Doet het eenvoudig... Koloniale Loterij SCHOTELS» Paddestoelen en Sigaren, TREKKING Zaterdag 13 November te GEMBLOERS. 30 Okt. 1954 ALLERHEILIGEN - ALLERZIELEN. Begint er niet te straf over na te peinzen want uw verstand staat er stille van. Millioenen mensen ge loven er niet aan, maar nog meer millioenen mensen geloven er wel aan dat het met ons, eens dat we de pijp aan Maarten gegeven hebben, niet gedaan is, niet afgelo pen. Zeker is zeker ik geloof. Daarbij, 't zit in de familie, 't Is bovendien bra gemakkelijkge weet waaraan en waarafge weet het mijn en het dijn. Dat neemt mee dat we op een schone dag zullen terechtkomen in wat ze ons altijd hebben gezegd als zijnde de hemel. Een hemel gevuld met éne God en met milliarden heiligen. Daar zal daar veel plaats moeten zijn. En hoe Ons Heer dat daar allemaal in kannen en kruiken zal gieten, weet ik niet. Een straffe toer, in alle geval, zal dat zijn. Het zal me vies voorkomen als heilige de hemel binnen te wandelen. Ik, een heilige 't Zal wel moeten, maar ik kan 't mij moeilijk voorstellen ik zit in 't leven vastgeroest precies of er bestaat niets anders dan geld, goed eten en plezier! 't Is me te veel dat ik 's morgens moet opstaan, In de week ne keer naar de mis? Daar is geen sprake van. Een gebed vóór het eten? Ja, een klein gebed en ne lange maal tijd. Vriendelijk tegen Jan en alle man? Meestal een hettefrettersge- zicht. Ik heb immers zorgen, vele zorgen, grote zorgen geld verdie nen, de grote meneer uithangen, stoefen... en per auto bollen! God en hemel zijn veraf in mijn leven. Ik moet soms moeite doen om in God nog te geloven. En toch! Halt! Ik geloof 't is ze ker spel, 't zit in de familie. Ziet ge, spreken de meeste men sen, zo gaat dat in ons leven een oppervlakkig geloof, een heen en weer fladderen, zonder diepgang, zonder nekeer een groot besef te hebben wat God, hemel en heiligen zijn. Daarom is het goed dat de Paus van Rome Allerheiligen, de dag van alle heiligen, heeft ingesteld. Dat is de dag van alle wezenlijke heiligen. En vermits wij toekomstige heiligen zijn, mogen wij zomaar niet onverschillig die feestdag la ten voorbijgaan. Ge kunt schoon gedachten hebben op die dag, sa menspraken voeren met gans het Hemels Hof. Ge kunt u ook ne keer afvragen wat gijzelf later in de hemel zult uitsteken Zult ge ook daar gaan boeren? De schoonste paarden kweken? Met de dikste bieten voor de dag komen? Of wilt ge mijne stiel ne keer overnemen en in de hemel- gazet beginnen artikels te schrijven? Als gij 't dan niet schoonder en be ter doet dan ik nu, dan geef ik u geen kans... Ik wil met dat alles maar zeggen dat wij niet genoeg peinzen over de hemel. Op Allerheiligen is 't mo ment. En doet het evenvoudig, sim pel. Maar vergeet boven alles niet aan Ons Heer en zijn Paradijsvrien den wat hulp en steun te vragen om goed te leven en zalig te sterven. Uit ter ogen, uit ter harten. Ja vrienden, nu moet ik toch wat vertellen over een schone Brabant se hoeve en vooral over de bewo ners Een gerieflijker hof als 't Hof ter Karen kondt ge u niet indenken een grote inree met duiventoren, rondom door woning, stalling, schuur en wagenhuis ingesloten. - Ja, ja, ik ken datalles ouder wets, vervallen en ongezond voor mens en beest. Hela, daar hebt U het mis! Gans dat gedoe was vermoderni- seerd geweest. Een modelhoeve, alles samen, boomgaard, weilan den en labeurgronden, een dikke twintig hectaren. Boer Verbos en zijn Tille hadden er wat van ge maakt! En dan een hoop kadeeën negen, vijf meiskes en vier jongens. Opgekweekt in