Cyriel Noel neemt afscheid van de
provincieraad
NCMV en VTB Lede stellen de jaarlijkse eindejaarsaktie voon
SPORTIEVELINGEN GEHULDIGD TE LEDE
MET SPIJT IN HET HART...
De Voorpost - 24-11-1978 - 15
iftredend provincieraadslid Cyriel Noël tussen zijn dossiers. (EDV)
'ijdens de komende nationale verkiezingen zal men de
.eedse PVV-er Cyriel Noël niet meer op de lijst voor de pro-
incieraad terugvinden. Voor de eerste maal sinds 20 jaar.
iderdaad, hij was voor de eerste maal kandidaat voor de
irovincieraad in 1958. in 1965 deed hij zijn intrede in deze
aad.
fanaf het eerste ogenblik zette
zich ten volle in voor dit
pandaat. Hij was als dusdanig
'en graag geziene figuur in alle
ortijgeledingen van de provin-
aeraad. Ook zijn kiezerskorps,
lat steeds maar aangroeide,
waardeerde zijn inzet en hij
eidde als gevolg hiervan de
'VV-lijst met veel sukses
loorheen meerdere verkie-
ingsslagen. Zijn afwezigheid
al ongetwijfeld een leemte na-
aten zowel in de provincieraad,
ip zijn vertrouwde sekretari-
plaats, als op de PW-lijst. Ter
jelegenheid van zijn afscheid
ladden wij een gesprek met
yriel Noël. zowel over de pro-
incieraad zelf, als over zijn
14-jarig mandaat in deze raad.
lyriel Noël is een liberaal in
lart en nieren. Als dusdanig
was hij in Lede stichter van de
berale Volksbond, van de libe-
ale partij, later de plaatselijke
'W-afdeling, medestichter
ran een vrouwen- en jeugdaf-
leling in Lede. Hij was onder
voorzitter van de partij in het
anton Aalst, zetelde in het na-
onaal partijbestuur, is nu nog
lestuurslid van hetJ_W en
naakte deel uit van verschil-
Bnde ministeriële departemen-
en.
VAT IS EIGENLIJK
>E PROVINCIERAAD?
ïyriel Noël was het eens met
>nze opmerking dat de provin-
J ieraad en zijn funktie niet zo
teel goed doorgedrongen zijn
ot de man in de straat. Hij
ichetste dan heel even de funk-
ie van dit orgaan. De Provin-
q :ieraad is het overkoepelend
'^"gaan voor de gemeentebes-
iren. Al de beslissingen die zij
imen moeten door de be-
idige deputatie geratifi-
ird worden. De provincie-
id heeft momenteel een be
lting van meer dan 1 miljoen
rank. Hierin komen uitgaven
ir voor de werking van de
ise provincie in het alge
voor de openbare wer-
>n, een groot bedrag voor het
•rovinciaal onderwijs (als daar
[zijn het Technisch Instituut van
Eeklo, de school voor Vertalers
|en Tolken te Gent, e.a). voor
bevolking, de kuituur. Kort
om deze begroting is allesom
vattend De provincieraad zelf
istaat uit 90 provincieraads-
n, waarvan 6 deputees. 4
ikretarissen, 1 voorzitter, 2
lestoren, en sedert enige tijd
ik 4 ondervoorzitters.
[Het belangrijkste van het werk-
'jaar in de provincieraad is de
bespreking van de begroting in
;de maand oktober. Dan komen
ital van leden op het sprekers
gestoelte om de belangen van
hun streek of hun interessesfe
ren te verdedigen. Deze tus-
|senkomsten worden uiteraard
ids vooraf besproken in de
[partijfraktie.
14 JAAR IN DE
(PROVINCIERAAD
jCyriel Noël is in de politiek te-
Jrecht gekomen in 1958 ter ge
legenheid van de gemeente
raadsverkiezingen. Hij stond
toen op de 4de plaats en was
rechtstreeks verkozen. De par
tij zag in hem een goeie kandi
daat en aldus stond hij dat
zelfde jaar nog op de provincie-
raadslijst. in opvolging van wij
ten Fernand Daelman uit Lede.
