«Luister naar mijn woorden...»
DE INTOCHT VAN DE
GLADIATOREN
Afstemming op...stemvork en verkiezingssteel
OE TIJD VAN T0EN...EN NU!?
E
POLITIEKERS AAN HET FRONT
B.S.P. OFFICIËLE KANDIDATENLIJSTEN
8 - 24-11-1978 - De Voorpost
Als inleiding tot de verkiezingsstrijd, die straks weer in alle «hevigheid» gaat «losbarsten»,
dachten wij er goed aan te doen om zo maar even te gaan grasduinen in de «moestuin» van het
pre-elektorale proza van zowat anderhalf jaar geleden.
Het rezultaat hiervan is een beperkte en beperkende bloemlezing van in verschillende toon
aarden gestelde gelijksoortige politieke lokzangen en lofzangen. Slogans uit de motteballen,
verbale opbod krachtpatserij in schrift en druk en beeld gesteld, beloften van, ei zo na, een
aards paradijs, die «so wie so» noch haalbaar noch houdbaar zijn, geloften van eeuwige trouw
aan de vooropgezette doelstellingen en aan het gegeven woord die evenveel keer worden
fijngeplet tussen de molenstenen van het politiek karriërisme.
werd afgewezen, stonden al ling dat soort elektorale rappor
deze partijen achter federalise- ten en een pak van het hart van
Wat van dit alles, zelfs na ver
loop van soms zeer korte tijd, is
overgebleven kunt U voor een
stuk natrekken bij het doorbla
deren van de verzamelde vo
rige verkiezingsliteratuur en
stembusretoriek. De doorsnee
kiezer, wie dit dan ook mag we
zen en wat dit ook voorstellen
mag, zal door dit alles nauwe
lijks worden beroerd. Hij heeft
sinds lang reeds alle pogingen
opgegeven om er ook maar iets
van te willen of te kunnen be
grijpen. Het is voor hem alle
maal te verward, te ondoorzich
tig, te ingewikkeld, te gespecia-
lizeerd, te technisch geworden.
Bovendien wordt steevast ge-
appeleerd, als het zó even uit
komt, op derzelve zin voor rela
tivering, voor nuancering, voor
aanvaarding, voorberus
ting. Een minimum aan ele
mentaire eerlijkheid, ook in het
politiek-elektorale spel, is op
zijn zachtst gezegd tot de uit
zonderingen gaan behoren.
Nochtans is het precies in de
politiek dat men hoge morele
normen zou dienen te hanteren
omdat in gans onze samenle
ving rechtstreeks en onrecht
streeks door de politiek wordt
ingegrepen. Opdat onze maat
schappij niet zou wegglijden
uiteindelijk in totale apatie, met
alle nare gevolgen vandien, is
het niet alleen wenselijk maar
dringende noodzaak dat de in
tegriteit van de politiek geman
dateerden ondubbelzinnig zou
worden gesteld.
In de bewuste of onbewuste,
ondoorzichtigheid van de poli
tieke interakties ligt vaak de
oorzaak van het verval der poli
tieke zeden. Als TALLEYRAND
ooit beweerde datpolitiek
de kunst der verwikkelingen is»
dan kan men hierom achteraf
wel wat meesmuilen of er enige
binnenpretjes aan overhouden
als deze «kunst de verwikkelin
gen» meteen met zo'n onver
kwikkelijk spektakel bood. Wij
zouden in de gegeven situatie
liever zien en horen dat de poli
tiek de duidelijkheid op zichzeH
zou zijn, open en glashelder,
toegankelijk voor iedereen.
Pas dan zou men terecht over
politieke demokratie kunnen
spreken in tegenstelling met de
kollektieve massamanipulatie
welke wij momenteel akteren
en ons ten onrechte als demo
kratie wordt verkocht door de
dirigenten zelf van deze «brain
storming» taktiek.
