K.A.V.D. gaat verder! 'Gematigd optimistisch' Mooie start Aalter vrijgesproken Aime Anthuenis: bij loom Beveren Dirk Rosez uitblinker Beter doen luidt de boodschap Come and see next week. K.S.C. Lokeren: De Voorpost - 25.8.1989 - 17 Redaktie: Oude Vest 34, 9330 Dendermonde. Tel. 052/21.40.60 Ertvelde en K.A.V.D. hebben van het Beroepskomitee geen gelijk gekregen. Toch zitten er in de formulering van de uitspraak weer heelwat anomalieën. Het lijkt wel alsof de KBVB zich in allerlei onmogelijke bochten wringt om alles blauw-blauw te laten. Na de vrij zinloze uitspraak van het Kontrolekomitee heeft nu ook het Beroepskomitee een uitspraak geformuleerd die niet klopt met de bondsreglementen. Men acht immers het «vermoeden van omkoping» bewezen. Men heeft aangetoond dat er banden bestaan tussen Aalter en Maurice Cooreman, van wie men de poging tot omkoping bewezen achtte en toch vindt men in Brussel dat er niet kan bewezen worden dat Aalter de opdracht heeft gegeven aan de heer Cooreman. Het Beroepskomitee spreekt hier dus duidelijk het Kontrolekomitee tegen want daar kreeg Aalter het voor deel van de twijfel omdat men meende dat de relatie Aalter-Cooreman niet voldoende kon aangetoond worden, wat nu wél gebeurd is. Bovendien zegt het reglement, i.e. art. 55/4 dat de klub moet gestraft worden indien men het «vermoeden tot omkoping» bewezen acht en dat wordt inderdaad toegegeven. We herinneren ons een gelijkaardig geval in het seizoen 80-81 toen H.O. Merchtem wegens «vermoeden van omkoping» (een nog veel duisterder zaak) twee reeksen zakte. In elk geval gaan Ertvelde en K.A.V.D. nu met de klacht naar het Uitvoerend Komitee en dat is het hoogste orgaan in de Bond. Daarna zijn alle middelen binnen de Bond uitgeput. Wat nog niet wil zeggen dat beide partijen, die zeer hardnekkig blijken, niet nog andere middelen gaan zoeken om de zaak in het reine te trekken. Er is de jongste maanden veel veranderd bij Sporting Loke- ren. De bestuursploeg werd versterkt en de spelersgroep onderging opnieuw doorge dreven wijzigingen. Aan het trainersduo werd echter niet geraakt. Wlodek Lubanski verlengde zijn kon- trakt als assistent-trainer en voor Aimé Anthuenis stond het aanblijven als oefenmees- ter op Daknam nooit ter dis- kussie. Hij begint aan het tweede luik van zijn driejarige verbintenis, op ongeveer de zelfde manier als in het verle den: hoopvol, gematigd opti mistisch maar altijd met een grote dosis nuchterheid. Wat kan men nu dit seizoen van Lokeren verwachten? Die vraag wordt de jongste weken ongetwijfeld ontelbare keren gesteld. De trainer heeft er steeds met een grote dosis realiteitszin op gereageerd, evenwel niet zonder te wijzen op de ernstige inspanningen die men zich op de transfer markt getroostte. 'Die inspanningen mogen in derdaad niet onderschat wor den', aldus Anthuenis. 'Er werden niet minder dan zeven nieuwe spelers voor de A- kem aangeworven. Welis waar niet allemaal met de be doeling om onmiddellijk voor een plaats in aanmerking te komen, maar toch. Het was vooral de bedoeling om voor elke lijn versterking aan te trekken en het bestuur is daar mijns inziens tenvolle in ge slaagd. Rekening houdend natuurlijk met het aanbod op de markt enerzijds en de prijs daarvan anderzijds. Dure spitsen, die gevestigde waar den zijn, konden wij ons niet veroorloven. Zuivere spelma kers als Ukkonen, Snelders en Veyt waren voor Lokeren niet bereikbaar...' Sterke persoonlijkheid Lokeren moest de zaken dus anders aanpekken. Het stelde daarbij uitdrukkelijk dat de kern in de breedte moest ver sterkt worden en dat het team meer karakter moest krijgen. 