öfls
SfgHiügagSËS
v.»e, SnS-SSi
XglZXPSF X,.l=n SS.
KTSSft-ra. ST-Jsr^
-*• sSSw'iïï» N°;t
^■nsS;êsrS£cöbd«.bo5io,en,„
m ^SCHT'
laatste Biaders van Vlaanderen,
-
ïpdt'tfuupLTp.™'» op .wSVjjjr door au da
ïtoTgUïta »o""n?hte, z.1 Jf. 1»
blijven.
Sfl!"rruU%a™Si>.ron,,chuldis.n. want ik k.bd«„|U,s,
met uwen oom een glas wijn gedronken. roomer
r°5 °Mirï 5» "S'.ÜfcSiïaliik gavoel in u ui.gagooil, W«
*mS\ giiTanda'r'zouto S"« ik "ia. zin ban alk
D= H?°,br»r»ir.prian. bar.aH. da godd.looz.
of de
Tmrhalen uit den Franschen Tijd,
XIX. O DE AARTSSCHELM
^t^oe^'kraakten^de N^wi's^^s^^Y^an^AulsL wfndelde^met^eea
Dat hij iemand verwachtte, was zichtbaarWVonelZ*
va^Geeraardsbergen en zijnen in boer verkleeddenffl. We zijn
ga ondertusschen met uw gespan aan de poort, ze staat op slot,
h" Vo'Xr.' miin groorna pluk
:'SfT?ïtÜS3nl -l„rliu Oom „ie,
gerusr ik ga u aa stonds de verborgene plaats toonen.
I 8Sd«t »»';"lnd= ka»- kan beschikken;
veilig, ge naoogt kiezen
Zeer wel, ik ben t uwen dienstu.veu neef de
Ste!!elOch M 't verblijf zal allicht goed genoeg zijn
Met'oorlof, M. de Pastoor, op eemge oogenblikken zi)n
"üf oude Pastoor van Onkerzele nam zijnen brevier, terwijl Voj-
selaer den jongeling naar een acbterka™"r eikenhouten kas. Vos-
eeen ander meubels waren aan eene gioote sorona
is van dik eiken hout, n den m hpwoon jers deze plaats, in
n .o.reikau, zoude,
fltijd do r de kas te "«eten kruipen. W.ledikaat, een
Adoll zag eens rond; er stond da hikt zcgde hij; niets kan
Voor .«nip dagan, jonkman; ik heb raad, iam.nd „a.J
Terwijl de Notaris Vo-d^^J«JSÏ Sm te
op 'ne kabare plaatste, zat de ou T„i::kqcue nlicht bezig,als mees
lepen; niet langw-hu«nd<«d.^tof^^{.
ter Vosselaer terugkeerde; hl) zag er eeia_ Ufl( neef
verzocht dadelijk den Pastoor van g<d M. de Notaris.
Adolf wacht ons, zegde hij. Ik be g ;k u ga bren-
Gelief te bemerken, M. de Pastoor dat de pka s waar^iK g
gen, alleenli)k bestemd is voor nachtverblijf hof,aan
geen onraad is, kunt gi) u hier iet we zija hier
wandelen; M. den Pastoor let op,* t u bhett, g.^ De
aan den keldertrap; ge ziet 8" t iet's Q0 den ggverfden
grijsaard knikte neen; V naoelkoDk'en en een smalle
muur; zijn vinger raakte een ve*b°r|* d DeP Pastoor dead van
deur vloog open nevens die van den k zulke gzl.eitne
verwondering een stap achterd*"z^b °°or eenen gewelfden kelder,
bergplaatsen gezien; zi, bevonden»ch v°or eene gk; ir5
met 12 steenen trappen. Eerweerde, spraK. zaken zien.
aanstekende, wees niet verwonderd, ge zult nog deur van
De trappen afgedaald z|ln^e' sleutei opende en trok bin-
zwaar eikenhout... Vosselaer fca 0nderaardsche kamer,
nen, gevolgd van den Priester, t Was een iae«a.r
donker i hall. aondar aamg m ubekg
daar bij 't licht der kaars te ontwaren dan eenigs
M sprak dc Pastoor, het is toch hier niet... Maar, in plaat
nederplofte op den steenen vloer der kamer. Zijn bloed suoomde.e
hij bleef daar bewusteloos liggen. „He racr
Toen de Pastoor tot zijn zeiven kwam en d oogen op-nde, zag
hij niets meer.
tv Notaris was verdwenen.