eer en deugd, 't Een kind na 't ander trouwde uit. De opvolger voor 't Hof ter Karen was al aangeduid. Boer en boerin werd reeds een en ander verteld, maar... Verbos stierf en kortelings daarop Tille. Een begrafenis gelijk dat past. En na de begrafenis allen met veel verre familie naar 't sterfhuis. Ge- eten en gedronken, geklapt en ge smoord en op de paardenbillen ne keer gaan kletsen en de zware tracteur nekeer in gang gezet. Te vieren kwam de notaris. Wie er niet moest zijn, was op en weg. Toen, ja, toen zijn die negen kin deren met de vijf aangetrouwden, op tijd van tien minuten, plots, van mekaar gaan verschieten. In plaats van aan één zeel te trekken, ston den ze daar vechtens gereed, ieder met zijn eigen gedacht. - Ik heb met grond en machines niks te maken. Ik heb mijn zaken te Brussel, dus vraag ik om alles te verkopen - Den buiten zegt mij niks. Ik moet in de stad mijn huis af beta len. Verkopen. Ik zit daar met mijn serren, ik vraag dus ook verkopen. Verkopen - Verkopen. 't Werd een koor van hebzucht. Twee mensen zwegen Jan, de opvolger-boer van 't Hof ter Karen, en de notaris. Als alleman uitge praat was en uitgeraasd, kwam de notaris los - Denk toch op 't schoonste hof van uren in de omtrek. Maar het klonk in koor - Verkopen Ontziet toch Jan, die..., - Verkopen - En denkt aan uw vader en uw moeder.... Een halve minuut stilte. Toen Verkopen. Verkopen dan! zei de notaris. En 't Hof ter Karen werd verkocht met gronden en gebouwen, beesten en machines, potten en teilen. Een verkoop, zoals er in geen honderc jaar niemeer plaats gegrepen had Met volk en kopers, geroep en geld Grof geld. Verschrikkelijk veel geld De acht trokken met hun gele naar huis. Hun wensen waren vol daan. Al de rest kon hun niet sche len. Op het dertigste gene mens in de kerk. In de jaarmis geen leven de ziel te zien. Op Allerzielen nog geen bloempotteken op de twee oudergraven. Verkopen! Verkopen! Ze hadden de nagedachtenis van hun vader en hun moeder meever kocht. Ze zullen niet versteld moeten staan wanneer ze door hun eigen anderen als er kinderen zijn in zo'n huishouden zelfs bij leven ook nog zullen verkocht worden, ^oontje komt om zijn boontje. Boer Verbos en Tille, alleen de deer weet waar de schuld zit van die liefdeloze bende die gij hebt grootgekweekt. Hebben ze hof en veld de rug toegekeerd, u mochten ze toch niet vergeten hebben. Dat hadt gij niet verdiend. Nu ge op en weg zijt, verdwenen uit hun ogen, hebben ze u ook nog uit hun hart gerukt, 't Is wreed, 't Is God ge klaagd. Maar God heeft steeds de laatste roe in handen Ik heb daar een wreed geval aangehaald. Dat geval staat niet alleen. Ge komt dat nog tegen. En kwestie van vader en moeder te vergeten, eens dat ze in 't kerkput- teken liggen, dat komt ge meer te gen dan ge wel zoudt denken. 't Is waar, met Alderzielen ziet ge de mensen naar 't kerkhof lopen met heelder armvollen bloemen, 't Is schoon. En goed voor de bloe- menkwekers. Ge zult me dat niet horen afpraten. Maar ik heb meer vertrouwen in een straf gebed een hartige samenspraak met Ons Heer waarin ge zo, op de man af, vraagt om vader en moeder 't geluk van de hemel te geven. Ge kunt dan naderhand nog met een pot krisan- ten naar 't kerkhof lopen, kwestie van niet af te steken. Recente Ontwikkeling van de Belgische Landbouw (1949-1953) (Vervolg van le bladzijde) Op 1 Januari 1954 bedroeg de paardenstapel nog enkel 205.000 stuks tegen 245.000 in 1936-38. Dit houdt verband met het steeds toe nemend aantal tractoren gebezigd in de landbouw. Dit bedroeg in 1953 