UW wmm*
CVP-Jongeren
hervormen struktuur
SINT-MAARTEN
IN HET
GULDEN VLIES
2 - 17-11-1978 - De Voorpost
De redaktie heeft het recht deze teksten in de korten
dienen als de enig-mogelijke
eerste-minister. Van een kandi-
daat-eerste-minister wordt
steeds minder verwacht dat hij
een staatsman zou zijn, iemand
met verantwoordelijkheidszin
en een stevig stel politieke
hersenen. Steeds meer moet hij
een «imago» hebben, «charisma
tisch» zijn en «goed overkomen».
Zo gebeurt het dan dat een
regeringskoalitie gezegend
wordt met een premier die niets
moet hebben van die koalitie en
niets van zijn eigen regeerpro
gramma. En zo vrezen wij dat
het pleidooi voor een sobere
verkiezingscampagne eens te
meer niet zal gehoord worden.
Ook in deze onheilzame evolutie
botst men op de naam Tinde-
mans.
Jan Candron
EEN SOBERE VERKIE
ZINGSKAMPANJE?
Uit recente opiniepeilingen zou
blijken, dat tweederde van de
bevolking betreurt dat er verkie
zingen komen. Zonder ons uit te
spreken over de betrouwbaar
heid van dergelijke peilingen
verbaast het resultaat ons alles
zins niet: de kiezer begrijpt
eenvoudig weg niet, waarom hij
om de haverklap naar de
stembus wordt geroepen. Alleen
al voorde zeventigerjaren zullen
dat minstens zeven verkiezingen
worden: gemeenteraadsverkie
zingen in 1970 en 1976; parle
mentsverkiezingen in 1971,
terug in 1974 en 1977 en thans
weer in 1978; Europese verkie
zingen in 1979. Gezwegen dan
nog van de sociale verkiezingen-
Deze elektorale Sint-Vitusdans
waarin het land om de haverklap
mee moet hotsen, heeft katastro-
fale politieke, sociaal-ekonomi-
sche en financiële gevolgen. De
gewone burger - waarom het
allemaal heet te gaan - zal dit
keer méér dan ooit kijken met
weerzin, tegen de geldsmijterij
die iedere verkiezingsstrijd is.
Men kan hem geen ongelijk
geven! Er gaan dan ook stem
men op om aan te dringen op een
sobere verkiezingscampagne.
We vrezen echter, dat ze niet
zullen gehoord worden.
De verkiezingscampagne is nog
niet eens begonnen en reeds
heeft zich een betekenisvol
incident voorgedaan. De Raad
van Beheer van de BRT heeft,
meerderheid tegen minderheid,
de verdeling van de politieke
zendtijd op radio en tv tijdens de
verkiezingscampagne beslist.
Het wordt een inflatie van
partijpolitieke uitzendingen: op
drie weken tijds zullen er
minstens een dertigtal zijn. De
laatste week vóór de verkiezin
gen komen er dag aan dag twee
politieke uitzendingen op het
scherm. Het leeuwenaandeel
van de zendtijd en de meest
geschikte data - bvb. de aller
eerste en de allerlaatste partijpo
litieke uitzending - heeft de CVP
zichzelf toegekend. Schaamte
loos legt men beslag op mikro en
camera zonder dat de kijker of
de luisteraar daar ook maar één
enkel verweer tegen heeft. Met
objektieve informatie over de
partijen en hun standpunten
heeft dat allemaal bitter weinig
te maken. De verkiezingsstrate
gen van de CVP hebben al lang
gekozen voor een andere weg
dan die van informatie en
voorlichting:.zij doen aan «ima
gebuilding». zoals dat heet. Dat
is een andere term voor hersen
spoelingen psychologische beïn
vloeding volgens de wetten van
de alléénzaligmakende commer
ciële publiciteit. De omvang die
de verkiezingscampagnes van de
partijen genomen hebben, ko
men niet alleen neer op een
miljoenenverspilling maar zijn
tevens een bedreiging voor de
demokratie. Bij deze bedenke
lijke evolutie geeft de CVP de
toon aan. Ze doet al lang niet
meer aan voorlichtingscampag
nes, maar «verkoopt» een
«merk»: dat is dan de foto en de
gladde publicitair slogan. Onze
verkiezingswetgeving is zorgvul
dig en behoedzaam opgesteld
om het beginsel «iedereen gelijk
aan de dijk» te doen naleven. Zo
worden onder meer de nummers
bij loting getrokken: de kleinste
partij heeft evenveel kans om
nummer één te trekken dan de
grootste. Dit gelijkheidsbeginsel
wordt door de miljoenencam
pagnes scheefgetrokken.