Ook voor de provincie stond
Cyriel Noël toen op de 4de
plaats Hij werd niet verkozen,
evenmin als in 1961. toen hij
opnieuw op de 4de plaats
stond, maar reeds heel wat
voorkeurstemmen behaalde.
Hij werd dan voor de eerste
waal rechtstreeks verkozen in
1965. Sindsdien behaalde hij
steeds prachtige verkiezings
uitslagen. Cyriel Noël slaagde
er zelfs eens in om meer voor
keurstemmen te behalen dan
D'haeseleer, iets wat tot nogtoe
nooit iemand anders gereali
seerd heeft.
Toen Cyriel Noël als groentje in
de provincieraad aankwam,
werd hem onmiddellijk het se-
kretarisambt voorgesteld. Iets
wat hij gretig aanvaardde.
Deze funktie nam hij nog
steeds waar op de laatste dag
van zijn mandaat als provincie
raadslid. Hij hield het dus 14
jaar vol als sekretaris. Bij de
kreatie van de funkties van on
dervoorzitter kreeg hij wel deze
titel aangeboden, doch Cyriel
Noël verkoos zijn funktie als
sekretaris voort te zetten. In
deze hoedanigheid heeft hij ten
andere zijn stempel gedrukt op
de provincieraad. Als sekreta
ris maakte hij dus deel uit van
het bureau. Bij de aanvang van
iedere zittijd las Cyriel Noël het
verslag voor van de vorige zit
ting, «met luide tenorstem»,
zoals een persverslag uit 1973
meldt. In dat jaar immers werd
de heer Noël door goeverneur
De Kinder onderscheiden als
Ridder in de Leopoldsorde. Cy
riel Noël maakte toen deel uit
van het kabinet van vice pre
mier en minister van Financiën
Willy De Clercq.
Als lid van f^et bureau moest de
heer Noël uiteraard steeds neu
traal blijven tijdens de debatten
en kon er dus niet aktief aan
deelnemen.
Wel was het zo dat hij zijn inter
pellaties doorspeelde aan een
partijgenoot die dan de tussen
komst hield in zijn plaats. Maar
door zijn joviaal voorkomen en
wellicht ook door zijn funktie als
sekretaris was hij zeer goede
maatjes met alle provincie
raadsleden en meer in het bij
zonder met de onderscheiden
deputees. Cyriel -Noël richtte
zich dan ook onmiddellijk tot
het kabinet van deze deputees
indien hij een of andere zaak te
regelen had.
Over zijn veertienjarig verblijf in
de provincieraad kan Cyriel
Noël uren praten, vooral dan
wanneer hij aan het hoofdstuk
anekdotes komt. Menig grapje
werd gemaakt rondom lapsus
sen die door de leden in hun
tussenkomsten uitgesproken
werden. Vooral het banket bij
het sluiten van de zittijd was
hiervan het hoogtepunt. Voor
zitter Van Steenberghe heeft
trouwens de gewoonte naar
aanleiding van dit banket een
humoristische speech te ma
ken, samengesteld uit de vele
lapsussen en anekdotes opge
tekend tijdens de debatten.
AFSCHEID MET SPIJT
IN HET HART
Uit ons gesprek konden wij af
leiden dat Cyriel Noël dit man
daat met zeer veel liefde steeds
volbracht heeft. Hij bevestigde
ons dit trouwens en voegde
eraan toe dat het hem ten zeer
ste spijt dat hij niet meer kan
verder zetelen in de provincie
raad. Op onze vraag naar het
waarom van zijn afscheid van
zijn mandaat als provincie
raadslid antwoordde de heer
Noël: «officieel om gezond
heidsredenen». Tussen haak
jes voegde hij er evenwel aan
toe dat hij niet meer zo gelukkig
is met de gang van zaken in de
plaatselijke afdeling van de par
tij en met de verschillende ar
rondissementen PW-
besturen.