ongeveer 16.000 eenheden, waarbij nog 1.500 motoculteurs en 4.600 landbouwjeeps te voegen zijn. Vóór de oorlog was het gebruik van tractoren in de landbouw vrij wel onbeduidend. De ontwikke ling van het gebruik van tractoren heeft in de laatste jaren aanleiding gegeven tot heel wat discussies. Het dient gezegd dat voor een landbouwbedrijf het aanschaffen van een tractor, met het daarbij aangepaste landbouwmaterieel, een aanzienlijke kapitaalinveste ring betekent-, die een afschrijving op niet al te lange termijn vergt. Doch anderzijds brengt het ge bruik van een tractor ook met zich een aanzienlijke besparing van ar beidskracht, zowel van mens als van dier. Het lijdt geen twijfel dat de aan zienlijke stijging der lonen in de landbouw, tijdens de laatste jaren de bedrijfsleiders heeft aange spoord tot opvoering der mecha nisatie in de landbouw. Dit sluit niet uit dat in ons land, waar de gemiddelde oppervlakte der be drijven gering is, er dient op gelet, dat niet al te kleine bedrijven zich een tractor aanschaffen, waarvan het gebruik economisch niet ver antwoord zou zijn. De rundveestapel is in de loop der laatste jaren aanzienlijk toege nomen. Op 1 Januari 1954 telde men 2.213.000 stuks rundvee tegen 1.727.000 stuks in 1936-1938 en 1.715.000 in 1948. Kenmerkend is dat vooral de jongere dieren in aantal toenemen, terwijl de eigenlijke melkveestapel onlangs paS het peil van 1936-38 bereikte. Zulks leidt tot een toene mende uitbreiding van de rund vleesproductie. Deze bereikte dan ook bijna 161.000 ton in 1953, tegen 140.000 ton in 1936-38. Indien het aantal koeien, althans volgens de gegevens der landbouw tellingen, nog niet hoger is dan vóór de oorlog, dient niet uit het oog verloren dat de melkopbrengst per koe en per jaar thans 3.600 liter bedraagt tegen 2.800 liter vóór de oorlog en 3.200 liter in 1948. Het gaat hier om een belangrijke ver betering te danken zowel aan de massale rundveeselectie tijdens de laatste jaren als aan de vooruit gang op gebied van rationele vee voeding. Het aantal varkens is in de loop der laatste jaren sterk toegenomen. Op 1 Januari 1954 werden 1.255.000 varkens geteld tegen enkel 657.000 in 1948. De varkensstapel is dus nagenoeg verdubbeld tijdens de laatste vijf jaar. De grotere invoer van voedergranen sinds 1948 werk te deze ontwikkeling in de hand. Gevolg hiervan is, dat de var^ kensvleesproductie 179.000 ton in 1953 bereikte tegen gemiddeld 164 duizend ton gedurende de jaren 1936-1938. De vleesvoorziening, zowel wat rund als varkensvlees betreft, is bij gevolg heel wat ruimer dan vóór de oorlog. Ook het vleesverbruik is aanzien lijk gestegen. Berekend per hoofd der bevolking bedroeg het totaal vleesverbruik per jaar 41,9 kg in 1953, dit is 115 gr. per dag, tegen 109 gr. in 1936-38. Er dient op gewe zen dat de invoer van vlees in 1953 vrij onbeduidend was en in ieder geval geringer dan het gemiddelde van het tijdperk 1936-38. Het aantal leghennen bedroeg naar schatting op 1 Januari 1954 15 millioen stuks, tegen gemiddeld 14 millioen in de periode 1936-38. Het legcijfer wordt op dit ogenblik geraamd op 145 eieren per hen en per jaar tegen 120 stuks vóór de oorlog. Ook hier is aldus een aan zienlijke verbetering in het rende ment waar te nemen. (Wordt voortgezet) ziet men vliegen overal. Of 't nu echte of valse waren niemand die 't U zeggen zal. Maar iedereen is er over 't akkoord dat om fortuinen te winnen DE de beste en meeste kansen biedt. DE KOORNBLCLM

Digitaal krantenarchief - Stadsarchief Aalst

De Koornbloem | 1954 | | pagina 3