Misschien brengen hiernavol
gende «extracten» uit de vorige
verkiezingsliteratuur enige
verheldering, enige klaarheid,
in deze onverkwikkelijke «kunst
der verwikkelingen», zij het
dan, naar wij vrezen, niet in po-
zitieve zin.
Daarbij kunnen wij ons dan in
stilte troosten met de beden
king dat, zowel positief als ne
gatief, de soep nooit zó heet
wordt gelepeld als zij wordt op
gediend. En precies daarom
verheugd het ons te meer als er
dan toch weer opnieuw, hier en
daar, blijk wordt gegeven van
politieke integriteit, van mense
lijke rechtlijnigheid, van morele
ondubbelzinnigheid. Bij ont
stentenis ervan zouden wij dan
tevreden kunnen zijn met die
«oprechte politikus», dixit Si
mon Cameron, «die eenmaal
omgekocht, ook omgekocht
blijft.»
In hoeverre men politici ernstig
dient te nemen bij het «verko
pen» van hun politieke waar, bij
het opzetten van hun elektorale
marktkraam, merkt U zelf wel
U de respektieve
nng of regionalisering met
twee. Eensgezind werd even
eens de afschaffing van de faci
liteiten voor franstaligen in
Vlaams-Brabant voorgestaan.
Wat de Vlaamse regeringspar
tijen hiervan gemaakt hebben
is je reinste boerenbedrog. Als
wij de arrondissementele ver-
kiezingsdru ksels van toen even
doorbladeren merken wij dat
plaatselijk al evenzeer met het
zelfde elektorale spek werd ge
schoten. Dit is niet verwonder
lijk. De politieke streek-
tenoren, als zij dan nog een ei
gen geluid produceren, worden
met de partituur van het partij-
«polit-bureau» uitgezonden.
Tindemans onmogelijk, zó
verklaarde arrondissementeel
ABW voorzitter Van Herzeele,
tevens plaatsvervanger op de
BSP-senaatslijst, in april 1977.
«Het door de CVP opnieuw
naar voor schuiven van Tinde
mans als premier is een klap in
het gezicht van alle arbeiders
en bedienden», aldus sindika-
list Van Herzeele Waarschijn
lijk laat de verdere «impact»
van de «Klerikalen» in onze
kontreien zich ook hier voelen
en leerde men bij de socialis
ten, sedert een oud-leerling
van de Broeders der Kristelijke
scholen aan het partijroer staat,
dat wie een klap op zijn ene
wang krijgt zijn andere wang
dient aan te bieden.
Geen federalisme met drie,
zó schreef Mare Galle op 8-
4-1977 in Voor Allen, aan het
adres van een naar de V.U.
overgelopen ex-partijgenoot
als bewijsvoering der Vlaamse
onverzettelijkheid van de toen
nog Belgische Socialistische
Partij. Intussen bestond reeds
het intern PSB - BSP Kommu-
nautair akkoord dat, in de geest
van 107-quater, een regionali
sering met drie gewesten voor
stond. Verder werd in hetzelfde
weekblad gezegd dat de Aals-
terse BSP-federatie zich zon
der omwegen uitspreekt voor
een nieuwe staatsstruktuur met
twee volksgemeenschappen
of een plus een is drie!
Geen Egmontplan, luidde het
op het BSP-
verkiezingskongres van 1977.
De naam «Egmont» stond toen
echter voor het plan van de
toenmalige CVP-PW Tinde
mans l-regering waarin
sociaal-ekonomische maatre
gelen werden voorgesteld
welke door de socialistische
gemeenschappelijke aktie
werden afgewezen. Het resul
taat was een reeks gemeen
schappelijke vakbondsakties,
de val van Tindemans I en het
herrijzen van Tindemans II, dit
keer met o.m. ook de BSP erbij.