Zijn terugtrekken uit het provin
ciebestuur mag in ieder geval
beschouwd worden als een
eerste stap op de weg naar een
welverdiende periode van vol
ledige rust. Over twee jaar im
mers zal hij de pensioenge
rechtigde leeftijd bereiken en
zal hij dus zijn aktiviteit als amb
tenaar op het rektoraat van de
Gentse Rijksuniversiteit beëin
digen. Nog twee jaar later wordt
dan het huidige gemeentebe
stuur ontbonden. Schepen Noël
zal dan 67 jaar zijn en hij vindt
dit dan ook de gepaste tijd om
zich kalm te houden thuis en
zich te wijden aan zijn hobby,
namelijk timmeren en hout be
werken. Maar alvorens hij zo
ver zal zijn, zal de heer Noël
zich nog vier jaar intens bezig
houden met zijn schepenambt
in het belang van zijn Leedse
bevolking.
Bij dit afscheid feliciteren wij in
ieder geval de heer Noël met
zijn vele verdiensten di^hij ge
durende die veertien jaar in de
provincieraad heeft opge
bouwd. De leemte die hij aldus
nalaat zal niet vlug aangevuld
worden.
MON D.G.
Zoals vele grote steden, kent Lede ook een speciale einde
jaarsaktie. Tijdens een welomschreven'verkoopsperiode,
namelijk de vier weken voor nieuwjaar, wordt dit jaar voor de
veertiende maal een Leedse Eindejaarstombola gehouden.
Het geheel gaat door onder het motto «Koop te Lede», steun
de eigen winkeliers. Door een samenbundeling van de geïnte
resseerde winkeliers kan dit Leedse initiatief de konkurrentie
van gelijkaardige akties (zoals bijvoorbeeld de «Radd het
juiste uur» (aktie van de Molenstraat) met sukses doorstaan.
De beide promotoren, de heer
Herman Clinckspoor (sekreta
ris van het NCMV) en de heer
Roger Quintijn (voorzitter VTB)
hebben de aktie even toege
licht.
Hoe het groeide:
Tot 1964 bestond de einde
jaarsaktie te Lede eigenlijk niet.'
Verschillende winkeliers na
men allerlei initiatieven, die er
op gericht waren elkaar te over
troeven. Het was de tijd van de
«dubbele zegeltjes» of de vijf
procent vermindering plus nog
zegeltjes...
De VTB-afdeling Lede volgde
dit met lede ogen en besloot
tenslotte een initiatief te ne
men: een klein aantal winke
liers groepeerden zich in 1965.
Zij richtten een bescheiden
tombola in. De hoofdprij^was
toen een ééndagsreisje naar
Southend (Engeland), ter
waarde van om en bij de drie
honderd frank. Hoewel dit niet
«geweldig» kon genoemd wor
den, werd toch vastgesteld dat
de idee publicitair interessant
was.
Aanpak, publiciteit, aantal
deelnemers. was echter te ge
ring om echt door te breken.
Deze eerste Middenstandsak-
tie werd meteen ook de laatste:
de naam verdween, maar de
gedachte bleef in menig hoofd
hangen... Voor het jaar 1966
werd de steun gezocht en ge
vonden bij het Nationaal Chris
telijk Middenstandsverbond
(N.C.M.V.) dit werd een eerste
Leedse Eindejaarstombola.
Toen reeds werd de nadruk ge
legd op het afschaffen van de
zegeltjes-rage. In 52 winkels,
min of meer gekoncentreerd
rond Dorp, Nieuwstraat en Ka-
steeldreef, kon men gratis loten
krijgen. Toch probeerden
sommige winkeliers nog een
persoonlijke zaak te maken: zij
lieten hun klanten de keuze
tussen zegels, bons of loten
van de tombola. Hierdoor mis
lukte deze eerste Leedse Ein
dejaarstombola slechts ten de
le! Het «zeker is zeker» (zegel
tjes) haalde het. Ook de te win
nen prijzen waren eerder aan
de bescheiden kant: een tien
daagse treinreis voor twee per
sonen naar Oostenrijk voor een
totale waarde van 12.000 frank.
In de 52 winkels waren «waar
devolle» prijzen te winnen:
schouwklok, staande lamp, vo
gelkooi,... kousen, pralines,
een schaar, en noem maar
verder op!
