:l
otoklubfilm
Hexachord in konsert
Werken van Herman De Schutter staan
tentoon in het Hof ten Dale
Ceciliahoogkonjunktuur
DRIE K0NSERTEN IN HET STADHUIS
I
Aalsterse
kunstverzamelaars
«ONCE MORE» VEEL LAWAAI
JEUGDHUIS
TERLINDEN
«lT-.I'L:. iBfr'W frsTJtfc^rJXSÊÊÊÊÊÊÊÊÊtX-ii «fit**®! WÊÊÊ
18 - 24-11-1978 - De Voorpost
Vlaamse kring Mere heeft nogmaals aangetoond dat ze goede smaak
hebben in de keuze van het onderwerp van hun tentoonstellingen.
Door werk van Herman De Schutter aan het Meeree publiek voor te
stellen, werden we in de mogelijkheid gesteld een nieuw stukje
schilderetalent te bewonderen. Herman De Schutter was niet zomaar
een schilder; hij heeft zijn ganse levensstijl ln zijn werk gelegd. Het
resultaat straalt dan ook harde realiteit, onrust en angst uit. Elk werk
b een levensverhaal op zichzelf, waar Je lang kan naar kijken en
genieten van de sfeer die het uitstraalt. Van zulk werk zeg je niet
gewoon: «Mooi héb Daar voel je Inhoud en leven achter.
Robert Van Impe. afgevaardig
de beheerder van Vlaams Cen
trum Mere, heette iedereen
welkom tijdens zijn korte toe
spraak op de vóóropening van de
tentoonstelling. Hij vertelde hoe
hij vorig jaar nog met Herman
De Schutter in kontakt kwam
om deze tentoonstelling voor te
bereiden. Hoe deze was komen
kijken om de zaalinrichting te
plannen. Doch het mocht niet
zijn: de kunstschilder uit Nieu-
werkerken overleed nog deze
zomer. Zijn echtgenote, zoon en
dochter hebben het toch nog
mogelijk gemaakt dat we een
gedeelte van zijn werk te zien
kregen. De heer Van Impe sprak
uit wat iedereen voelde bij het
bekijken van de schilderijen;
Herman De Schutter was aan
wezig in zijn werken. Freddy De
Schrijver nam toen het woord en
illustreerde het dramatisch le
ven van de schilder met de
inleiding van «De kleine Prins»
van Antoine de St.-Exupéry.
Deze vertelde hoe hij in zijn
jeugd het volgende beleefde. Hij
zag als kleine jongen een
afbeelding te zien van een
boa-constrictor met als onderti
tel De boa-constrictor slikt zijn
prooi in zijn geheel in en slaapt
dan een maand aan een stuk».
Omdat dit dier hem angst en
bewondering inboezemde was
zijn eerste tekening die hij ooit
maakte een boa die een olifant
ingeslikt had. Toen hij zijn
tekening aan zijn ouders liet
zien, herkenden deze er een
hoed in. Ook andere volwas
senen zagen een deukhoed op
het stuk papier staan. Niemand
begreep dat de kleine jongen een
boa getekend had met een
olifant in rijn maag. Tekening
nummer twee, om het ganse
geval te verklaren aan de grote
mensen, werd diezelfde boa,
getekend in doorsnede, zodat
iedereen duidelijk de olifant aan
de binnenkant zag zitten. Toen
de grote mensen dat zagen,
lachten ze de jongen nog meer
uit en gaven hem de raad zich
bezig te houden met het
studeren van aardrijkskunde,
geschiedenis enzovoort, zoals
het jonge mensen betaamt. De
St.-Exupery was dus gedoemd
om zijn kunstenaarsloopbaan te
laten varen toen hij zes was. Hij
werd vlieger en leerde vele
mensen kennen legde hij hen
telkens tekening nummer één
voor. En allen herkenden ze de
hoed; niemand zag dat het
bedoeld was als boa-met-olifant.
De heer De Schrijver vergeleek
dit verhaal met de realiteit.