Men kan lichtelijk begrijpen welke smartvolle gedachten hem
overweldigden", na met zijnen neusdoek zooveel mogelijk de wonde
aan zifn hoofd verbonden te hebben, sukkelde hi, tot op t strooi en
liet er zich neervallen. De Notaris zekerlijk had hem ais vijand en
verrader behandeld; maar ziinmeei Adolf 1 altijd zoo goed en
braaf voor hem was geweest? Hoe aardig toch, dat die nee. eerst
met den Notaris alleen de schuilplaats ging bezachugen da< kl»
nu niet meer te voorschijn twam! Och God, ban de ou 1c Pastoo
uw wille eeschieae; geef mij toch de genade om al mijn lijden gedul
dig te verdragen, t uwer eer en glorfe; ontferm u ook over mijn
nepensklaDS hoort hij 't geschnjn van een schuifksn dat geopend
wordt Zonder twijfel was er iemand aan den anderrn kant die hei*
beloerde.Wie is daar? sprak de Priester; in Gods naam,kom mij ter
hUl- Ik, antwoordde eene stem, ik Jacobus Vosselaer die berst van
ge^e^im ornda^ k^. aanvangen? achi Mijnhe.tr, laat mij hier
SPOïdUhier uit laten? ge lacht zeker! uw lot is nog beter als dit
van uwen dimmen neef! Ai, ai, hij moest hier met al zijn grid ko
men- een schoon ponksken! ik heb het daar geteld.
Mijn neef! smeekte de Pastoor, ach, wat is er van hem ge-
W°Ld ul neef hij is uit de p.jn, oude sukkelaar! ik heb hem daar
i 1 Vrifpn een elasie likeur van mijn uitvinding ^ege
hTafkS gtl zult hel zoo schoon met
i _n c^Vrr lan" wenschtte ik ne paap in mijn bezit t-krijg
hebben Sedert lan wenschT rPva„Hoch G ^mi]a
arme n^eef! en gij booswicht, vreest gij de straf der moordenaren
nlet? Welke sirat? wie zal ooit weten dat he. lijk van Adolthier ligi
te rotten? dat gij hier gekerkerd zijt?
I an aooro.nna.za,a boaran «lijk
in uw Onkerzele; meint ge dat ik aan mijn eerste schelmstuk ben?
Z Hagg"durh prtêken'aan den Notaris Vosselaer; welnu, hoort
£jf,2 krtia,™ ik zou éan ooganblik aurzaian, Zoo Jom toch
ge hierdat dé dood u alle oogenblikkeu kan .raffan, da.araana.u-
W'8her>st ca- begint eens een sermoen te doen; t is zoolang dat ik
v. i LpU. w;i \\r n iets zeggen, oude? Als gij bin-
dagen uit te mesten.
Ha, gU wilt mei p indicD gij kunt, tot morgen. Toen
™"kUa"n.' zien oi ba.' nia, mogelijk U u nog w.i maa, t=
doen lijden. schuifken; tusschen het uitgalmen van
latende.
-o- „Patit nul 23 i„ officiéél# Meester te
REC'ITBANKEN. -^«YuiïlaïïvorooJdeeld.alszedebcderyep;
Mounene (Frankryk) is tot 10j B De Vrijheid vau Autwerpen
Hij stoml te rechtvoer t Hof» an Assisen^ JGeuzeu uitgeBproken.
haalde op éene week vei o ^I11er?ka voor den Tribunaal; hij beweert
Gmteau »fnat "og alty President maar gekwetst had en
SS ddl ESïEÏ'„ïiaatilrd-babbau au aaa.oazd. -
Men schrijtt ons uit ^ELE. chte tiiiling onze volkrijke
Zondag laatst, ,e®"®u er een bnwijs van erkentenis te ge-
ffeniBentö verh6UR6n. - 8 actotbarö hoortin oudürpastor