Kortom: dé grote interesse was
niet bereikt. Nochtans zou deze
formule (één hoofdprijs en
meerdere winkelprijzen) nog
drie jaar behouden blijven. Pu
blicitair werd een prijzenpot van
50. - 60. - 70.000 fr. aangekon
digd. Dit moest aanspreken...
Hoewel er jaarlijks een stijgend
sukses wérd vastgesteld,
moesten de inrichters toch
wachten tot de vijfde uitgave,
voordat LET een vast begrip
werd voor de eindejaarsperio
de. Meer en meer werd een
tombolabiljet aangeboden bij
een aankoop van 25 frank. De
zelfde periode noteren we een
geweldige opkomst van elektri
sche apparaten. Hierdoor kon
den dan ook vijf hoofdprijzen
geschonken worden...
Sinds 1970 wordt één lot gege
ven per aankoop van 50 frank.
Het prijzenbedrag ging de
hoogte in: er waren voor meer
dan 100.000 frank naturapnj-
zen te winnen. Eén jaar
waagde men het zelfs, in na
volging van een Vlaamse krant,
de idee te lanceren van «Leef
één jaar gratis!».
Hiervoor schonken de 56 deel
nemende winkeliers een aan
koopbon ter waarde van 1000
frank.
Met de jaren '70 doet ook de
auto zijn intrede bij de hoofd
prijzen: een peugeot 104, een
ford taunus, een capri, een fiat
126.. werden telkenjare aan
een gelukkige winnaar wegge
schonken.
De tiende jubileum-uitgave
werd speciaal ruchtbaar ge
maakt: er was een ontvangst
op het gemeentehuis, trouwe
deelnemers werden in de
bloemetjes gezet, de kinderen
kregen gratis ballons op het
Dorpsplein maar vooral: het
aantal prijzen werd verdubbeld.
De tien hoofdprijzen én de win
kelprijzen vertegenwoordigden
een waarde die het half miljoen
benaderden. Wat van meer be
lang bleek: het tombolabiljet
werd een vraagartikel bij de
winkeliers.
Een hoge piet van het NCMV
zei in die jaren: «Dat vind je
nergens! Kom ermee buiten,
geef er de nodige ruchtbaar
heid aan!» Inderdaad: deze
laatste jaren stond de Leedse
Eindejaarstombola model voor
vele soortgelijke akties in het
rond.
Hoe doet men het?
Elke Leedse (voorlopig Klein-
Leedse) handelaar kan jaarlijks
inschrijven als deelnemer. Er is
dus absoluut geen verplichting
voor de volgende jaren. Nie
mand wordt bezocht, wie wil
meedoen hoeft zich alleen
maar tijdig kenbaar te maken
bij de inrichters. De deelne
mende winkelier moet echter
voor minstens duizend loten
kunnen instaan. Per aankoop
van 50 frank, moet aan de ko
per een gratis biljet uitgereikt
worden. Voor de koper is dit
een voordeel: ieder lot neemt
aan twee trekkingen deel. De
klant kan een winkelprijs win
nen, maar zijn lot telt evengoed
voor de hoofdprijzen! Deze
laatste worden alleen geloot uit
de werkelijk uitgegeven num
mers, terwijl er steeds een re
servenummer wordt getrokken.
Het inrichtend komitee wil de
hoofdprijzen steeds weg
schenken: loten die verloren,
verbrand of weggesmeten zijn,
zijn hierdoor waardeloos!
De prijzen, dit jaar:
De hoofdprijzen zijn dit jaar
reeds vastgesteld: een ford-
taunus, aankoopbons ter
waarde van 75.000 frank, een
stereo Hifi 80 ITT, een VTB-
vliegtuigreis ter waarde van
35.000 frank, een geluidsfilm
set, een waardevolle tapijt, een
heren- en damesfiets, een
mini-wijnkelder ter waarde van
15.000 frank, dames- of heren
kleding en tenslotte een lin-
nendroogkast met een waarde
van 11.000 frank. Dit allees
reeds vertegenwoordigt een
waarde van 425.000 frank.