Iedereen wordt van kleins af
gedwongen aardrijkskunde en
geschiedenis te studeren en
krijgt de raad zijn geteken te
laten varen. Door de lange
studies krijgen ze dan de kans
niet meer om hun denken te
uiten in een kunstwerkje. Het is
wellicht daardoor dat er zoveel
mensen zijn die op latere leeftijd
beginnen te schilderen. Omdat
het nu eenmaal hun leven is. Zo
iemand was Herman De Schut
ter. Hij leefde met het ideale
beeld van alles in zich en voelde
zich gekwetst door de platte
werkelijkheid die daar schril
tegenover stond. Zijn omgeving
begreep dat probleem niet en
begreep dus evenmin wat De
Schutter in zijn werk zou leggen.
Het wordt nog erger wanneer
men dan gaat twijfelen aan zijn
eigen kunst. We krijgen dan ook
een tragische kunst te zien; ze
getuigt van een strijd om een
onmogelijk bestaan. Herman De
Schutter was bang om tentoon te
stellen en wenste geen inleiding
over zijn werk omdat hij bang
was dat er domme dingen over
zijn werk zouden gezegd wor
den, door niets begrijpende
mensen. Zijn werk is dan ook
heel persoonlijk; je leest er zijn
leven in.
Op de tentoonstelling krijgen we
echter slechts één enkel aspekt
van zijn werk te zien. De schüder
heeft dag in dag uit gezocht naar
nieuwe normen, nieuwe moge
lijkheden om zijn tragiek in zijn
werk vast te leggen. Het biedt
dan ook ongekende perspektie-
ven. En er is wellicht niemand
die de waarheid er kan in lezen;
we zien allen de hoed in tekening
nummer één van Antoine De St.
Exupéry, Fred De Schrijver
besloot met de woorden; er is
slechts één persoon die tekening
nummer één echt begrijpt in dit
geval: de echtgenote van Her
man De Schutter die dag in dag
uit meemaakte wat er in haar
levensgenoot omging.
Op het werk dat we te zien
kregen blijkt het best de stempel
«impressionisme» te passen. Het
rijn indrukken van een écht
kunstenaar; ze zijn weergegeven
met een ziel erin.
«Rupelmonde» maakte het
meeste indruk, doch de zeege
zichten en het portret van een
clown waren even geliefd bij het
tevreden publiek. Misschien
•'kenmerkend: iedereen zegt wel
eens: «Wat een mooie kader is er
rond dat schilderij». Op deze
tentoonstelling is er niemand
geweest die deze opmerking
maakte: er waren andere dingen
te bekijken dan omlijstingen!
Wie in Mere nog eens een
prachttentoonstelling wil mee
maken moet dit weekend zonder
enige twijfel aanlopen in het Hof
ten Dale. Zaterdag en zondag,
telkens van 10 tot 12 uur en van
14 tot 20 uur.
Mark Van Impe
Jeugdhuis Terlinden speelt evenals andere jeugdklubs, die in
onze rubriek reeds aan bod kwamen, maandelijks een film. die
ingeleid wordt en telkens om 20 u. stipt van start gaat. Graag het
programma voor het komende seizoen:
Zondag 26 november: Le grand amour, humoristische film van de
Franse komiek en regisseur Pierre Etaix.
Zondag 15 december: Asterix en Cleopatra.
Zondag 28 januari: Network.
Zondag 25 februari: Annie Hall.
Zondag 25 maart: Island in de stream.
Zondag 22 april: Wat's up doc
Zondag 27 mei: De brug van Remagan.
Zondag 24 juni: Soylent Green.
JEUGDKLUBS
Voor de jeugdigere westernliefhebbers deze week is er keuze. De
Marcelinoklub die elke zondag om 14 u. haar deuren wage wijd
openzet voor het jeugdig filmkijkend volkje vertoont op zondag
26 november e.k. de film «Winnetou» naar het gelijkaardige
boek van Karl May. Old Shatterhand krijgt in het gebied van de
Apachen terug heel wat karweitjes op te knappen. Hierbij gehol
pen door zijn indiaanse broeder Winnetou.
