KUNST IN DE MARGE
Na 25 jaar...weer op zoek naar toverzalf
Raymond vh.Groenewoud en zijn Millionairs
16 - 24-11-1978 - De Voorpost
Zaterdag II. werd de Aalsterse beeldhouwer en kunstschilder
Henri Van den Brouck ten grave gedragen. Hij werd geboren
te Borgerhout op 19 februari 1905 en overleed te Aalst op 15
november.
Henri Van den Brouck leerde beeldhouwen aan de Aalsterse
Akademie voor Schone Kunsten onder de leiding van de toen
malig direkteur, de Gentenaar Gust Van Der Meersch.
Later was hij werkzaam op verschillende ateliers van bekende
beeldhouwers zoals bij Jespers.
Op latere ouderdom is hij naar Zuid-Afrika vertrokken waar hij
samen met zijn echtgenote 15 jaar is gebleven. Door dit ver
blijf en zijn werk ginds kwam hij automatisch in kontakt met
de negerkuituren. Uit deze periode stammen een aantal be
langrijke Afrikaanse landschappen die wel als het belangrijk
ste en wellicht ook het omvangrijkste deel van zijn oeuvre
mogen beschouwd worden.
Het werk van Henri Van den
Brouck straalt een opgewekt
heid en een naieve levens
vreugde uit. het is tintelend
van kleur en getuigt van een
eeuwig optimisme dat ieder die
hem kende aan hem typerend
vond.
Van den Brouck. die de laatste
jaren van zijn leven niet veel
meer met zijn werk publiek naar
voren is getreden, hield ver
scheidene tentoonstellingen en
nam deel aan groepstentoon-
stellingen in binnen en buiten
land. De stad Aalst heeft een
werk van hem in haar kollektie.
Initatieven Bolaska
leid. In Nederland en Duitsland
waar de steden met enige om
vang zoals Aalst—wel zulke
instellingen kunnen doen. zijn
zij het die voor de nodige finan
ciële steun zorgen wat maar
normaal is. Bij een bezoek aan
deze musea merk je al gauw
naast hei werk waar het is aan
gekocht en in Nederland moet
men daar openbaar kennis van
geven. Kunst heeft een eko-
nomische waarde, wat soms
ook wel eens uit het oog wordt
verloren.
De meeste galerijhouders ten
lande moeten het dan ook pro
beren op partime niveau of als
geforceerde hobby. Slechts na
verloop van vele jaren kan men
eventueel overstappen op full
time aktiviteit.
Aalst-stad kende tot op heden
weinig galeries met een full
time karakterVroeger was er
de galerie Borghmans die het
slechts een tweetal jaren heeft
uitgehouden. Dan kwam er de
luxueus uitgevoerde galerie
Valerius De Saedeleer aan het
Keizerlijk Plein.
Men verwachte dat zij de lang
verwachte doorbraak van de
professionele galerij in Aalst
zou yenwezenlijken. Ze kende
in de beginperiode een zeer in
tensieve aktiviteit maar na een
jaar of twee werd ook rond dit
initatief alles stiller.
Bij faling zal een en ander nu
openbaar worden verkocht op
zondag 26 november aan
staande in het huis van de
voormalige galerij zelf.
Ongeveer 200 stuks zullen te
koop worden' aangeboden.
Hoofdzakelijk anti-kwiteiten
zoals een vitrine uit de 18*
eeuw Verder schilderijen van
o.m. Theo Humblet, Eric De
Smet,... litho's van Paul Del-
vaux, Rik Poot, Finland Som-
Het was de tweede maal dat Lanseloet een teaterstuk program
meerde met kinderen als akteurs. Vorig jaar was dat «Den Maan-
ezel- van Karei Verleven, deze keer tipte men op een stuk waarmee
geschiedenis verbonden is. «De toverzalf- werd 25 jaar geleden
immers geschreven door Robert De Bondt (toen schoolhoofd van de
Meuleschetteschool). In dezelfde zaal als waar zijn leerlingen Tover
zalf over een ouderavond streken, stonden nu weer tientallen kabou
ters te beven voor reus Rollebol.
De Toverzalf. een sprookje door en voor kinderen. EDV
VORMEND
«Toneel moet niet beginnen mei
veertien jaar of nog ouder, maar
als men heel jong is; de kinderen
hebben dan nog niet zoveel mense
lijk opzicht- meent auteur Robert
De Bondt al zoveel jaren en daar
heeft hij overschot van gelijk in.