Wie betaalt dat allemaal? Bij
campagnes als die van -de CVP
gaat het om dergelijke astrono
mische bedragen dat het niet
meer kan komen uit de giften
van de leden, de militanten en de
bevoegde sympatisanten. Het is
een publiek geheim dat firma's
en financiële instellingen ge
brandschat worden voor vaak
adembenemend hoge bedragen.
Af en toe ziet men even het topje
van deze ijsberg en worden
firma's, die grote staatsopdrach
ten hebben gekregen, terugge
vonden op steunlijsten. Dit leidt
tot onrechtstreekse vervalsing
van de demokratie. Er is ook de
rechtstreekse. Door de «imago»-
campagnes worden politieke
figuren opgebouwd tot een maat
en een omvang die zijzelf niet
hebben. Het worden symbolen,
gekozen door een grootgemaakt
volgens de normen en de
metodes van de reklamewereld.
De verkiezing krijgt het karak
ter van een soort referendum,
voor of tegen de persoonlijkheid.
De yitslag van het referendum is
in alle geval, dat de stemmen
zoveel mogelijk op één naam
gekoncentreerd worden en dat
de man in kwestie dan ook moet
DE SOCIALISTISCHE PAR
TIJ IS EEN PARTIJ VOOR
JONGEREN EN VROUWEN
Vele bewuste jongeren en
vrouwen die het maatschappe
lijk gebeuren kritisch bekijken
ergeren zich vaak aan de tradi
tionele opstellingen van par
tijen t.a.v. problemen die hen in
het bijzonder interesseren.
Idealistische jongeren (en zo is
de meerderheid) en progres
sieve vrouwen zoeken naar po
litieke ondersteuning van hun
gewettigde eisen. Alleen een
dynamische en een progres
sieve partij is in staat om op
deze gewettigde eisen een
duidelijk antwoord te geven.
Voor de Jongeren
Wat de jongeren betreft, deze
verlangen in de eerste plaats
geschikte werkgelegenheid.
Bovendien zijn jongeren ge
kant tegen verzuiling.
De socialistische partij heeft in
de voorbije jaren niet alleen re
soluut geopteerd voor een ver
jonging van haar kaders (te be
ginnen met een verjonging van
de top in de persoon van Karei
Van Miert, momenteel één van
de meest populaire politici van
Vlaanderen), zij heeft ook de
grootste inspanningen gele
verd langs haar ministers om
(Plan Spitaels en de structuur
politiek van minister van Eco
nomische Zaken Claes voor
Staal en Textiel, evenals het
nieuw industrieel beleid) om de
werkgelegenheid te bescher
men en om nieuwe jobs te creë
ren.
Karei Van Miert heeft ook van
bij de aanvang resoluut geop
teerd voor het doorbreken van
de verzuiling in de politiek: pro
gressieve kristenen zijn niet al
leen van harte welkom in de
socialistische partij, zij krijgen
er eveneens de kans om in de
Bestuursorganen samen met
andersdenkenden gemeen
schappelijk een socialistische
visie uit te stippelen. Socia
lisme betekent immers tevens
positief engagement t.o.v het
respekt voor ieders filosofische
overtuiging.
Voor de vrouwen
Vrouwen zijn nog al te vaak het
slachtoffer van traditionalisti
sche vooroordelen en discrimi
naties. In de open maatschap
pij die wij voorstaan is geen
plaats voor discriminatie op ba
sis van sexe: vrouwen dienen
dezelfde arbeids- en levens
kansen te krijgen als de man
nen. Ook om dit te bereiken is
een politiek engagement van
de vrouwen in partij-verbond
nodig. De socialistische partij
biedt ook aan progressieve
vrouwen een reële kans om dit
engagement waar te maken.
Een vlaams engagement
De socialistische beweging
heeft ook met Karei Van Miert
haar eigen Vlaamse identiteit
tot stand gebracht. Zonder af
breuk te doen aan onze rui
mere solidariteit willen wij ook
in de toekomst de typisch
Vlaamse aspekten van het be
leid vanuit een resoluut
Vlaamse hoek benaderen
De socialistische partij ver
wacht een positieve respons
vanwege de jongeren en de
vrouwen uit onze streek!
