeten blijven.
Bij de toespraak op het ge
meentehuis zei raadslid Re
dant deze herdenking nu
weer eens te doen zoals
vroeger onder Moorselaars.
Ook namens een generatie
net iets te jong om de oor
logsgruwelen te hebben
meegemaakt dankt hij de
zen die alle heil hadden
voor onze vrijheid. Vage te
kenen aan de wand voor de
huidige situatie zag hij in
oorlogsgeweld alom in de
wereld, terreur en kapingen
en fysiek geweld ook zowel
op sportvelden als in de po
litieke arena.
Ter gelegenheid van de zes
tigste verjaring van 11 no
vember 1918 werd dan een
erkentelijkheidsmedaille
van de stad uitgereikt voor
Philemon Van Mulders en
Alfons De Wever waarna de
klassieke drink volgde.
Na bezoek aan «Centers Né-
ken» en «Gudule» volgde
het traditioneel banket
waarbij er zich voor de eer
ste maal financiële proble
men stelden voor de muzi
kanten die de plechtigheid Wj
hadden opgeluisterd, pro- de
blemen die naar men ons ge
verzekerde zouden worden: m(
opgelost. Tijdens het feest- ke
maal werd door de sekreta
ris nog medegedeeld dat
voor elke geplaatste zerk de Wi
afdeling een tegemoetko- tcx
ming van 500 fr verleent na ku
eenvoudige aanvraag.
LH
Dit weekend gaat in het Hof ten Dale een tentoonstelling van
start met werk van Herman De Schutter. Deze kunstschilder
weet steeds opnieuw zijn toeschouwer te verwonderen door
het extravagante, het tegenstrijdige dat zijn penseel vereeu
wigde.
Herman De Schutter werd ge
boren te Aalst in het oorlogsjaar
1943. Hij overleed te Nieuwer-
kerken op 10 juni van dit jaar.
na een kort en intens leven. Hij
is de man die zocht naar ver
nieuwing, die zich verzette te
gen wat hem omringde en er
door beangstigd werd Dit alles
is dan ook terug te vinden in zijn
schilderijen die getuigen van
een tragisch bestaan. Geen
amateurisme dus. maar harde
werkelijkheid in een diepe uit
drukkingsvorm.
Wie dit werk wil bewonderen,
ondergaan, kan van 18 tot en
met 26 november terecht in de
tentoonstellingsruimte van het
Hof ten Dale te Mere. Voorrl
opening op 17 november te 201
uur. VIM
Per 27.10.1978 werd in hel blad -De Voorpost» een artikel gepubliceerd
onder de lilel-Meerse Beker opgepakt?-
De inhoud ervan getuigt van een uitzonderlijk lage mentaliteit, de auteur zelf
beschikt blijkbaar over een ongebreidelde zij het zeer boosaardige en
schadeberokkende fantazie.
Op woensdag 15 dezer werd het feest gevierd van onze
dynastie. Te dezer gelegenheid zal op de eropvolgende
zondag, op 19 november, een plechtig Te Deum worden
gezongen op plaats en uur als hieronder aangegeven.
Moorsel: Sint-Martinuskerk na de Hoogmis van 10.00 uur.
Meldert: Sint-Walburgakerk na de Hoogmis van 9.30 uur.
Hofstade: O.L.V.-Hemelvaartkerk na de Hoogmis van
10.00 uur.
Gijzegem: Sint-Martinuskerk na de Hoogmis van 10.00
Erembodegem: O.L.V.-Hemelvaartkerk en St.-Jozefkerk
na de Hoogmis van 10.00 uur,
Baardegem: Sint-Margarethekerk na de Hoogmis van
10.00 uur.
Nieuwerkerken: O.L.V.-Hemelvaartkerk na de Hoogmis
van 9.30 uur
Herdersem: O.L.V.-Hemelvaartkerk na de Hoogmis van
10.00 uur.
LH
De feiten zijn de volgende: een gerech
telijk onderzoek werd ingesteld lastens
Raymond Van Lieffcringe, ingevolge
lasterlijke aanwijzingen van derden;
Raymond Van Lieffcringe werd dien
volgens preventief opgebracht De
heer Van Lieffcringe, die geheel bui
ten de zaak staat, heeft niets toe te
geven en heeft zulks derhalve in hel
kader van het onderzoek niet gedaan,
in weerwil van de termen van het dito
artikel; het onderzoek heeft zulks uit
gewezen. derwijze dat de Kamer van
Inbeschuldigingstelling te Gent de
Heer Van Lieffcringe Raymond vrijuit
liet gaan op 3110.1978.
Tol zijn verbijstering dient Raymond
Van Liefferinge in het gewraakte arti
kel van de hand van zekere Mare Van
Impe te lezen dat hij als «houder van
een kroeg op de Steenstraat» op vrij
grote voet- leeft.
De Heer Van Impe kan slechts op het
hart worden gedrukt zich, in zijn hoe
danigheid van «journalist in spe». te
houden aan feiten en niet op hol te
slaan. Hij mag gerust wezen:
uitbater-helper van de wclbcfaamde
herberg »'t Hoeksken» leeft Ray
mond. zoals steeds, volgens zijn mid
delen. Zulks is waarschijnlijk de reden
voor het vertrouwen dat de instelling
»'t Hoeksken- tot op vandaag geniet
vanwege de Nationale Loterij, die het
lotto-spel organizeert. Het depót, ter
aanvaarding van de lotto-formulieren
is nog steeds in »'l Hoeksken» geves
tigd.
Het spreekt vanzelf dat, voor de laster
lijke aantijgingen tegen hem gericht,
de Heer Van Lieffcringe alle noodza
kelijke maatregelen zal treffen tegen
de verantwoordelijken, tegen de uit
erst pijnlijke en opzettelijk k wetsende
taal. gebruikt in het artikel
27.11.1978.
i.o. Raymond Van Lieffcringe
