DE
INGER
VAN DE HAK
OP DE TjAK.
DE KOORNBLOEM 11 Dec. 1954
Sinds enkele tijd laat de gezond
heidstoestand van Z.H. Paus Pius
XII te wensen over en voor enkele
dage.1 verkeerde het leven van de
Heilige Vader zelfs in gevaar. Vol
gens de laatste berichten zou er
thans een zekere verbetering in
zijn toestand gekomen zijn. Bijzover
dat het grootste gevaar, voorlopig
althans, geweerd is.
Wij herinneren ons dat Paus Pius
XII onlangs zeer scherp stelling
nam ten overstaan van de herhaal
de proefnemingen met de water
stofbommen, die door de weten
schapsmensen de H-bommen ge
noemd worden.
Zijne Heiligheid noemde deze
bom een wapen dat in staat is op
een totale, onverbiddelijke manier
alle menselijk en plantaardig leven
te vernietigen in steeds uitgestrek
ter gebieden. Zelfs zeeën, rivieren
en landerijen die duizenden kilo
meters van de plaats der ontplof
fingen verwijderd zijn, zouden op
de lange duur niet aan de besmet
ting kunnen ontkomen.
Aldus zouden, voor de ogen van
de verschrikte mensheid, zich wel
dra visioenen vertonen van onbe
schrijfelijke verwoestingen, van
onmetelijke gebieden die voor de
mensen onbruikbaar zouden ge
worden zijn door een ongeneeslijke
dorheid. Zelfs het voortbestaan van
de mensheid zou ernstig in het ge
drang kunnen gebracht worden.
houdt de winter
uit handen en voeten
Vanuit alle delen van de wereld
gaan meer en meer stemmen op
die er toe strekken de proefnemin
gen met de atoom- en waterstof
bommen te verbieden.
De geleerden zelf zijn van oor
deel dat deze duivelse uitvinding
aan de controle van hun scheppers
ontsnapt.
Wij hebben ons de moetie gege-
ven na te gaan hoe verschillende
vooraanstaande personaliteiten uit
de wetenschap en zelfs politiekers
hierover denken
De heer Gordon Dean, die van
1950 tot 1953 voorzitter was van de
Commissie voor Atoomenergie,
verklaart dat het atoomtijdperk een
periode van hoop en welstand voor
de mensheid kan inluiden door het
aanwenden van de atoomkracht
in al de takken van het economisch
leven. Maar indien men voortgaat
met het vervaardigen van atoom
wapens die steeds vreselijker wor
den, zal spoedig de dag aanbreken
waarop de mensheid de macht zal
hebben alles te vernielen wat op
aarde leeft.
Professor Albert Einstein, de va
der van de relativiteitsleer, is van
oordeel dat men met de proefne
mingen onverwijld moet ophouden
alleen dan kan de hoop in de har
ten van de mensen herleven.
Dr Edgar Douglas Adrian, Nobel
prijswinnaar voor geneeskunde in
1932, en rector van de Universiteit
van Cambridge, geeft als zijn me
ning te kennen dat een atoomoor
log dergelijke massa's radioactieve
stoffen over de wereld zou bren
gen, dat zowel de overwinnaars als
de overwonnenen als slachtoffers
zouden vallen.
Om te besluiten het oordeel van
professor Joseph Rotblat, de Ere
voorzitter van het Genootschap
van Engelse atoomgeleerdenDe
geleerden zijn in geen geval ver
antwoordelijk te stellen voor de
aanwending van hun ontdekkin
gen op atoomgebied. De waterstof
bom zal gevaarlijk zijn binnen 25
jaar. Alsdan zal er wel een gek ge
vonden worden die de atoomoor
log uitlokt en springen wij allen
met hem in de lucht.
Het heeft jaren geduurd alvorens
in het Belgisch leger de wantoe
standen op taalgebied konden
overwonnen worden. Wij zullen
niet beweren dat alles er reeds per
fect is op dit gebied. Maar kom, er
is toch reeds heel wat veranderd.
Dit eigenlijk als inleiding om te
komen tot de taaltoestanden in het
nieuw opgerichte leger van India.
In dit leger spreekt men niet twee,
maar tachtig verschillende talen,
want India is een land dat bestaat
uit een oneindig aantal volksstam
men die in veel gevallen niets met
mekaar gemeen hebben.
Het is dus voor de militaire op
leiders een heel karwei om 750
verschillende technische termen
en bevelen zodanig te maken dat
zij door de recruten verstaan wor
den.