Martin Hutsebaut
Partijsecr. B.S.P.
Dat willen de kommanis ten
De K.P. gaat met vertrouwen de
verkiezingen in ons gewest
tegemoet, vertrouwen nog ge
sterkt door wat de anderen
deden en doen, of liever wat ze
niet deden, niet doen en ook niet
zullen doen. De kapitale vraag
die we daarbij nu reeds stellen
aan elkeen die zich op eender
welke partijlijst tot kandidaat
laat verkiezen is: wat zult gij na
de verkiezingen doen? Zult gij
eerst en vooral uw kampagne
voeren op basis van konkrete
beloften? En zo ja, wat zult gij
daarna met deze beloften, die
voor ons verbintenissen zijn,
doen? Vooral tot al diegenen,
die zich beroepen op de gewone
man en op de belangen van het
volk dat ze beweren te dienen,
richten wij deze cruciale vraag.
Diane D'Haeseleer twijfelt er
geen ogenblik aan: er blijft voor
de Vlaamse kiezer alleen het
liberale alternatief. Ze vergeet er
bij te zeggen wat dit «liberale
alternatief» is. Dr. Anny Dierick
is genuanceerder: ze laat de
kiezer kiezen zonder kiespijn,
met hart en met gezond ver
stand, natuurlijk (dit is er onder
verstaan) voor de volksunie ook
weer zonder enige konkrete
belofte. En zo stuurt de ganse
kieskampagne er klaarblijkelijk
op aan zo weinig mogelijk
verbintenissen aan te gaan,
zoveel mogelijk vaag aan de
oppervlakte te blijven en nog
maar eens te doen kiezen op
personen waarvan niemand
waarborgen omtrent de ware
inhoud heeft.
De kommunisten staan daarte
gen met open vizier en met klare
programma's die voor ons niet
alleen beloften maar verbin
tenissen zijn.
- de antikrisiswet moet er uit, de
volmachten ook
- werkelijk 100.000 nieuwe
arbeidsplaatsen scheppen en
niet op papier maar door de 36
uren-week met vervangende te
werkstelling,
een aangepaste investeringspoli
tiek, met overheidsinitiatieven
die werk geven in vast verband
- reëel beschermen van de
koopkracht
- stop de gerechterlijke ver
volging voor abortus
- stemrecht ook voor het
parlement op 18 jaar
- de instellingen snel federali
seren door rechtstreekse verkie
zing van de gewest- en gemeen
schapsraden
- afwijzen van de neutronenbom
- gedaan met de sociale afbraak
o.m. op gebied van het onderwijs
- naar een zo breed mogelijke
demokratie op elk terrein
Dit is een belangrijke greep uit
dat waartoe de kommunisten
zich verbinden. We wachten op
de anderen om even konkreet en
kategoriek hetzelfde te doen.
Jos De Geyter
AMAI,
DE BELASTINGEN
De meerderheid heeft eens de ge
lijkschakeling van alle belastin
gen, waaronder de verhaal belas
ting op de wegen, voorgesteld (de
oppozitie was onmiddellijk
tegen).
In gevolge de sterke kritiek van de
CVP heeft de gemeenteraad een
parig beslist dat deze verhaalbelas-
ting niet zou van toepassing zijn
op de deelgemeenten voor wat be
treft de werken die door de auto
nome besturen van de vroegere
deelgemeenten waren beslist.
Wat gebeurt er nu?
De schepen van Financiën deelt
mede dat de administratie van
Binnenlandse Zaken de beslissing
van de gemeenteraad weigert te
volgen. De CVP gaat hiermede
niet akkoord en brengt de zaak op
nieuw te berde in de commissie
van Financiën. De goedwillige
schepen van Financiën belooft op
nieuw aan te dringen bij diezelfde
administratie van Binnenlandse
Zaken (dit onderhoud was door het
stadsbestuur sinds lang aange
vraagd maar nog niet bekomen).
Dat namen de socialisten op hun
eer en dus werd het onderhoud
toegestaan.
EN WAT EEN ONDERHOUD!!!
Op het Kabinet is de Minister niet
aanwezig, dus maar naar het par
lement. Rechtstaande bovenaan
de trap, in de gang, heeft de dele
gatie haar uitleg mogen geven. De
Minister, vergezeld van een frans-
talige medewerker, heeft welwil
lend gezwegen.