'Vorig seizoen brachten wij bijwijlen goed offensief voet bal, aldus Aimé Anthuenis, maar wat waren wij brèèf! Vooral tegen ploegen die met viriel en krachtig spel uitpak ten hadden wij het zeer moei lijk. Met de jongste transfers beoogden wij meer vinnigheid en snelheid in het team te brengen en ik denk dat wij daar ook in geslaagd zijn. My- ry, Krajisnic en Taïbi bijvoor beeld zijn stuk voor stuk ex plosieve mannen. De versterking voor elke lijn kwam er wel degelijk. Voor de afweer haalden wij Pier Janssen binnen en van hem verwachten wij ontzettend veel. Pier weet dat en wil ons niet ontgoochelen. Hij wil be wijzen dat Anderlecht er vo rig seizoen verkeerd aan deed hem af te schrijven toen zijn knieletsel helemaal geheeld was. Zijn ervaring moet ons op spel-technisch gebied veel bijbrengen, maar zijn per soonlijkheid moet een stimu lerend effekt kunnen hebben op de hele groep, die toch bijzonder jong is. Ook met die overweging hielden wij re kening toen wij met Janssen in zee gingen', vervolgt de Lokerse oefenmeester. 'Op het middenveld is de konkur- rentie nu haarscherp gewor den en ik denk dat er thans meer dreiging kan van uitgaan dan in het verleden het geval was. Vooraan heb ik met Taïbi een wisseloplosring voor het duo Etim-Samson, dat vorig seizoen moest blijven spelen, ook toen de Nigerianen in een mindere konditie staken'. Wie scoort? De vraag is nu of het bijzon derste probleem van de vorige kompetitie, de afwerking, nu zijn oplossing heeft gevon den. Temeer omdat ook Pat Versavel er niet meer is... 'De zestien goals die Patrick vanuit de tweede lijn maakte, mogen wij inderdaad niet uit het oog verliezen', geeft An thuenis toe. 'Ik ga echter niet akkoord met het feit dat wij vorig seizoen zo weinig raak troffen. Wel waar is dat wij te veel doelpunten binnenkre gen en dat probleem hopen wij te hebben verholpen met de komst tfan Janssen. Verde digen is bovendien een zaak van de ploeg in zijn geheel. Kunnen wij kollektiever voor de dag komen, dan zal de achterhoede daar ook de voordelen van ondervinden. Dat neemt niet weg dat wij op papier inderdaad geen zuivere goalgetter in huis hebben. Daar staat dan weer tegen over dat ik verwacht dat Sam son en Etim nog kunnen en ook zullen groeien. Bijgevolg zullen zij allicht ook vaker scoren. Met daarbij Taïbi die nog lang niet zijn piek heeft gehaald en ook bij Charleroi geregeld een doelpunt aante kende. Ik ben dus gematigd optimistisch, vooral wanneer ons middenveld qua goals het vertrek van Pat Versa- vel kan goedmaken. En dat valt allemaal af te wachten'. Beter doen, luidt dus de niet zo eenvoudige opdracht van Sporting Lokeren. Wat het sportief wordt, zal alleen de onmiddellijke toekomst kun nen uitwijzen. Vivian Bogaert Het liep het voorbije kampioenschap voor de trikolores allesbehalve van een leien dakje. De klub vertoefde al te lang in de bedreigde zone en moest tot de voorlaatste speeldag wachten vooraleer zekerheid te krijgen omtrent het behoud in eerste klasse. 'Ik had na dat rampzalige seizoen 1987-88 gehoopt op een zorgeloos jaar', steh voorzitter Gaston Keppens. 