Zij zijn er tot nu toe nog niet in
gelukt een term te vinden voor het
klassieke Voorwaarts... Mars
Daarom zeggen zij maar eenvou
dig Vertrekt wat gewoonlijk
voor gevolg heeft dat de ganse
troep uiteen gaat...
Op de wereld kan niets meer
verloren gaan. Dit blijkt overdui
delijk uit volgend waar verhaal
In 1909 had de Engelse Admiraal
R. E. Percy, bij een van zijn ontdek
kingstochten naar de Noordpool,
daar ergens in een barre ijsvlakte,
een doosje thee vergeten.
Een Amerikaans-Canadese expe
ditie heeft deze doos thans gevon
den en teruggebracht. Goed be
waard door de koude had de thee
niets van zijn smaak of geur verlo
ren.
Een Mexicaans fabriek is volop
bezig met de vervaardiging van
papier uit suikerriet. De productie
bereikt thans reeds 50.000 kg per
dag. Het Mexicaans voorbeeld
vindt navolgers in de Verenigde-
Staten waar een zelfde bedrijf in
opbouw is.
Het bekomen papier is zeer wit
en, wanneer men het naar de mond
brengt, smaakt men direct waar
van het gemaakt is.
Het gezegde Boeken verslin
den zal dus niet langer beeld
spraak blijven en men zal voortaan
gemakkelijker over goede boe
ken kunnen spreken.
Wij hebben vroeger reeds ge
schreven dat Engeland in zijn Afri
kaanse bezitting Kenya een strijd
op leven en dood voert tegen de
opstandige Maou-Maou. Reeds een
paar jaar duurt deze strijd en nog
steeds is er geen einde te bespeu
ren. Dit niettegenstaande het feit
dat Engeland de grote middelen
aanwendt als het inzetten van ge
regelde troepen en de massale in
ternering van verdachten.
Na het geweld wil Engeland list
gebruiken omde opstand te smoren.
De bekende Engelse goochelaar
Jaspar Maskelyn is thans in de
hoofdstad van Kenya aangekomen.
Deze man bracht destijds de thans
opstandige stam van de Kikoejoes
in verbazing en ontzetting door
vóór hun ogen vuur te eten, dieren
te laten verdwijnen en dergelijke
goocheltoeren meer. Zij beschouw
den hem destijds als een groter to
venaar dan zijn zwarte collega's.
Van bij zijn aankomst te Naïrobe
heeft hij een oproep gericht tot de
rebellen om de strijd te staken. Hij
heeft hen gewaarschuwd dat, wan
neer nog meerdere moorden zou
den gepleegd worden, hij zou ver
hinderen dat het nog regent, hij
zou de jongens in meisjes omtove
ren, de hennen in hanen en de
vaarzen in stieren.
Wij zijn werkelijk benieuwd om
te vernemen of hij een resultaat zal
bekomen.
Wij hebben onlangs gemeld dat
bij de jongste verkiezingen in de
Verenigde Staten de Republikei
nen de duimen hebben moeten leg
gen voor hun Democratische tegen
standers.
Mevrouw Victoria Rennisson, de
echtgenote van een Republikeins
kandidaat die door zijn Democra
tische tegenstander verslagen werd
heeft in de bladen van New-York
volgende aankondiging laten ver
schijnen Ik dank hierbij al de
kiezers die tegen mijnman gestemd
hebben. Hij zal zich thans met zijn
huishouden en met zijn zaken kun
nen bezig houden
26door Leo
Toon Peters knikt, begrijpend'nu.
Maar toch heeft de Fret een dok-
toor nodig, en daar mag geen dag
mee gewacht worden. Zien ze die
rode strepen op dat been? Dat kan
het vuur worden of een bloedvergif
tiging.
Als het dat al niet is, zegt de
boer stilletjes tot Massen-Gust.
En zien ze de koorts niet branden
in de ogen van de Fret? Neen, ze
mogen hem zo niet langer laten
liggen, willen ze dat hij ooit weer
op zijn benen loopt.
De Broekkanters zeggen niets
meer. Staan daar te kijken of ze
werkelijk een pak slagen hebben
gekregen. Peters krijgt er mee te
doen, ze zijn ten slotte toch maar
grote sukkelaars. Hij is hun nu
weer de baas. Hij ziet daar een
korte ladder staan en zegt dat ze
daarvan een draagberrie moeten
maken en de Fret naar de Hazeberg
brengen. En Massen-Gust moet zich
wat opknappen om mee te rijden
naar de stad. Peters kent daar een
goede dokter, nog wat familie van
hem, langs de kant van de vrouw.