Als onderwijsman denkt hij daar
bij aan de vele pedagogische en
didaktische mogelijkheden die het
«zelf toneel spelen» opent: taal
vaardigheid, memoriseren, into
natie en wpordcnschat... En als
we't ruimer stellen, als kinderen
zelf nog het stuk mede mogen op
bouwen en of dekor verzorgen,
liedjes maken dat wordt het
zelfs een heel kreatieve bedoe
ning. Dat laatste was er bij «De
Toverzalf- niet bij. Toch was het
sprookjesachtig tema van die aard
dat kinderen er zich echt kunnen in
inleven, er zich met hart en ziel
achter zetten. En ook al is Lanse
loet nog altijd geen school, de ak
teurs zullen er vast wel wat bij
geleerd hebben.
Vandaaruit bekeken wordt het
eindprodukt laten we daar nog
eventjes mee wachten onderge
schikt aan het groeiend proces van
eraan mee werken. We kunnen het
met Robert De Bondt betreuren
dat toneel met zijn vormende en
kreatieve waarde van langsom
minder kansen krijgt in de scho
len. Om dezelfde reden kan je dan
blij zijn met groepen als Lanseloet
die daar wel aandacht willen voor
hebben.
DE TOVERZALF
Reus en kabouters, kwaad en
goed, het stokoude mannetje...
eeuwige ankers in haast elk
sprookje «Opa melk» doetje wel
aan de opgang van de melkbrigade
en de flesjes-melk- verkoop in
klassen denken. Het toverboek
van de reus is in Esperanto ge
schreven («de taal die iedereen
begrijpt - en waar de auteur toeval
lig ook in onderlegd is). Dat mag
je dan herinneren aan «25 jaar te
rug-, dat maakt het stuk herken
baar. Vermelden we dat ook de
BRT-TV geïnteresseerd zou zijn
in een bewerking.
Uiteindelijk gaat het hierom: Het
mooie landje der kabouters wordt
op een dag plaatgestampt door
reus Rollebol. Hij ontvoert prins
Wipneus en vriend kabouter Pim.
Later worden die betoverd terug
gevonden. Ze zijn ingestreken met
«toverzalf» en als ze na 100 dagen
niet opnieuw wat smeersel op hun
tichaam ^rijgen mogen ze begra
ven worden. Heel droevig nieuws
natuurlijk. U raadt zelf wel dat
twee kabouters toch de tocht zul
len wagen naar de reus, niet bang
van de gevaren die hen staan te
wachten. Kabouters Zilverhaar en
Rapper-als-de - wind zullen de
zalf trachten te bemachtigen. On
derweg ontmoeten zfe opa melk die
hen wat toverspullen geeft. Zo
kunnen ze de krokodillen rond de
reus in bomen veranderen, en op
sluwe wijze zalf én toverbopek
bemachtigen. Op de koop toe
kunnen ze de reus zelf nog betove
ren. Natuurlijk zijn de honderd
dagen net bijna vervlogen als het
Raymond is, zoals iedereen eigen
lijk wel zal weten, een oude rot in
het vak. Hij begon, toen hij nog
niet zo zeker was van zijn eigen
talenten, als begeleider van Johan
Verminnen, waarbij hij op de op
tredens toen reeds een 'one-man
show' ten beste gaf. Het was dus
niet erg verwonderlijk dat Ray-
dappere paar terug in kabouterland
is. Het happy end is tweevoudig:
Wipneus en Pim worden genezen
en met een Esperantospreuk wordt
de reus de slaaf der kabouters en
mag hij berouwvol zijn kwade da
den in goedheid omzetten...
Stippen we nog aan dat het kabou
terleven een vrolijk wereldje is
want men zingt er graag en de ko
ning, ook die is van datzelfde hout
gesneden.
OPVOERING
In iets verschilde de produktie wel
met die allereerste première. Toen
waren er een tiental originele lied
jes bij, om praktische redenen
werden de teksten nu op bekende
wijsjes gezet.
Naar ons gevoelen was «De maan-
ezcl» geslaagder kwa uitvoering.
Zaten daar meer repetities in zodat
het geheel vlotter en geanimeerder
kon verlopen? Zodat het verloop
minder statisch zou zijn? Wel was
de inleving en rolkennis van som
mige kinder-akteurs (er waren ook
een paar volwassenen) zeer op te
merken. Al bij al ging de uitvoer
ing van de zeer goede ideeën toch
wel wat te veel over naar het pa-
tronaatsachtige. Jammer!
Akteurs waren: Peter Van Der
Stock (kabouterkoning), Antonio
Diaz (koning Goedhart), Griet De
Leenheer (kat), Caroline Dierick
(prins Wipneus), Wim De Ceuke-
laire (kabouter Pim), Marijke
Meert (Zilverhaar). Piet De Ko-
mond op eigen benen zou trachten
de trappenrij naar algemene be
roemdheid en erkenning te be
klimmen.