'Maar het mocht niet zijn. We verzeilden in een omvangrijk tweede peloton waarin de ploegen al te zeer aan elkaar gewaagd waren. Als je dan de eindklassering bekijkt, stel je vast dat we nauwelijks twee puntjes eindigen achter Waregem dat nooit in nood kwam. Toch mogen we ons door die gedachte niet laten in slaap wiegen. We moesten handelen met het doel om een dergelijk seizoen niet meer te moeten meemaken. We lieten van ons spreken op de transfermarkt maar bleven onze strategie als klub met bescheiden middelen trouw: enkele gevestigde waarden om het team daadwerkelijk meer punch en maturiteit te geven, naast het aantrekken van jongeren uit de tweede en derde afdeling, die bij ons volledig tot ontplooiing kunnen komen. Dit in de hoop dat zij op een iets langere termijn tot revelaties kunnen uitgroeien', aldus nog de heer Keppens. V.B. Voetbal. De nieuwe spelers Jansen: zittend, Krayisnic, van SC Lokeren: staande, trainer Anthuenis, Taibi, Hoes en Vandermeulen, Bogaert en Myyry (Ids) SK Beveren 0 - Beerschot 0 De lome avondwarmte van Freethiel hield de volledige eerste helft de twee ploegen in haar greep en na de rust was alleen Beerschot in staat uit de beklemming los te ko men. Beveren bleef in het laatste halfuur trouwens slechts overeind dank zij knappe akties van doelman Rosez. Beveren en Beerschot, de twee Scheldeburen, weten beide dat ook in de pas be gonnen kompetitie elk punt een gewonnen punt betekent en het was dan ook niet ver onderlijk dat de twee ploe- en met stevige defensieve ^tellingen op de mat kwa den. De twee nieuwe Hol- ïndse spitsen van Beveren egen eik een bewaker mee aar zowel voor Van Vossen misschien nog meer voor n Ankeren was dat feitelijk lodig. Beerschot-trainer 'lens zou dat trouwens in ■veede helft ook inzien en "jpstelling lichtjes wijzigen, veren deed immers weinig rite om de Beerschotmuur verband te spelen en al- n Marek Kusto verdiende n cijfer dat tot voldoening m kunnen leiden. De bezoe- ers werden trouwens slechts erontrust bij enkele vrij- of oekschoppen. jok de bezoekers zagen het nut niet in van ietwat inven tief aanvallend spel en slechts ITahamata bewoog veel. Emo- ties waren er op Freethiel een uur lang nauwelijks te note ren. Bij Beveren wisselde toen Van Ankeren voor Van Kessel maar d^t veranderde niets aan het spelpatroon. Het was trouwens Beerschot dat toen de wedstrijd volledig in de hand nam en Beveren kwam meer en meer onder de bezoekende druk te liggen. Eerst sprong Eddy Maes doel man Rosez nog eens terzijde, nadien moest Rosez het al leen maar klaren. En Dirk deed het voortreffelijk. Hij hield schoten van Tahamata, Daerden en vooral Iorgulescu haast mirakuleus uit het doel- vlak. Beveren reageerde loom via Van Der Heyden maar hij vond in de spits van geel en blauw geen aflossingspunt. Wie bij Beveren Viscaal moet vervangen blijft voor trainer Rik Pauwels een levensgroot vraagteken. Beveren staat met twee punten voorlopig in het grote pak maar men ver moedt dat het voor Beveren ook weer een jaar van pun- tensprokkelen wordt. Voor de kijkers op Freethiel geen hoopgevende voorspelling. Hugo Aerts KAVD heeft last mat lat en paal Je moet het maar tegenko men. Nadat KAVD al tijdens de wedstrijd via De Baere en Van Roy in de clinch had gelegen met het doelhout, kwamen ook de eerste twee strafschoppen tegen de paal terecht. Meteen waren de kansen onverdiend weg om volgende week tegen Lierse te spelen. In elk geval heeft paars-blauw in Roeselare ge toond dat het zijn mannetje zal staan of het nu in bevor dering dan wel in eerste pro