Als zij er voor zorgen dat de Fret
ongezien op de Hazeberg komt zal
er geen haan over kraaien.
Zo gebeurt het. Een goed uur la
ter rijdt Toon Peters met zijn speel-
OP DE BEECK
kar naar de stad. Goed verdoken
onder de huif ligt de Fret op een
pluimen matras. Massen-Gust- ligt
er naast tot ze goed en wel buiten
het dorp zijn. De bruine halfbloed
loopt nu als een haas.
Dat is nog eens rijden, zegt
Massen-Gust.
En met die luchtbanden voelt ge
niet eens dat ge maar op een
speelkarretje zit.De Broekkanter ge
niet er waarlijk van, net als een
jongen die voor de eerste keer er
gens naar toe mag. In de stad heb
ben ze die dokter gauw gevonden.
Een gemakkelijke vent, ver
telt Massen-Gust 's avonds als hij
met de andere Broekkanters in de
hoek zit. We dragen de Fret zo
maar binnen en terwijl wij daar op
een kussenstoel zitten met een bor
rel en een sigaar, was die doktoor
met de Fret bezig. En Peters had
gelijk hadden w'er nog één dag
mee gewacht, dan hadden z'er dat
been zo moeten afsnijden.
Nu zal het een veertien dagen
duren en dan is de Fret thuis. De
Hazebergboer haalt hem weer met
zijn speelkarretje.
Rijd beter nog dan een auto
mobiel, zegt Gust. We waren zo
ginder. De Fret hebben we dan nog
naar het gasthuis gereden. Hij
heeft er een kamerken voor hem
alleen. En daar zal geen haan over
kraaien. Weet ge wat die doktoor
zei? Dat zo'n been lijk dat van de
Fret voor hem meer waard is dan
honderdduizend kommiezenhon-
den. Hijzelf is ook van ergens tegen
de grens. Ja, zegt niet meer of hij
heeft van zijn leven ook gesmok
keld.
Zo veertien dagen in dat gast
huis, dat gaat een hoop geld kos
ten, zegt Peerken Haas.
Ja, dat zal het. Dat zal de Fret
nooit kunnen betalen.
Dat betalen we samen, beslist
Massen-Gust, al moeten w'er ook
een koe voor verkopen.
Veertien dagen later is de Fret
weer thuis. Hij ziet er maar plat uit
vinden de mannen. Zeker van dat
binnenzitten. Dat was ook het ergs
te voor hem. Er was maar één ven
ster in dat kamerken en dat stond
dan nog zo hoog dat hij er niet door
kon kijken. En niet roken, niet prui
men... Maar kom, 'twas voor zijn
been. Dat is weer schoon dichtge
groeid, nog maar een dun velletje
zo, maar het gevaar is er af.
Toon Peters staat er stilletjes bij
te lachen.
Nog veertien dagen en de Fret
is weer zo rap als vroeger.
De mannen zitten naar hun han
den of naar de grond te kijken.
't Wordt mijn tijd, mensen, zegt
Peters, als ge me nog eens nodig
hebt...
En hij gaat al naar de deur. Mas
sen-Gust houdt hem tegen.
Wat ik zeggen wil. boer... Die
doktoor en dat gasthuis...
Ja?...
u
En Toon Peters komt een paar
stappen terug.
De rekening, boer, hoe zit het
daarmee?
Die hebt ge zelf geschreven en
betaald. We moeten malkander
helpen is 't niet? Uw handtekening
was mij wel wat geld waard. Over
morgen brengen ze de palen al en
met Kerstmis hebben we stroom.
Ge zult daar helemaal geen onge
mak van hebben. Ge maakt niet
meer licht dan ge zelf wilt. En die
lampen in de straat kunt ge gemak
kelijk losvijzen, dan branden ze
niet.
Dat is nu weer een hele opluch
ting. Er komt een blijde monkel op
die ruwe gezichten. Massen-Gust
steekt de boer zijn hand toe. Dat
doet zo'n Broekkanter anders nooit
en daar zijn geen woorden meer
bij nodig.
Bunt meent dat hij ook nog wat
goed te maken heeft.
Van die zalf gesproken, boer...
Ons Lies zal er geen meer koken.
Neen, want dan snijd ik haar oren
af en dan mag z'er die ook onder
roeren.
En de Rooie heeft dat mes weer
al in zijn handen.
(Wordt voortgezet
irmnnummfóf»
imnx" 5
Mil