Jeugdhuis Eureka in de Keppestraat te Erembodegem pro
grammeerde voor zaterdag 25 november de film -er was eens in
het Verre Westen-, een steengoede Western die voornamelijk
door de muziek van Morricone bij het grote publiek bekendheid
verwierf.
Jeugdcentrum Zonnestraal tenslotte programmeert voor vrij
dag 1 december de film -Vlucht over een Koekoeksnest- een
film die op 10 november 11. reeds vertoond werd in Jeugdhuis
Kreja. Over deze film vindt u iets meer in onze editie van 3
november 11.
S.J.
Werken van wijlen Herman De Schutter, de Nieuwkerkse kunstschilder, werden in het Hof ten Daele te Mere
tentoongesteld. (EDV)
Op vrijdag 17 november II. gaf Hexachord in de feestzaal van
het V.T.I. zijn eerste konsert. Dit ten voordele van «De Ghesel-
len van het H. Kruis».
In de mededelingen van de WAK worden de Aalsterse kunstverza
melaars onder de loep genomen. Dit naar aanleiding van het inrich
ten van een Dr. André Siereaszaal in het Oud-Hospitaal.
Deze mecenas en kunstverzamelaar die in augustus 1976 overleed
liet aan de stad vijf schilderijen van Valerius De Saedeleer na. Aalst
bezit nog drie andere werken van deze schilder.
TRADITIE
De verzameling van Dr. Sierens
sluit aan bij wat zou kunnen wor
den genoemd een traditie van
privé-verzamelingen te Aalst.
In de periode 1850-1900 kende de
stad twee grote schilderijenver
zamelingen, die van notaris Evit,
Molenstraat, en die van de familie
Gheeraerts, Vaartstraat, waartoe
èok werken van Teniers behoor
den.
Na de eeuwwisseling werd de tra
ditie voortgezet door de familie De
Blieck op haar buitengoed Toren
hof.
Ook schepen Cornelis was een
verzamelaar, rij het dan in min
dere mate. In 1933 werd Valerius
De Saedeleer op initiatief van
deze schepen, ereburger van
Aalst. De stad kocht een eerste
werk van hem aan in 1933. Het
stelt een winterboomgaard voor en
dateert uit 1908.
"*57 kreeg de stad een legaat
van schrijfster Bertha Dedeken.
Naast verschillende manuskripten
hield dit legaat ook twee winter
landschappen van De Saedeleer
in.
Dokter Sierens, die mettertijd een
verzameling van meer dan 100
schilderijen had samengebracht,
kocht in 52-53 drie doeken van De
Saedeleer aan: een gezicht op een
boomgaard en Leielandschappen.
In '67 kwam er nog een «Paysage
en Flandre- bij en in '69 een vijfde
werk van dezelfde meester. De
verzameling Sierens bestond ver
der uit werken van Gustaaf De
Smet, Laermans, Jacob Smits,
Brusselmans, Tijtgat, Wolvens,
Permeke e.a. Uit vrees voor dief
stal stond de arts een aantal van
zijn schilderijen in bruikleen af
aan een Brugs muzeum. Dit ver
klaart waarom die zich nu in
Westvlaamse musea bevinden
terwijl Aalst alleen de bij legaat
overgemaakte De Saedeleers be
zit.
LH
De groep bestaat uit zes jonge
mannen (17-20 jaar) die bij het
begin van dit jaar besloten met
een eigen groep te starten Het
ligt in hun bedoeling alle moge
lijke zangdiciplines in hun re
pertorium op te nemen om al
dus aan de meest uiteenlo
pende manifestaties een pas
sende muzikale omlijsting te
kunnen geven. De avond werd
ingezet met een Alleluia gè-
komponeerd door Philip Sou-
vagie, lid van de groep. Reeds
uit deze inzet zou,blijken dat de
groep het aandurft moeilijke
nummers uit te voeren en tot
een goed einde te brengen.