En vermits Egmont deze keer
reeds voor een ander akkoord
werd gedeposeerd moest de
sociaal-ekonomische Tinde
mans II krisis-wet het zonder
predikaat stellen, tenzij men
zou gaan spreken zijn van de
Claes-wet
Morgen beter, zegde in 1977
de BSP ook weer. Er werden
100.000 nieuwe werkplaatsen
beloofd, een 13e maand pensi
oen, 2 jaar kernstop, 6 maan
den legerdienst en verlofgeld
voor gehandikapten. De prijs
stijgingen tussen 1973 en 1977
zouden verder onmogelijk wor
den, aldus werd er gesugge
reerd, als de BSP er bij zou zijn.
Morgen wordt het niet alleen
beter maar scheert men bo
vendien ook gratis.
Het tij keerde, toen ook reeds,
want tenslotte moest het meer
verkiezingsbeloften-zondvloeden, dan ooit met deze man an-
in de tijd, aan mekaar gaat toet
sen.
«VEEL BELOVEN EN...»
Alle Vlaamse partijen hadden
bij de verkiezingen van ander
half jaar geleden beloofd dat de
pariteit te Brussel niet in dis-
kessie stond. Op de BSP nè,
die toen nog als enigé de ge
westvorming met drie voor
stond welke door de overige
Vlaamse partijen trouwens
de mensen die weliswaar be
langrijk heten te zijn maar zeker
niet ernstig worden genomen
Wij vragen ons anders af
waarom onder Tindemans II er
zó nodig een anti-krisiswet
diende voorbereid
Grotere werkgelegenheid
werd door de CVP in april 1977
voor de toekomst in het voor
uitzicht gesteld. Voor de zelf
standigen werd nieuwe hoop
mogelijk door o.m. fiskale
gunstmaatregelen. De pende
laars uit de streek zouden nog
sneller naar Brussel toe kun
nen door elektrifikatie van
spoorweglijn Zottegem -
Denderleeuw. De dekoncen-
tratie van de overheidsdien
sten zou de streek van Aalst
o.m. duizenden arbeidsplaat
sen opleveren. Als men het
deze keer dan toch wat zuiniger
aan de dag* wil leggen bij het
voeren van de verkiezingspro
paganda dan kan men hier ge
rust de «oude» foldertjes op
nieuw gebruiken; het blijft nu
nog even aktueel als toen.
En uit de pen van de CVP -
«copy-writers» kwam toen ook
nog het verhaal van het ze
venjarige Kareltje. Er dient
gezegd dat de CVP, als geen
ander, de kunst verstaat om de
«hidden persuaders» uitte spe
len. Het leuke jongenssnoetje
van het zogenoemde Kareltje
van zeven (7) mocht hier de
gevoelige snaar betokkelen
Kareltje kan gerust zijn, zijn
toekomst is veilig in de handen
van de CVP Na de ziel van het
kind lijkt nu de fisionomie van
het kind aan bod te komen. Het
heilige Kristelijke doel zal ook
de middelen wel «heiligen». Op
deze wijze kan men, met het
zelfde resultaat, CVP rustig
vervangen door Coco-Lala,
Persmil, of noem maar op. Dit
doet sterk denken aan je rein
ste volksverlakkerij. Inmiddels
is Kareltje acht en een half
(8,5) jaar geworden... een stap
dichter naar de volwassen
heid?!
Neen aan Tindemans en zijn
kliek, zo luidde toen de KPB
slogan, en dit zal zeker ook nu
nog bruikbaar zijn zo lijkt het
ons. Zo te zien kan de KPB,
zonder veel moeite, de van
oudsher beleden standpunten
zonder enige moeite door trek
ken. Toen ging de KPB op de
anti-krisistoer met o.m. vol
gende programmapunten: Be
scherming van de koop
kracht, invoeren van de 36-
uren werkweek, herstel van
de werkgelegenheid, gelijk
berechtiging van de vrouw.
gewestvorming met drie,
strijd tegen spekulatie en be
lastingontduiking, uitbrei
ding van handelsbetrekkin
gen met zgn. Socialistische
landen. Allemaal vrijblijvende
streefdoelen die ook in de pro
gramma's der andere partijen
wel ergens te vinden zijn. Wat
er nergens bijstaat is het vol
gende: in de landen waar de
Kommunisten het voor het
zeggen hebben kan men alleen
kiezen op een zogeheten een
heidspartijlijst... Is dit eeo KPB
programmapunt dat niet oppor
tuun blijkt en dus voorlopig niet
mee opgenomen wordt!?