Hierbij zijn bij de 58 deelne
mende winkeliers in totaal 329
prijzen te winnen met een
waarde van 211,000 frank.
Maar dit is niet alles!
Tijdens de eerste week van de
cember (waarschijnlijk op 2 de
cember) worden tien maal aan
koopbons ter waarde van dui
zend frank verloot De win
naars zijn zij die één van de
gelukkige nummers terugvin
den op het insteekblad van de
Leedse Eindejaarstombola in
het Reklaamblad van 29 no
vember. Dit blad wordt door
ongeveer 12.000 mensen gra
tis ontvangen.
De trekking:
De trekking van deze tombola
is openbaar en toegankelijk
voor het publiek. Zij zal door
gaan tijdens het jaarlijks
NCMV-VTB-dansfeest op de
tweede zaterdag van het
nieuwe jaar. Het wordt dus op
13 januari verzamelen gebla
zen in de zaal Volkskring: om
21 uur worden de winkelprijzen
en om 24 uur de hoofdprijzen
getrokken. De winnende num
mers zullen bij herhaling ver
schijnen in verschillende
reklame- of weekbladen. Vanaf
de eerstvolgende werkdag na
de trekking, staan de prijzen ter
beschikking van de winnaars.
De officiële overhandiging van
de hoofdprijzen geschiedt tij
dens een gezellig samenzijn,
een veertiental dagen na de
trekking in de zaal Volkskring.
Samen met de inrichters, de
winkeliers en de winnaars zal
getracht worden van 27 januari
een onvergetelijke dag te ma
ken voor alle winnaars! Op za
terdag 13 januari wordt er
eveneens een prijs van «het
publiek» verloot onder de aan
wezigen. bij de trekking van de
winnende nummers bij de
hoofd- en winkelprijzen...
Deze prijzen hebben een
waarde van 5.000 frank!
Tot slot:
Uitgezonderd de beenhou
wers, doen bijna alle hande
laars van Klein-Lede mee aan
deze eindejaarstombola. Wie.
zou hen willen voorbij lopen om
in Aalst (of ergens anders) te
gaan kopen? Tegelijk met hun
aankoop wordt een gratis tom
bolabiljet aangeboden.en wie
weigert dit? Wij zijn zeker ak
koord met de opzet: «Steun de
Leedse handelaars», bij hen is
hetzelfde te verkrijgen dan in...
RDv
Vorige vrijdag werd er in kafee De Halve Maan duchtig gefeest. Zopas werd het amateurs-
wielrennersseizoen gesloten met een viering van de verdienstelijke leden. De Van Impekens-
vrienden is een groep sportievelingen, die zo een drie jaar geleden begonnen te fietsen. Iedere
zondagvoormiddag wordt er op de Markt gestart voor een afstand van om en bij de zeventig
kilometer. De ongeveer dertig leden schijnen wel aktief te zijn: zij zijn geregeld aanwezig voor
deze uitstappen. Velen gaan tijdens de week wel een paar maal trainen, want zonder oefening
zou men niet meekunnen-
Het begon allemaal als in een
sprookje. Vier, vijf kameraden
kochten een koersfiets en gin
gen een paar maal op uitstap.
Al vlug bracht de één een fami
lielid, de ander een kennis mee,
zodat er op zeker ogenblik de
noodzaak werd aangevoeld om
een klub te stichten. Om meer
mensen van dienst te kunnen
zijn. werd dit via een plaatselijk
reklaamblad bekend gemaakt.
Vele mensen kwamen om in
lichtingen of reden eens mee.
Toch gingen verschillende le
den verloren: men reed te hard.
Het waren geen toeristische
uitstapjes meer: het kreeg
meer de allure van een snel
heidswedstrijd. Na een rit van
om en bij de zeventig kilometer,
sprongen de fitsten tijdens de
laatste vijf kilometer weg om in
een keiharde sprint zichzelf te
bewijzen. Wie het eerst aan
kwam aan het lokaal, won. Dit
«wegspringen» viel niet (en valt
nog niet) in goede aarde.
Sommige aspirant-klubleden
hielden er na twee of drie zon
dagen mee op: zij konden niet
meer mee...