Telkens ingeleid met een pas
send woordje, afwisselend ge
bracht door een van de leden,
volgden een paar madrigalen
en chansons. «Now is the
month of Maying» van Thomas
Morley, «Je ne l'ose dire» van
Pierre Certon, «Fair Phyllis»
van John Farmer en het komi
sche «Contraponto bestiale
alia mente» van Adriano Ban-
chieri, vielen in de smaak van
het publiek.
Hierop volgden een zestal be
werkingen die op afwisselende
wijze werden gebracht. «Co-
ckels and Mussels» van Fr.
Sunder, «The Lincolnchire
Poacher» van Nico Gomey,
«Something in the way» in
een minder gelukkige bewer
king «Summertime» en «I
don't know how to love Him»
van Rudy Steyaert. Als laatste
in de rij kwam «A house is not a
home» van Anita Kerr gebracht
met een fijne entourage. Hier
vooral een woord van waarde
ring voor de man belast met de
belichting die, niet alleen in dit
nummer, de juiste sfeer wist te
scheppen.
Zowel de a capella als de bege
leide nummers kwamen zeer
goed over bij het publiek.
Om de eerste helft te besluiten
bracht Hexachord een originele
en zeer opgemerkte vertolking
van de «Kleine Nachtmusik»
van Wolfgang A. Mozart en de
bourré uit de tweede engelse
suite van J.S. Bach.
In de zaal werd naar de tweede
helft uitgekeken. De verwach
tingen van het publiek lagen
zeer hoog na de spirituele inlei
ding en het verschijnen van de
koorleden in passende kledij.
Reeds dadelijk bleek dat de
plankenkoorts van het begin,
want die was er inderdaad ge
weest, verdwenen was. Het
tweede deel werd ingezet met
een kompositie van Philip Sou-
vagie: «Hexachord takes time».
De drie volgende negro spiri
tuals werden op uitstekende
wijze begeleid. Aan de piano
jammer dat er geen beter in
strument beschikbaar was
Rudy Steyaert, aan de bas:
Mare Roosendans en aan het
slagwerk: Kris Michiels. Na
«Little David» kreeg Hexachord
met «Swing low, sweet chariot»
en met «Who built the ark» het
entoesiaste publiek mee
Dit was nog meer het geval bij
de volksliedjes die nadien aan
de beurt kwamen. Eerst het gui
tige «Mary a woman uglier than
you» in een uitstekende rolver
deling, dan «Volkswijsje» en
«Althrough the night», twee
komposities om stil bij te wor
den en dadelijk daarop volgend
het kontrasterende «Skotse
Trye» van F. De Nobel. Het
meest opgemerkte nummer
van de avond was wel het
Voor de bezoekers van de commerciële bioskoopzalen te Aalst
valt er deze week weinig te rapen.
In cinema Palace gaat de Amerikaanse discofilm -Thanks God
It's Friday» zijn derde week in de Studio.
In de Benedenzaal gaat de oorlogsprent -March or die» zijn
tweede week in.
In Zaal 1 van het Feestpaleis loopt een andere oorlogsfilm -De
Wilde Ganzen» voor een tweede week.
In Zaal 2 valt de enige nieuwe produktie op het Aalsterse doek te
noteren: «Elisa Vida Mia», een film van Carlos Saura.
Luis (Fernando Rey), die de stad en het familieleven beu is, heeft
alles verlaten om alleen op het platteland te gaan leven.
Hij krijgt daar het bezoek van zijn dochter Elisa (Geraldine
Chaplin) die hij sinds twintig jaar niet meer gezien heeft. Elisa
ontdekt dat haar vader een dagboek schrijft dat wel het verhaal
van zijn leven zou kunnen zijn.
En langzamerhand door hun gesprekken worden de werke
lijkheid en de fiktie vermengd
Een zeer goede film met sterke vertolking.
In de zaal van het VTI gaf het koor Hexachord een optreden. (EL)
meesterlijk bewerkte «Op enen
boom een koekoek» door Jo De
Koninck, lid van Hexachord.