Voor de gelegenheid richtte hij de
zeer grappig genaamde rockgroep
'Louisette' op, deze heren maak
ten drie singels: - Maria, Maria, ik
houd van jou-, «Daddemelee- en
ninck (Rapper-als-de -wind), Tom
Moreels (Pierewiet), Griet De
Leenheer (Fijn oor), Anja De
Schrijver (Pinkeltje), Tinneke
Haentjes (Rimpeltje). Mia Claes-
sens (kabouter Flip). Sigrid Wcl-
lekens (Kabouter Flap), Jos Lis-
sens (reus Rollebol), Tuur Claes-
sens (opa melk). Hans Van Der
Stock, Michel Millet, Sven Wcl-
lekens, Bart De Smet, Carla De
Smet, Bart Kinco, Bart Bauwens.
Steven Wijns, Koen Van Callen-
berghe, Guy Fosco, Filip De Oli-
vera, Gunthcr Kinoo, Steven Die-
rickx en Chris Vander Eecken
(kabouters). Regisseur: Tuuj
Claessens. Dekorbouw zoaM
steeds in goede handen bij Fran
Dehoux. Licht en klank: Franfoij
De Bruecker. Muziek en zangij
noefening: Frans De Koninck (dié
tussen haakjes 25 jaar geleden oo^
meespeelde, nl. als reus!).
3
Volgende week krijgen we, na het optreden van Jan De Wilde
zaterdag eerstkomend) een tweede optreden te zien dat Aalst werke
lijk eer aandoet: op woensdag 29 november zullen 'Raymond van het
Groenewoud en The Millionairs- vanaf 20.30 uur de feestzaal van
het HRITO, Welvaartstraat 70 te Aalst 'onveilig maken'.
Bolaska, de oud-studenten
ville en Alichensky.
Heden vrijdag, morgen zater
dag en zondag aanstaande zul
len de stukken voor de laatste
keer in deze galerij tentoon
hangen. Een geïllustreerde ka-
talogus is ter plaatse verkrijg
baar.
Tentoonstellingen
Op vrijdag 1 december opent in
het Oud-Hospitaal een ten
toonstelling met werk van Her
man Verbaere. Misschien zegt
u deze naam niets beste lezer,
maar deze man is de auteur
ontwerper van meerdere post
zegels. Over zijn schilderkunst
is weinig bekend. Deze ten
toonstelling welke doorgaat in
het kader van het Jaar van het
Dorp, hopelijk de laatste in
Aalst, wordt ingericht door de
vereniging Vrienden van het
Museum Oud-Hospitaal. Ze
gaat tot 2 december.
In New Reform werd vonge
week zaterdag met Jonas Wille
de laatste reeks van tentoon
stellingen ingezet. Er komen
nog drie manifestaties. De
eerstvolgende is van de Oos-
tendenaar William Sweetlove.
Hij zal op het pleintje voor de
New Reform (kruispunt Peter
Benoitstraat. Pieter Coucke-
straat en Valerius De Saede-
leerstraat) een kunstwerk voor
een periode van 10 jaar begra
ven. De kunstenaar noemt dit
vereniging van de stedelijke
akademie voor schone kun
sten, organiseerde vorige
maandag 20 november een
open bestuursvergadering. Be
langrijkste punt daarop was
een diavoorstelling, over de
reis welke de vereniging orga
niseerde naar Parijs. Zo'n 500
dias werden geprojekteerd
waarbij vooral de unieke archi-
tektuur van het «Centre Pom
pidou» werd belicht. Dit cen
trum is voor het ogenblik zowat
het meest merkwaardige objekt
dat de Franse hoofdstad siert.
Het bevat ondermeer uitge
breide leeszalen, video-en
filmprojektiezalen, tentoonstel
lingsruimten en niet te vergeten
de kollektie kunstwerken van
het vroeger Musee d'Art Mo
derne.
Twee andere nieuwe initiatie
ven van Bolaska kwamen de
zer dagen op gang. Het eerste
is een reeks van vier schetsa-
vonden (13, 20 en 27 novem
ber en 4 december) naar le
vend model Dit initatief komt
tegemoet aan de wens van tal
rijke oud-studenten om terug
eens naar levend model te
kunnen vyerken, zo zegde ons
aan de telefoon Bolaska voor
zitter Willy De Turck.
Elke avond gaat over zowat 3
uur en kost voor de kandidaat
schetsers 150 fr, of 400 fr. voor
de vier avonden samen. Gelet
op de vele moeilijkheden om
privé een levend model te kun
nen huren is deze bijdrage erg
gering te noemen. Indien de be
langstelling blijft aanhouden
dan zou men bij Bolaska over
wegen het aantal schetsavon-
den nog uit te breiden. De vol
gende avonden gaan steeds
door in de klas van kunstge
schiedenis telkens te 19 uur in
de lokalen aan de Oude Vis
markt.