Mensen van de deelgemeenten, U
hoort er nog van!!!
R. DE PAUW,
Raadslid.
Nu, met verkiezingen vóór de
deur, wenst de Vlaamse Volkspar
tij U kort en bondig haar belang
rijkste streefdoelen voor te leggen.
Zij zal deze, in het kader van het
Vlaamse Blok, samen met al haar
medestanders en verkiezingspan
ners, met overtuiging verdedigen.
Het Vlaamse Blok wil een einde
maken aan de onrechtvaardige si
tuatie van de Vlaamse meerder
heid in dit land. Het Egmontpakt is
daar hel meest schrijnende voor
beeld van. Zelfs de schrijvclaars
van dit pakt krabbelen nu terug.
Het Vlaamse Blok kan alleen dan
een akkoord met de franstaligen in
dit land aanvaarden als dat aan de
Vlamingen hun rechtmatig aan
deel verzekert.
Wij sluiten elke afstand van
Vlaams gebied af en dus ook geen
enkele inmenging van franstaligen
hetzij brusselaars of walen.
De VVP wil het herstel van een
gezond-werkende demokratie. Ie
der op zijn plaats.
Alle soorten drukkingsgroepen
moeten teruggewezen worden
naar hun juiste rol.
Alleen een echte herwaardering
van het parlement, waar de verte
genwoordigers van het volk naar
eerlijke overtuiging kunnen han
delen, zou een nieuwe start kun
nen inluiden. Ook wij beseffen
hoe moeilijk het zal zijn om deze
verziekte toestand terug te sane
ren. Maar het is het proberen
waard, anders gaan we, gelijk
hoe, van kwaad naar erger.
Het Vlaamse Blok wil een herstel
van de echte waarden die de
grondslag vormen van een leef
bare gemeenschap.
Vrijheid, zelfstandigheid en
verantwoordelijkheid, wij ver
zenen ons hardnekkig tegen het
moderne lijfeigenschap van onze
mensen.
Zich aan politiek interesseren
komt er in dit land A te dikwijls op
neer: juiste kleur voor juiste be
noeming.
Wij verwijten dat niet zozeer aan
de gewone man, maar aan het hele
systeem en de verantwoordelijke
machthebbers.
Eerbied voor identiteit, traditie
en verscheidenheid van perso
nen en groepen.
Als Vlamingen proeven wij reeds
te lang de bittere smaak van on
rechtvaardige behandeling (denk
maar aan de ziekenhuistoestanden
in Brussel) om niet verdraagzaam
te zijn.
Wij willen de Vlaamse mens zo
snel mogelijk doen inzien dat het
radikale van de Vlaamse Bewe
ging geen uiting is van intolerantie
en vreemdelingenhaat, maar enkel
een eerlijk en rezoluut opeisen van
ons recht. Wij eisen toch ook geen
inschrijvingsrecht in Waals-
Brabant en zouden ook nooit die
schaamteloze pretentie opbren
gen.
Wie een verslag over de laatste
FDF-meeting in de Magdalena-
zaal leest, weet wel waar de on
verdraagzaamheid gekultiveerd
wordt
Erkenning van het gezin als
hoeksteen van de maatschappij.
Dit sluit absoluut geen nieuwe re
latie tussen man en vrouw uit, wel
integendeel.
Eerbied voor het leven.
Is het niet erg dat deze stelling niet
eens meer vanzelfsprekend is?
Toch gaan wij ervan uit dat te veel
delikatc en diepmenselijke pro
blemen op het politieke forum
misbruikt worden.
Als voorbeeld: Abortus is voor
ons, eerst en vooral een etisch
probleem.
Dit huidig dramatisch gegeven
mag niet tot bliksemafleider gede
gradeerd worden.
Het is duidelijk dat wij, vanuit ons
Vlaams volksnationalisme eerbied
voor het leven bepleiten.
Soberheid en arbeidsinspan
ning.
De kloof tussen de hoogste en de
laagste inkomens is ook voor ons
een bron van ergernis.
Dit neemt niet weg dat een alge
hele inkomstennivellering op
lange termijn een maatschappij
even onleefbaar maakt.
Loon naar werken.