Tegen rode en gele socia
lisme stelde de PW zich bij de
verkiezingen van april 1977 op.
De toen drie jaar mee rege
rende liberalen zagen een hele
reeks dingen die toch nog ver
beterd konden worden, nl.:
strijd tegen werkloosheid, af
remmen inflatie, vermage
ringskuur van de staat, be
lastingverlaging, herstruktu-
rering R.M.Z. Ook hier kan
deze keer zonder meer weer
aangeknoopt worden met toen
Plaatselijk pakte de PW uit
met volgende slogan: Doe
mee, denk mee, praat mee,
beslis mee, met Diane D'h...,
uw vrouw in de Wetstraat. En
Uw vrouw in de Wetstraat was
welgeteld 26 (zegge en schrij
ve: zes en twintig) maal in ge
noemde straat aanwezig, al-
tans in het Parlementsgebouw
aan die straat, op een totaal
van 114 vergaderingen van
onze volksvertegenwoordi
ging. Dit is dan even een door
denkertje i.p.v. «mee
denken».
Er werd verder gevraagd zeker
te stemmen op bekwame
kandidaten die probleemloos
de blauwe lijst sierden. Wij kij
ken met belangstelling uit in
welke andere partijen deze
«bekwame» kandidaten nog
gaan opgevist worden aange
zien er zelfs geen «bekwame»
schepen meer in eigen rangen
te vinden was.
De VU-lijsttrekker zette zich in,
toen, voor zelfbestuur in een
ondubbelzinnig federalisme
met twee. Handen af van
Vlaams gebied en van
Vlaamse mensen stond er ver
der nog te lezen op de achter
kant van de kaart met een
cheese-glimlachend geportre-
teerde eerste kandidaat voor
de Kamer als trekpleister. Ge
daan met geven en toegeven
volgde er nog als klap op ca
vuurpeil. En toen lokten de Bel-
gisce vleespotten...
«Vlaams recht dient nog steeds
afgekocht met nieuwe Vlaamse
toegevingen», zo heette het
verder nog in de VU-
verkiezingsliteratuur. Inder
daad... «Voor de CVP is de
honger naar macht groter dan
de wil om de Vlaamse belan
gen te verdedigen» aldus de
VU-verkiezingsstelling verder
nog. Dit is inmiddels geen
CVP-monopolie meer... Wel
licht is dat het doorbreken der
verzuiling.
Afbraak van onze demokratie
verweet de VU toen Tinde
mans één. De demokratische
spelregels werden uitgehold
Het parlement werd steeds
meer van zijn beslissingsmach
beroofd. De regering stuurde
de volksvertegenwoordiginc
zonder kans op debat naai
huis.
En toen werd het anders met d«
VU in de regering.
Voor de mogelijke komende
lijsttrekker van het Vlaams
blok, werd het toen ook al an
ders, wat op dat ogenblik
reden was voor hem om de kie
zers aan te zetten voor de V.U
te stemmen.
Ook deze slogan kan nog wor
den gebruikt mits een lichte
aanpassing.
Als men deze en vele ander in-
tensieverklaringen, beloften,
beweringen, verzekeringen er
even zovele duurzame eden ic
een zodanig kort tijdsbestek als
sneeuw voor de zon ziet ver
dwijnen, zonder dat de betrok
kenen ergens blijk geven var
enig ongemak noch schaamte
gevoel, kan men zich hoog
stens nog rechthouden of op
trekken aan de berustende
vaststelling van ene zekere
John Morley: «In de politiek
gaat de keuze altijd tusser
twee kwaden!»