De snelheid lag té hoog voor de
toeristen, die niet (minstens)
tweemaal trainden per week.
Toch kwam de klub van de
j
De /clubkampioenen werden gehuldigd in kafee De Halve Maan(EDV
grond. Hubert Verleysen werd
benevens lokaalhouder ook de
voorzitter. Hij werd bijgestaan
door een ondervoorzitter.
Oscar Van De Velde, en een
sekretaris Lucien Keppens. Het
bestuur bestaat verder uit
Oscar Van Der Vurst, Jan Van
Eetvelde, Roger Van den
Bremt en Frans Van Ranst.
Na het eerste jaar werden de
koppen bij elkaar gestoken. Er
werden twee belangrijke be
slissingen genomen. Stoelend
op de ondervinding zou in het
vervolg de snelheid beperkt
worden tot een gemiddelde van
dertig kilometer per uur. Ver
volgens zou, om de inspanning
te waaTderen, een klassement
opgemaakt worden. Dit zou
gebeuren volgens het aantal
meegereden ritten én natuurlijk
naar rato van het aantal kilome
ter. (de ene rit is al wat langer
dan de andere!)
Lokaalhouder Hubert Verley
sen, getrouwd met de halfzus
ter van Lucien Van Impe, had
geen moeite om de kampioen
over te halen het peterschap
over de klub te aanvaarden. Dit
werd in alle stilte gevierd, met
het traditioneel uitwisselen van
bloemen en geschenken.
De Van Impekensvrienden wa
ren geboren...
De goede voornemens werden
echter vlug vergeten: men reed
nog steeds te hard en menig
klublid kwam niet meer opda
gen!
Nu, het derde jaar dat er gere
den wordt, is men zinnens in
groep te blijven: men zal niet
sneller meer rijden dan 20 tot
25 kilometer per uur. Het is ech
ter wel nodig een goed uitge
ruste fiets te hebben... Een be
stuurslid zegt er ietswat stille
tjes bij: «Dit zal ons zeker tien
leden meer opbrengen!».
Toch blijken er nog menige
sportliefhebbers te zijn: bewijs
hiervan de gehuldigden van de
avond. Julien Galle is voor de
tweede opeenvolgende maal
de grote winnaar: hij reed ie
dere rit mee en behaalde zo op
34 zondagen het maksimum
aantal kilometer achter zijn
naam. Ook Julien Verhofstadt
reed de 2371 kilometer mee tij
dens dit seizoen. Deze twee
klubkampioenen misten dus
geen enkele rit en werden be-
ide gehuldigd, de een in de ka-
tegorie van de 35-plussers, de
ander in de kategorie van jon
ger dan 35 jaar.
Om volledig te zijn vermelden
wij de volgende «winnaars»;
Roger Van Den Bremt werd
derde met een totaal van 2055
km in 29 ritten. Verder noteer
den we: Oscar Van der Vurst
(1838 km - 27 ritten), Romain
Van Den Berghe (1823 km in
26 ritten), Lucien Keppens
(1818 km - 26 ritten), Rudy
Nuël (1756 km - 25 ritten),
Oscar Van de Velde (1531 km
in 23 ritten), Frans Van Ranst
(1424 km in 17 ritten) en ten
slotte Hubert Verleysen met
1311 km, gereden in 19 ritten.
Ere-voorzitter Julien De Cre-
mer deelde talrijke prijzen uit:
allerlei «koers»-materiaal,
bloemen, truien, bekers...
Langs de neus weg werden
Marc Van den Eeckhout en de
firma Van Doorseleer bedankt
voor het sponseren. En.... zei
voorzitter Verleysen, volgend
jaar zijn we bijna zeker van de
steun van het Leedse grootwa
renhuis!
Tenslotte werd ons nog gemeld
dat de klub ieder jaar een sou
per inricht in het lokaal De
Halve Maan. Dit jaar zal het 1
december worden en. Van
Impe zal zeker niet ontbreken
Als het is zoals vorig jaar, zal
het gezellig zijn tot onder de
morgen!
RDv.