Alleen een nieuwe versterking van
de onmisbare samenhorigheid van
ons volk, kan ons hier het juiste
evenwicht aanwijzen. Wij komen
dan ook op voor een vrije marktc-
konomie. waar de individuele
kreativiteit alle kansen moet krij
gen. zolang als dit niet ten koste
van de anderen gebeurt (bv. pollu
tie).
Wij willen een grotere gelijkheid
in feite, zonder toename van de
overheidsinmenging
Wij willen naar een vermindering
van de sociale afstanden, maar
zonder een dwaze en kortzichtige
nivellering.
Op lange termijn komt dat op een
algemene verarming neer. De
maatschappelijke plaats van een
man of vrouw moet het gevolg zijn
van zijn kwaliteiten en prestaties
en niet van zijn bezit, zijn ekono-
mische macht of zijn politieke in
vloed of kleur.
Wij willen weer vrije mensen in
een vrije maatschappij.
Wij willen handelen met het hart
en met het verstand.
Van Mossevelde Willy
LEVENDEN EN DODEN
Allerheiligen, Allerzielen: begin
november vieren de christenen
hun heiligen en hun doden: hen
die leven of geleefd hebben in
de geest van de Heer Jezus en
hen die in diezelfde geest ge
storven zijn om met Hem te ver
rijzen tot een nieuw leven.
Want voor ons, is heiligheid
geen versteend leven in onge
naakbaarheid, maar een dage
lijks volgehouden inspanning
om te leven voor God en de
medemens, zoals Christus het
ons heeft voorgedaan. Voor
ons is de dood niet het afknak-
ken van een levensdraad, het
zinloos einde van een zinvol
bestaan, maar, integendeel, de
overgang naar een nieuw le
ven, waarin wij deelachtig wor
den aan Gods leven zelf.
Gods leven?
Wie ons geloof in Christus niet
deelt, zal waarschijnlijk de
schouders ophalen en meewa
rig op ons neerkijken. Voor hem
reikt het leven niet verder dan
wat zich zichtbaar rondom ons
afspeelt, in de wervelende
dans van geboorte, groei, afta
keling en dood, van planten,
bloemen, bomen, dieren en
mensen, van lente, zomer,
herfst en winter, in een steeds
uitdeinend raam van zonne
stelsels en melkwegen. Voor
hem geldt als enige werkelijk
heid het nu, die aaneenrijging
van wegvliegende ogenblikken
die de mens zoveel als mogelijk
benut of kan benutten hetzij om
zelfzuchtig zijn eigen ontploo
iing na te streven, hetzij om ons
bestaan menswaardiger te
maken voor allen. Voor hem is
de mens de kern van zijn eigen
kortstondig bestaan, een stip in
een onmetelijk heelal, die de
dood vernietigt als onvervang
bare en onherhaalbare per
soon.
Voor ons, christenen, daaren
tegen, is het menselijke leven
hier op aarde slechts een aan
loop naar een voller leven,
waartoe God ons roept. Dank
zij de Openbaring ontdekt de
christen in het leven een op-
cfracht van God om deel te ne
men aan Zijn eeuwig schw
pende Liefde: iedere mens I e
als kind van God, zijn bijdr,
leveren om de aarde meer
woonbaar te maken voor al fa
om Gods Geest en de warien
van Zijn liefde voelbaar te r p
ken onder de mensen. En ik
hij die opdracht heeft vervi en
dan wacht hem «de gena en
gave van God, het eeuwige
ven in Christus Jezus op
Heer» (Rom. 6 23).
Daarom vieren de christer
begin november hun heilic d
en hun doden: de heiligen"
dag na dag, vaak ongekend -
de bres stonden of staan v®iei
hun medemens, voor hun a
zin, voor de anderen, om ditp
ven met liefde te bezielen;
doden, die God in Zijn lie)
heeft opgenomen en die nu
Hem leven over de grens
het graf. for
lllf—
In die hoop leeft en sterft
christen. ui;
J. de
jil
Brieven waarvan de afzender niet aan de redaktie
bekend is, komen niet voor plaatsing in aanmerking.
De redaktie behoudt zich het recht voor de tekst te
bekorten. Publikatie betekent niet dat de redaktie
achter de inhoud staat.
ZELFS IN DE HEMEL WORDT
DE VOORPOST GELEZEN...