E.V
Het is weer zó ver. De kandidatenlijsten van de verschillende politieke formaties, welke straks
naar de gunsten van de kiezers gaan dingen, kregen of krijgen hun uiteindelijke vorm.
Al heeft iedereen de mond vol
over demokratie en inspraak
toch blijkt steeds meer deze in
spraak van de basis, ook bij de
samenstelling van de kandida
tenlijsten, een lachertje te wor
den. Al dient er gezegd dat bii
de gebruikelijke «POLL»-
formule zeker niet alles even
«demokratisch» verliep toch is
het opgeven zelf van het prin
cipe van de ledenraadpleging
binnen de onderscheiden par
tijen een ongunstige evolutie.
Het lijkt een bevestiging te zijn
van de steeds verder schrij
dende machtskoncentratie
naar de top. Als dit een gevolg
zou zijn van de te korte tijd die
beschikbaar is vanaf de be
kendmaking der verkiezingen
tot de verkiezingsdatum ze|f
richt het verwijt zich aan het a-
dres van de verantwoordelijke
overheid die hierdoor zelf de
mogelijkheid tot een normaal
verloop van alle nodige voorbe
reidende werkzaamheden en
procedures in het gedrang
heeft gebracht. Maar dit dan in
de marge... Inmiddels werd
door de verschillende politieke
partijen druk gewerkt aan d<
lijstsamenstelling en de mees
ten zijn er, altans virtueel, met
klaar. Men dient echter een on
derscheid te maken tusser
enerzijds de officiële en ander
zijds de officieuse kandidaten
lijsten. Daarnaast gebeurt he
ook dat de aanduiding van de
«sterke» figuren meestal geen
problemen opleverde maar da
sommige «tweede klassers-
nog op de «juiste» wijze dienen
uitgezocht en toegevoegd
Volgende kandidatenlijster
geven wij hier zoals zij tot nog
toe bekend werden gemaakt,
tevens met het nodige voorbi
houd uiteraard.
BSP Officiële kandidatenlijsten
'Etk
ders worden... En «beter»
werd er veiligheidshalve niet
bijgezegd als diende dit onder
verstaan. Zodoende goochelde
in april 1977 de CVP met aller
hande officiële cijfers en rap
porten om aan te tonen dat de
regering Tindemans er in ge
slaagd was om de ekonomi-
sche krisis te bedwingen. Prijs
stijgingen heetten toen afge
remd te zijn en de werkloosheid
was gedaald. Een geruststel-
Verkiezingen van 17 december 1978 Verkiezingen van 17 april 1977
KAMER
EFFEKTIEVEN
1Mare Galle - Aalst
2. Paul Van der Nicpcn - Denderleeuw.
3. Jacques Timmermans - Ninove
4. Sylvain Franccus - Zottegem
5. Serge Van Hende - Herzele
6. Hany Willekens - Geraardsbcrgen.
PLAATSVERVANGERS
1Jacques Timmermans - Ninove.
2. Laurent Stalpaert - Zottegem
3. Georges Couck - Denderleeuw
4 R. Callebaut - Erpe-Mere
5. André Marginet - Geraardsbergen.
6. Helena Ravijst - Ninove.
KAMER
EFFEKTIEVEN
1. Van der Nicpen Paul, Denderleeuw
2. Galle Mare, Aalst
3 De Loor Herman - Zottegem
4. Van Gael Rita - Geraardsbcrgen
5. De Leu Robert - Terjoden
6. Van Hende Serge - Herzele
PLAATSVERVANGERS
1Timmermans Jacques - Ninove
2. Hutscbaut Martin - Aalst
3. Stalpaert Laurent - Zottegem
4. Couck Georges - Denderleeuw
5. Marginet André - Geraardsbcrgen
6. Van de Steen Jeff - Erpe-Mere
SENAAT
EFFEKTIEVEN
1Willy Vernimmen - Geraardsbcrgen
2. Oudenaarde - Ronse
3. Frans Coppens - Denderleeuw.
4. Oudenaarde - Ronse.
PLAATSVERVANGERS
1Herman Van Herzeele - Zottegem.