vinciale speelt. Voetbal. De kleine Lokerse Fin, Marco Myyry: snel, vinnig en explosief (Ids) Lokeren - Antwerp: 0-0 Rac. Mechelen - Lokeren 3-4 In een wedstrijd die door vriend en tegenstander eerder sceptisch tegemoet werd ge zien, heeft Sporting Lokeren woensdag 16 augustus op zeer verrassende wijze 'great old' Antwerp een punt ontfutseld. Pakweg 10.000 toeschouwers konden genieten van een zeer aantrekkelijk spektakel. En kel de doelpunten ontbraken. De 0-0 eindstand mag logisch genoemd worden. Naar het einde toe zorgde enkel de uit sluiting van Frans Van Rooy voor een antiklimax. De zaterdag nadien moesten de Waaslanders op bezoek bij Racing Mechelen. Daar won nen ze verdiend nadat de Ma neblussers er niet in geslaagd waren om een in de eerste helft opgebouwde 2-0 voor sprong vast te houden. Meer nog, Lokeren mocht gaan ru sten met een 2-3 voorsprong. Goalgetters waren Pier Jans sen (2) en John Etim. Na de rust deed de kleine Fin Marco Myyry er nog een doelpunt bovenop (2-4). Racing kon, even voor het einde, nog een keer scoren. Einduitslag 3-4. Trainer Aimé Anthuenis was niet weinig opgetogen na af loop van beide wedstrijden. Drie op vier, geen slecht re sultaat... 'De wedstrijd tegen Antwerp was negentig minuten lang zeer goed. Er werd aan een hoog ritme gespeeld. Vooral in de eerste helft was Ant werp ongetwijfeld het betere team. Vooral door het feit dat de roodwitten zeer snel aan de bal waren, hadden we het in de eerste periode ver van makkelijk. De snelheid lag iets te hoog voor ons. Na de rust hebben we ons goed herpakt en namen op een gegeven ogenblik zelfs de wedstrijd in handen. De ein duitslag vind ik logisch. Toch is het zo dat, wie in deze wedstrijd scoorde, matchwi- naar werd. Wat de rode kaart voor Van Rooy betreft: de fout gebeur de buiten het terrein en het was helemaal niet nodig dat de Nederlander Patrick Naudts dèèr nog tegen de vlakte stampte. Over gans de wedstrijd bekeken werd er, aan beide kanten, soms met de grove borstel doorgegaan. Er werd viriel gespeeld, dat geef ik graag toe. En wat de toeschouwers betreft, die kre gen waar voor hun geld. Jam mer dat er geen doelpunten vielen', aldus de Lokerse trai ner na de wedstrijd Lokeren- Antwerp. Met de 3-4 overwinning op Racing Mechelen was de Lo kerse oefenmeester zo moge lijk nog meer opgetogen. 'De start van de wedstrijd kon je eerder ongelukkig noemen, al zijn we na de 2-0 voor sprong van de groenwitten ei genlijk nooit in paniek ge raakt. Lokeren was ongetwij feld het betere team. Na een resem doelkansen konden we uiteindelijk nog vier keer tot scoren komen. Het kon voor hetzelfde geld een nog grotere pandoering geweest zijn mits een beetje meer geluk in de afwerking. Dat Mechelen, naar het einde toe, nog voor spanning zorgde schrijf ik toe aan het feit dat achteraan de koncentratie lichtjes zoek was', besluit Aimé An thuenis. Sporting Lokeren staat, na twee wedstrijden, op een ge deelde tweede plaats. De volgende wedstrijd, in het kader van de 1/32 finales van de Belgische Beker, neemt Sporting het op eigen Dak- nam op tegen KV Oostende. Wat de kompetitie betreft rei zen de Waaslanders op woensdag 30 augustus naar het Charleroi van Raymond Mommens. Op zaterdag 9 september dan komt paarswit ofte het Anderlecht van Aad De Mos de Anthuenis-boys het vuur aan de schenen leggen... Vivian Bogaert

Digitaal krantenarchief - Stadsarchief Aalst

De Voorpost | 1989 | | pagina 17