Het andere nieuwe initiatief van
de oud-studentenvereniging is
de uitgave van een kunstka
lender. Het wordt wel geen luxe
uitgave want daarvoor is Bo
laska nog niet genoeg financi
eel geruggesteund. Voor deze
publikatie op 1000 exemplaren
hebben zes kunstenaars be
stuursleden van de vereniging
een werkje gemaakt of staan ze
toe uit een bestaand werk een
detail te lichten.
De zes zijn Anne-Marie Van
Hoorick, Louis Van Der
Meersch, Hugo Sonck, Achiel
Hutsebaut, Herman Muys en
Monique Muylaert
De kalender zal worden ver
kocht aan een prijsje dat rond
de tachtig frank zal liggen en de
opbrengst komt ten goede voor
een gedeelte (vermoedelijk
40.000 frank) aan de reis de
laatste jaarsstudenten van de
academie en de rest om de kas
van de vereniging wat te spij
zen.
Het volgende belangwekkende
initatief van de vereniging is de
organisatie van een kunstreis
naar Moskou en Leningrad tus
sen 23 en 30 december aan
staande Voor deze reis schre
ven zowat 32 deelnemers in.
Faling kunstgalerij
De Sadeleer.
In dit landje van pateekes en
frieten is beroeps leven-van-
de-kunst bijna onmogelijk.
Zelfs galerijen met een vrij
klassiek programma kunnen
hebniet runnen De oorzaken
zijn divers. De voornaamste ligt
wellicht in het feit dat ons land
geen echte musea kent met
een omvangrijk aankoopbe-
ln de stedelijke academie starte een nieuwe reeks lessen van natuurtekenen (EDV)
een «aktie (cultuurfossiel». Hij
wil daarmee nagaan hoe zijn
kunstwerk er zal uitzierrnadat
het zoveel tijd in de grond heeft
verbleven. Als vergelijkingsma
teriaal zullen drie andere gelijk
aardige werken dienen. De
werken zelf zijn houten bakken
waarin aarde, van ter plaatse,
is gegoten en waarin foto's van
deze aktiviteit zijn verwerkt (de
aarde werd opgeschept in april
II.) Alles werd tenslotte nog
eens overgoten met polyester.
Deze aktiviteit in New Reform
gaat door op 2 december aan
staande te 20 uur.
Op zaterdag 16 december volgt
een manifestatie met Lena Half-
ants welke «live-objekt» als
aankondiging heeft meegekre
gen. Van 6 tot 15 januari volgt
dan nog een tentoonstellint
van Vincent Halflants. Hij zal 21
zelfprotretten zoveel keren zo
veel maal kopieëren tot de New
Reform ruimte ermede is vol
geplakt. Aktie welke hij za
doen op 6 januari te 20 uur.
Daarmede sluit New Refornj
een periode van 10 jaar aktivij
teiten in Aalst af
Roger D'Hondl
zijn er nog kabouters, of zijn het de akteurtjes die even pauzeerden tijdens het stuk 'De Toverzalf'
SJEDV)
«Zij houdt van vrijen-. Het pu
bliek lustte Louisette echter niet en
na dit avontuur ging Raymond
solo.
Konkreet leverde die beslissing
zeer snel de elpee «Je moest eens
weten hoe gelukkig ik was- op,
een plaat die overvol zit met kwali-
teitssongs als «Mijnheer de Post
bode-, «Waar ik niet tegen kan-,
«Ze weet niet wat ze doet» en de
radio-hit «Bleke Lena-. Genoeg
materiaal dus om in '73, '74, '75
doorheen Vlaanderen en Neder
land een tournee te maken met
'Bien Servi' (Mich Verbelcn, bas;
Stoy Stoffelen, drums; Jean-Marie
Aerts, gitaar). Met deze heren trok
hij dan de Nederlandse
Phonogram-studio's in om daar,
onder de kundige leiding van zeer
begaafde heren als Hans Van He-
mert en Harry Van Hoof een elpee
vol te werken die de titel «Ik doe
niet meer mee- zou drag»
Ook zijn laatste elpee
meer drinken- werd door d
Vlaamse pers erg toegejuicht, e
-Meisjes- en - Vlaanderen boven
verkopen als versgebakken brood
jes of ze daarbij ook zoet zijn
blijft ten zeerste de vraag
Kortom, een talent als een Ray
mond van het Groenewoud maj
niet worden gemist!