2. Oudenaarde - Ronse
3. Lieve De Ro
Echtg. De Geest - Aalst.
4. Oudenaarde - Ronse
5. Julien Lefevre - Herzele
6. Oudenaarde - Ronse
SENAAT
EFFEKTIEVEN
1Vernimmen Willy - Geraardsbergen
2. (De Smeyter Georges - Ronse)
3. Hooghuys Edgard - Nieuwerkerken
4. (Vandercruysen - Oudenaarde)
PLAATSVERVANGERS
1Van Herzeele Herman - Zottegem
2. (Platteau Alfons - Nokcre)
3. Coppens Frans - Denderleeuw
4. (Van de Menschbmgge - Brakcl)
5. Van Londersele Jean - Ninove
6. (Van den Bcrghe C. - Parike)
PROVINCIE
DISTRIKT AALST
1A. Van Den Bossche - Aalst
2. F. Pijck - Aalst
3. Alice De Coensel - Lede
4. Ed. Monsieur - Aalst
5. Gra^icnnc Van Nieuwenborgh - Aalst
6. J. Van Steen - Aalst
7. A Schorreel - Aalst
8. J. Van Den Steen - Erpe-Mere.
PROVINCIE
DISTRIKT AALST
1. Van den Bossche A. - Herdcrscm
2. Pyck Freddy, Erembodegem
2. De Wolf Johan - Erpe-Mere
4. Impens August - Lede
5. Dierickx Eddy - Hofstade
6. Van der Speeten Martin - Aalst
7. Goossens Emicl - Aalst
Komen in 1978 niet meer als kandidaat voor.
Verhuisden naar kandidaatlijst provincie.
(Tussen haakjes): kandidaten van het Arr. Oudenaarde - Roi
Ondanks de opsplitsing van de
unitaire Belgische Socialistische
formaties blijven de Vlaamse so
cialisten de naam BSP als uit
hangbord gebruiken. Het heet dat
de tijd tussen splitsing en ver-
keizingsdatum te kort was om het
kiezerskorps te doen wennen aan
een nieuwe - merknaam». Voorde
volgende verkiezingen zou daar
echter wel verandering in komen.
Opmerkelijk bij de BSP is het dat
er een heel stel mandatarissen af
vallen. Vooral- schepen- en
OCMW ambten ziel men deze
keer niet terug op de nationale en
provinciale verkiezingslijsten. Dit
is niet toevallig. Hel ligt in de lijn
van de interne afspraken bij de
BSP, waar elke koppeling van po
litieke mandaten wordt vermeden
Dr. Goossens' kandidatuur kon
niet worden voorgedragen wegens
diens afwezigheid, hij verblijft in
Kommunistisch China. Voor de
provincie werd gezocht naar elek-
toraal sterke kandidaten. De BSP
zet alles op alles om op provinciaal
vlak stevig in het zadel te blijven.
Voor de Kamer verliest Dender
leeuw duidelijk wat terTein wat
dan opgevuld wordt door het door
schuiven van Frans Couck. De
nadruk wordt echter gelegd op Ni
nove waar de BSP alles op haar
plaatselijke schepen zet om ook
daar door te breken.
Een elektoraal minder gunstige
uitgangspositie lijkt de BSP echter
wel in het Haaltertse te hebben
waar elke plaatselijke kandidaat
ontbreekt. Vooral met het wegval
len. door zijn schepenambt, van
Terjodens' Robert De Leu is nie
mand erg gelukkig in de BSP.