Om deze aangenaam verras
sende avond te besluiten
bracht Hexachord nog twee
negro songs in een bewerking
van Norman Luboff. Het pu
bliek vroeg duidelijk meer en
als bisnummers brachten zij
nog eens «This little light of mi
ne», «op enen boom een koe-
koek»7net de knappe klankna
bootsingen en samen met or
kest «Swing low, sweet cha
riot».
Al bij al werd deze eerste kon-
sertavond een sukses over de
gehele lijn. Hexachord zorgde
voor voldoende afwisseling en
eigen inbreng en overtuigde ie
dereen ervan dat het iets in zijn
mars heeft. Het gaf voor een
eerste optreden een prestatie
weg die weinigen hen zullen
nadoen. Vol verwachting kijken
wij uit naar een volgende ver
richting, omdat zij. met nog
meer plankenvastheid en on
dervinding, moeten in staat zijn
grootse dingen te brengen.
G.D.B.
Na het Schubertkonsert door de Koninklijke Symfonische
Kring «Door Eendracht Groot», o.l.v. Oktaaf Boone met Achiel
Kiekens als orkestmeester werd op donderdag 23 november
eveneens in de feestzaal van het stadhuis gekonserteerd
doo: de Koninklijke Harmonie «Ai groeiend Bloeiend» o.l.v.
Leon Van den Bossche. Op maandag volgt dan nog in deze
konsertzaal een optreden van de Koninklijke Harmonie «De
Oude Garde» o.l.v. Edgard Branckaert. De hoogkonjunktuur
op gebied van konserten spruit uiteraard voort uit de Cecilia-
v leringen.
De Symfonie bracht na een
Hongaarse mars de ouverture
■üt Rosamunde Met pianobe
geleiding van Martine Bom-
beeck zong Rita Piron het zo
bekende «Standchen» en
•'-iebhaber in alles Gestalten»
Na balletmuziek eveneens uit
Rosamunde kwamen dan nog
de zo suksesrijke «An die
Nachtigall» en «Heidenrös-
iein»
Uiteraard kon op deze Schu-
bertavond (150 jaar geleden, in
1828. overleed hij) de «Onvol
tooide Symfonie», ook zo be
kend door de film. niets ontbre
ken waarna het konsert werd
bekroond met de «Militaire
Mars»
«De Harmonie» hield ter gele
genheid van haar traditionele
Ceciliavienng een groot kon
sert met als openingsstuk «De
Stomme van Portici» van Au-
ber. Van eigen bodem kwamer
dan de «Dorpsdansen» var
G ré try en eigentijdse muziek
werd gebracht in de delikatie
«Ballad for Band» van Waig-
nien. een momenteel zeer ver
tolkt komponist.
Aan dit konsert werd vokale
medewerking verleend door
de gekende Aalsterse baszan
ger Luc Demot met begeleiding
van de Moorselaar Rudi Tas
aan de piano. Hem zeer goed
liggende liederen waren inder
daad «Auch Ich war ein Jung-
ling» uit «De Wapensmid» van
Lortzing en «Air de la Calom-
nie» uit de bekende «Barbier
van Sevilla» met het «Mefisto
lied» van Moussorgski.
Nu zondag 26 nov. luistert de
Harmonie «Al groeiend Bloei
end» te 11 u. de mis met offer
op in de St.-Martinuskerk
waarna na een korte optocht
het feestbanket volgt in de
St.-Martinuskring.
De Oude Garde tenslotte
brengt haar inbreng nu maan
dag 27 nov. te 20 u. Het wordt
dan haar 191e St.-
Ceciliakonsert.
Ouverture is «Eine Nacht in
Venedig» van Johann Strauss.
Het moderne element komt hier
flink aan bod met «Great The
mes from great Italian Movies»
van John Cavacas en een se-
lektie uit de musical «Annie get
your Gun» van Berlin.
Oorstrelend worden alvast,
mede door een zangenge sax
formatie. de «Amphytnon Wla-
zer» van Franz Doelle en «12
Minuten Peter Kreuder», een
grote konsert-potpourri van
zeer bekende melodieën. LH
Met of zonder oorstoppers, maar zeer veel belangstelling v,
Aalst optrad. (EDV)
ir groep Om e More - die vorige week te