Dat vernamen we toevallig uit
de mond van Sint Maarten, die
ons weer zoals Hij dat sedert
jaar en dag al doet, op onze
repetitie van 11 november
kwam bezoeken met Zwarte
Piet en de gebruikelijke marse
pein. De heilige man zag er
deze keer echter zeer bezorgd
uit. Dat uitte zich ook onmiddel
lijk in de loop van de toespraak
die hij (zoals gewoonlijk, vóór
het uitdelen van de snoep)
hield. Waar de goeie Sint de
andere jaren één en al luim
was, kon er nu geen grapje af
Met het resultaat dat alle toe
hoorders zich na korte tijd vrij
onbehaaglijk begonnen te voe
len. Alles werd echter snel dui
delijk, toen Hij het onderwerp
van het Geloof aansneed:
«Ge weet» zegde Sint Maarten
met een warme, maar ont
roerde stem, «hoe uw maat
schappij Sint Martinus en al
haar leden mij nauw aan het
hart liggen. Sedert het ogenblik
dat uw stichters mij als uw pa
troonheilige kozen heb ik mij
steeds met volle overgave van
deze taak gekweten. Zelden of
nooit moest ik iemand van uw
leden op het rechte pad terug
helpen, kortom ik ben steeds
zeer tevreden over «mijn» har
monie geweest. Deze week
echter kreeg ik van een engei
van de Persdienst een uittrek
sel van de Aalsterse Voorpost
toegestuurd waaruit blijkt dal
lid zijt van een federatie waap
ook andersdenkenden dan
tholieken zich mogen aans
ten. Niet dat ik hier onmidde
iets op tegen heb, want ge wi
dat wij in de hemel niet er
geestig zijn.
Ik ben alleen bang dat dit e
slechte invloed op uw geloo
overtuiging zou kunnen he e<L
'ben» T°b
Wij stonden er een beetje
dremmeld bij, want wij hadi-
het ook gelezen Roger (:n
noemen hem «de meeste
waagde het toch na een tijdje
woord te nemen. Hij zegde
wij niet wisten over we
maatschappij(en) het hier
genlijk ging en in een vurig pl
dooi in ons aller naam wist
de Sint ervan te overtuigen
zulks in elk geval geen nade
gevolg zou hebben voor c
christelijk geloof. Wij zagen l
gezicht van Sint Maarten j
opklaren.
De marsepein heeft nog m
zo lekker gesmaakt als dit jai
Ir. André Moens - Destelbi
9en' k|.
Spelend lid van de KoninklijL,
Harmonie Sint Martinus Or
degem.
De CVP-jongeren van de stad Aalst hebben besloten tot de
hervorming van de struktuur van de plaatselijke ploeg. Aan
leiding hiertoe was hf t ontslag, om persoonlijke redenen, van
de voorzitter Luc Van Besien. Het bureau betreurt dit ontslag,
doch brengt er alle begrip voor op.
In volgende funkties werden Op dezelfde vergadering werd
aangesteld: het politieke toneel te Aalst in
Voorzitter: Vera Van Der
Borght.
Ondervoorzitter: Jean-Marie
Lambrechts.
Administratief secretaris:
Jean-Pierre Vlieghe.
Politiek sekretaris: Chris Kin
dermans
Penningmeester: Luc Van Be
sien.
ogenschouw genomen. De
overstap van de Marcel De Bis
schop naar de PW werd aan
gevoeld als een nieuwe kaak
slag aan het kiezerskorps.
Trouwens de huidige gang van
zaken bij de meerderheidspar
tijen is ronduit belachelijk.
De CVP-jongeren leggen er de
nadruk op dat er door politieke
mandatarissen, van g
welke partij, een minimum
respekt dient opgebracht
worden voor de wensen
hen. die hun een mandaat t(
gekend hebben.
De CVP-jongeren menen
een gebrek aan politieke mo(
liteit en integriteit de grond vj
onze demokratische struktui
danig hebben aangetast,
de geloofwaardigheid van
politieke mandaten in vr
kunnen worden gesteld.
Hoewel de CVP-Jongeren
onwaarschijnlijk achten dat
eenmans-PVV geen enkele
labele kandidaat kon vine
(zijn kiezers worden zeker
het ootje genomen), is het ec
ter duidelijk dat bij het geval
Bisschop de omkoper
meer dient terecht gewezen I
worden dan de omgekochte]
Heel wat kinderen kwamen naar hel Si. -Maartenfeest ingericht door de Volk.
'Nederlandstalig onderwijskregen de kinderen non heel wat ueschenken vt
Huilen een halion
de brave man
